Τα αθεράπευτα άκρα

Δεν χρειάζεται καν να έχει έναν ξάδελφο που έχει έναν ξάδελφο που ξέρει κάποιον από μέσα. Ο Σταμάτης Κραουνάκης το ξέρει έτσι – ο κορωνοϊός είναι «ολοφάνερη εργαστηριακή επίθεση μείωσης πληθυσμών». Ξέρει κι άλλα. Ο στόχος τώρα είναι να «θεριστούν οι μεγάλες ηλικίες». Και μην αμφιβάλλει κανείς. «Το εμβόλιο υπάρχει, προϋπήρξε του ιού, η πρωτεΐνη αυτή είναι ανίατη, πας – δεν πας στο νοσοκομείο, τα τινάζεις». Ο λοιμωξιολόγος μουσικοσυνθέτης ξέρει και το αντίδοτο. «Η πρόπολη είναι σοβαρό γιατρικό, με πρόπολη πασαλείβουν οι μέλισσες το πτώμα της νεκρής μέλισσας μέσα στην κυψέλη για πλήρη αντισηψία». Είναι και γενναιόδωρος. «Ο,τι μαθαίνω σας το δίνω». Και μένει πιστός στην αλήθεια. «Αντιστεκόμαστε στην παραπληροφόρηση».

Αξίζει να σταθεί κανείς πρώτα στη θεραπεία. Αν για τον Κραουνάκη το φάρμακο είναι η πρόπολη, για τον Βελόπουλο της Ελληνικής Λύσης είναι μια αλοιφή. «Ο κορωνοϊός», αναγνωρίζει αυτός, «είναι ένα θέμα». Ενα κάποιο θέμα ή όχι και τόσο θέμα. Γιατί «με τη “Βυζαντινόν” αποτρέπετε κάθε μικρόβιo από τα χέρια σας. Είναι φυσικό, φόρμουλα με βότανα μέσα. Μία επάλειψη θα κάνετε το πρωί, μία το μεσημέρι και μία το βράδυ και θα είστε ΟΚ». Μετά τίποτε δεν μπορεί να σταματήσει την κανονική ζωή. «Μετά μπορείτε να κάνετε και χειραψίες» παροτρύνει τους υποψήφιους πελάτες του. «Εχει μέσα ένα κοκτέιλ ουσιών. Και κάποια από τα βότανα υπάρχουν μόνο στην Αυστραλία. Ούτε να φοβάσαι τον κορωνοϊό. Ούτε τίποτα. Εχει από τα λίγα βότανα που είναι δυσεύρετα. Ούτε κορωνοϊό, ούτε να φοβάστε ιώσεις, ούτε βακτήρια, ούτε να φοβάστε τίποτα» λέει.

Αν υπάρχει μια διαφορά, αυτή είναι πως ο λοιμωξιολόγος μουσικοσυνθέτης δίνει τη δική του θεραπεία δωρεάν, ενώ ο ο τηλεπωλητής αρχηγός κόμματος την πουλάει. Στο μυαλό και των δυο μπορεί να έχει και μια λογική. Την πρόπολη τη βρίσκεις παντού, ενώ τα βότανα από την Αυστραλία είναι δυσεύρετα – και ό,τι είναι δυσεύρετο κοστίζει. Αν όμως εξαιρέσει κανείς αυτή τη διαφορά, ο υπόλοιπος τόπος είναι κοινός. Τα άκρα είναι αθεράπευτα. Η συνωμοσιολογία χτυπάει το ένα άκρο, όπως μπορεί να χτυπήσει και το άλλο. Η αντίληψη πως «κάτι μας κρύβουν», η πεποίθηση πως «όλα είναι φτιαχτά» είναι παρούσες στο ένα, όπως μπορεί να είναι και στο άλλο. Οπως κοινή είναι και η βεβαιότητα πως η ασπίδα προστασίας υπάρχει κάπου αλλού από τα κυβερνητικά μέτρα. Ανιχνεύεται και αλλού εκτός από τα εργαστήρια όπου γίνονται οι έρευνες για το εμβόλιο. Στην πρόπολη. Στη «Βυζαντινόν». Στην πίστη.

Ολα αυτά θα ήταν γραφικά, εάν το μέτωπο του ανορθολογισμού σχηματιζόταν απέναντι σε κάτι ακίνδυνο. Απέναντι, ας πούμε, στις αέριες ουρές των αεροπλάνων. Μας ψεκάζουν και, σαν τον Κραουνάκη, δεν χρειάζεται να έχει κανείς έναν ξάδελφο που έχει έναν ξάδελφο που ξέρει κάποιον μέσα από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Φαίνεται πως μας ψεκάζουν, είδαμε και τα βίντεο στο YouTube πριν τα εξαφανίσει η Google για να μην μάθει ο κόσμος την αλήθεια.

Δεν είναι η περίπτωση του κορωνοΐου. Ο κίνδυνος να αλειφθεί κανείς με πρόπολη από την κορυφή ως τα νύχια ή απλώς με «Βυζαντινόν» στα χέρια του είναι δημόσιος. Οπως δημόσιος είναι και ο κίνδυνος ενός κουταλιού που μπαίνει από στόμα και στόμα. Και είναι όλος των αθεράπευτων άκρων.