Πρόκληση ή παράκληση;

Ετσι είναι άμα ελέγχεις τους αρμούς της εξουσίας. Είσαι πρωθυπουργός και οδηγείς έναν πρώην πρωθυπουργό στη Δικαιοσύνη. Κι εκεί – αν θες – τον δικάζεις κιόλας. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να είναι βέβαιος. Αυτό σημαίνει να έχεις εκτός από την κυβέρνηση και την εξουσία – την εξουσία που δεν είχε η πρώτη φορά Αριστερά, αλλά θα κατακτήσει επιτέλους η δεύτερη. Κι ως τότε; Ως τότε δημιουργείς ένα νέο προσωπικό αφήγημα.

Είναι το αφήγημα που περιέγραψε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια αποστροφή με την οποία κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να τον «πάει» στο ειδικό δικαστήριο. «Είμαι εδώ, κοπιάστε» είπε στην προχθεσινή ομιλία του στο Τάε Κβον Ντο. «Είμαστε εδώ, αν έχετε τα κότσια, μην προσπαθείτε να τρομοκρατείτε τους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν τα δημόσια συμφέροντα… Αν έχετε τα κότσια είμαι εδώ και σας προκαλώ να πάτε την εκτροπή μέχρι τέλους. Αν έχετε τα κότσια κ. Μητσοτάκη πηγαίνετε εμένα στην Δικαιοσύνη, αν δεν τα έχετε όμως αφήστε να γίνει η διερεύνηση του σκανδάλου».

Η πρόζα είναι τόσο πομπώδης που δεν χρειάζεται καν να ψάξει κανείς πίσω από τις λέξεις. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι εδώ, όπως λέει ο ίδιος, για να ζήσει ένα ηρωικό έπος. Για να ενσαρκώσει στην ιστορία της Αριστεράς, την ιστορία που από πολλές απόψεις είναι μια ιστορία διωγμών και διώξεων, ακόμη μια δίωξη. Τη δική του.

Ελάχιστη σημασία έχει πως αυτή θα είναι μια δίωξη εκ του ασφαλούς, αλλά και μια δίωξη γκροτέσκα εάν λάβει υπόψη του κανείς πως ο Αλέξης Τσίπρας κινδυνεύει, τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση, όσο ο Κώστας Πρέκας που με τον ίδιο υπερμεγέθη στόμφο φώναζε σε κάποια ταινία του Τζέιμς Πάρις «Ελάτε να τα πάρετε». Κινδυνεύει όσο ο Παύλος Πολάκης που από τη θέση της ισχύος του κυβερνητικού έλεγε στους δημοσιογράφους πως τους «έχει» – «Ολοι σας και μόνος μου».

Είτε στο στυλ του Πάρις είτε σε εκείνο του Πολάκη, σημασία έχει η επιδίωξη. Κι αυτή μοιάζει να μην είναι άλλη από μια θέση στο μαρτυρολόγιο. Μας πάνε στα δικαστήρια όπως τότε εκείνοι που, όπως και τότε, συνεχίζουν να ελέγχουν τους αρμούς της εξουσίας. Μας κυνηγούν επειδή προσπαθήσαμε να ξεσκεπάσουμε το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Μας διώκουν επειδή θέλουν να κουκουλώσουν.

Ενας νέος ήρωας – ο τελευταίος μεγάλος ήρωας. Την υπόλοιπη δουλειά στο συριζαϊκό φαντασιακό θα την έκανε ένας άλλος συνειρμός. Ο συνειρμός μιας πολιτικής δυναστείας που, σχεδόν αταβιστικά, προσπαθεί να καθαρίσει τους αντιπάλους της με ειδικά δικαστήρια. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας. Η παράδοση των διωκτών και η ταύτιση των διωκόμενων. Η ιστορία που επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία από την αμετανόητη οικογένεια.

Ή η ιστορία που θα επαναληφθεί σαν φάρσα εάν ο Αλέξης Τσίπρας επιμείνει σε αυτό που ο ίδιος προσδιορίζει ως «πρόκληση» απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά από τη συχνότητα της υποβολής του αιτήματος μοιάζει περισσότερο με παράκληση. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζητάει από τον Πρωθυπουργό, αν «τολμάει» φυσικά και αν «έχει τα κότσια» ασφαλώς, να τον πάει στο δικαστήριο. Είναι ήδη η δεύτερη μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Και δίνει χώρο στην υποψία πως αυτή συγκεκαλυμένη παράκληση μπορεί μια μέρα να γίνει κανονική ικεσία. Μα ελάτε να τα πάρετε. Σας ικετεύω.