Το Βερολίνο αναγνωρίζει τα σύνορά μας;

Ανακούφιση επικράτησε στην Αθήνα το πρωί του Σαββάτου όταν ορισμένοι από τις χιλιάδες των μεταναστών μετακινούνταν από τα σύνορα. Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν δήλωνε ότι δεν θα επιτρέπει πλέον να περνούν το Αιγαίο. Ο ίδιος προετοίμαζε τη μετάβασή του στις Βρυξέλλες για να συζητήσει με την «Ευρώπη». Χαράς ευαγγέλια για όσους πίστευαν ότι η στάση του άλλαζε και ότι η Τουρκία κάμφθηκε μετά τον περίπατο της ευρωπαϊκής ηγεσίας στον Εβρο. Παράλληλα, όμως, για τις επαφές του με τη Μέρκελ το μόνο που μαθεύτηκε ήταν ότι η γερμανίδα καγκελάριος εξέφρασε τη συμπάθειά της και ότι η «Ευρώπη» προσφέρει εκ νέου εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει τον Ερντογάν στο Μεταναστευτικό. Λίγες ώρες αργότερα, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας δήλωνε ότι «δεν έχετε δει ακόμα τίποτα». Και αμέσως φάνηκε τι εννοούσε: τα χημικά των Τούρκων έπεφταν βροχή στην από εδώ πλευρά των συνόρων, ενώ, για πρώτη φορά, επιστρατεύτηκε και άρμα μάχης: με αυτό οι Τούρκοι επιχείρησαν να ρίξουν ένα σημείο του φράχτη. Πίσω του, περισσότεροι από χίλιοι(!) τούρκοι κομάντος που μόλις είχαν αφιχθεί στο σημείο. Τα χαράς ευαγγέλια στην Αθήνα ήταν ήδη παρελθόν.

Το να φαντάζεται κανείς ότι έπειτα από όλα όσα έχουν συμβεί η Τουρκία θα κάνει πίσω, θα συμπεριφερθεί «ευρωπαϊκά» και «πολιτισμένα», ότι θα μαζευτεί και θα σταματήσει την επίθεση στα ελληνικά σύνορα με πολιορκητικό κριό τους μετανάστες, είναι τόσο οξεία αυταπάτη ώστε ισοδυναμεί με εθνική αυτοκτονία. Η Τουρκία όχι απλώς δεν κάνει πίσω, αλλά κλιμακώνει διαρκώς. Ηδη χρησιμοποιεί στρατιωτικά και παραστρατιωτικά μέσα για να ρίξει τα σύνορα στον Εβρο. Και αυτή είναι μόνον η αρχή. Γιατί να μην το κάνει; Η «Ευρώπη» αντί να αντιδράσει τάζει χρήματα. Καλές οι φιέστες. Ομως η Γερμανία πιέζει να πάνε στην Αγκυρα ακόμα περισσότεροι πόροι ενώ στήνει τη συζήτηση για μία νέα μεταναστευτική συμφωνία υπό το βάρος αυτής της επίθεσης. Σίγουρα επαχθέστερη από την προηγούμενη και καταδικασμένη και αυτή να αποτύχει.

Το γεγονός ότι η Τουρκία ήδη ενεργεί στρατιωτικά στα ελληνικά σύνορα δεν λέει απολύτως τίποτα στο Βερολίνο και στη γερμανική Ευρώπη. Οπως και με τη συνδιάσκεψη για τη Λιβύη, η Γερμανία αγνοεί εκ νέου παντελώς την Ελλάδα. Και δεν την αφορά το ότι η Τουρκία θέλει να αλλάξει με τη δύναμη των όπλων τα σύνορα με την Ελλάδα. Αν και το γνωρίζει. Ισως να εκπλαγούν πολλοί, όμως, ούτε καν η ίδια η Γερμανία, ούτε οι Βρυξέλλες έχουν αναγνωρίσει ρητά αυτά τα σύνορα: ούτε ως τελεσίδικα υφιστάμενα, ούτε ως «ευρωπαϊκά», ούτε ως υπό απειλή. Ουδέποτε έχουν λάβει καθαρή, ακριβή, γεωγραφικά προσδιορισμένη θέση για τις τουρκικές διεκδικήσεις. Οχι γενικά και αόριστα. Συγκεκριμένα. Με συντεταγμένες στον χάρτη. Το Βερολίνο και η Ευρώπη ουδέποτε δεσμεύθηκαν ότι θεωρούν ελληνικό κυριαρχικό χώρο τα συγκεκριμένα σημεία που απειλούν συστηματικά οι Τούρκοι. Ουδέποτε παρενέβησαν σε στιγμές κρίσης, όπως λ.χ. στα Ιμια και όχι μόνον. Τώρα, το μόνο που ενδιαφέρει την Ευρώπη του Βερολίνου είναι να μην μπορούν οι μετανάστες να περάσουν στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Αυτό και τίποτα άλλο. Ετσι, η τουρκική πολιτική θριαμβεύει και πάλι εκεί ακριβώς από όπου εμείς αφελώς προσδοκούμε μια «λύση», που φυσικά, ουδέποτε πρόκειται να έρθει. Γερμανική Ευρώπη και Τουρκία συνδιαλέγονται στην πραγματικότητα με την Ελλάδα εντελώς απούσα από την εξίσωση, όπως συνέβαινε στον 19ο αιώνα. Ο Ερντογάν ξέρει ότι το Βερολίνο δεν βλέπει τα ελληνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά. Αυτός είναι κύριος πυλώνας της πολιτικής του. Οχι για το Μεταναστευτικό, που είναι πολλαπλός μοχλός. Για την κυριαρχία. Που είναι η ουσία.