Ερωτας στα χρόνια του κορωνοϊού

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγραψε το μυθιστόρημα «Ερωτας στα χρόνια της χολέρας» που εκδόθηκε το 1985, αλλά έφυγε από τη ζωή πριν από έξι χρόνια και δεν θα δει τον τίτλο του να επιβεβαιώνεται στην πράξη…

Απλώς εδώ δεν πρόκειται για τα χρόνια της χολέρας, αλλά για εκείνα του κορωνοϊού, πανάθεμά τονε!

Η ανθρωπότητα βιώνει μια (πρωτοφανή στη σύγχρονη εποχή) δραματική φάση με απρόβλεπτες συνέπειες, η οποία παραπέμπει στις παλιές συμφορές: τη μαύρη πανώλη, την ισπανική γρίπη και δεν συμμαζεύεται.

Και εδώ στα μέρη μας, το 1854 η επιδημία της χολέρας (που ονομαζόταν κατ’ ευφημισμόν «ξένη», επειδή, την έφεραν, λέει, οι άγγλοι και οι γάλλοι στρατιώτες) ξεπάστρεψε πάνω από 3.000 νοματαίους…

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Διότι προφανώς κανένα γκολ, κανένα τρίποντο, κανένα σερβίς και πάει λέγοντας δεν είναι σπουδαιότερο από την ίδια τη ζωή, αρκεί βεβαίως τούτο να το συνειδητοποιήσουν οι τα φαιά φορούντες, κατά πως τσουβάλιαζε τις κάθε λογής αρχές ο Κωνσταντίνος Καβάφης…

Είμαστε (την αθλητική κάστα και το δημοσιογραφικό σινάφι μου, εννοώ) όλοι εραστές των σπορ, αλλά, διάβολε, εδώ το πράγμα σοβαρεύει πολύ, δεν είναι παίξε γέλασε και τα τοιαύτα…

Τις τελευταίες μέρες κλείνουν όλα. Κατεβαίνουν ρολά. Διακόπτονται πρωταθλήματα, αναβάλλονται αγώνες, μετατίθενται διοργανώσεις, ματαιώνονται εκδηλώσεις, αδειάζουν τα ράφια στα σουπερμάρκετ, διαταράσσεται άρδην ο κοινωνικός ιστός και αλλάζει η ζωή μας…

Οι συστάσεις για την αποφυγή του συγχρωτισμού έπληξαν πρωτίστως τον αθλητισμό, πρώτα με τη διεξαγωγή αγώνων κεκλεισμένων των θυρών και ύστερα με το γενικό λουκέτο. Ακόμη και αν κάποιοι αμετανόητοι επικαλούνται τη χασούρα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τις διαφημίσεις, τις χορηγίες και τα εισιτήρια, ασφαλώς αυτές οι απώλειες ωχριούν μπροστά στην ανησυχία, στον φόβο που γίνεται τρόμος, στον πανικό και σε όλα τα παρελκόμενά τους…

Ε, αφού το κατάλαβε και ο Μπερτομέου, που επέμενε κιόλας να στείλει τον Ολυμπιακό στο στόμα του (μιλανέζικου) λύκου, τότε υπάρχει ελπίς.