Η μάχη για τη μεταρρύθμιση των συντάξεων στη Γαλλία

Εναν χρόνο μετά την προτεινόμενη φορολόγηση των καυσίμων που πυροδότησε τις διαμαρτυρίες από τα Κίτρινα Γιλέκα, η Γαλλία αντιμετωπίζει μια άλλη κρίση, αυτή τη φορά για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι μαζικές διαδηλώσεις συνεχίζονται εδώ και περισσότερο από 50 ημέρες. Οι απεργίες έχουν διαταράξει τις λειτουργίες τόσο της Γαλλικής Εθνικής Σιδηροδρομικής Εταιρείας (SNCF) όσο και του δικτύου λεωφορείων και μετρό RATP, με απώλειες πάνω από 1 δισ. ευρώ για τις εταιρείες αυτές. Η απεργία στο σύστημα μεταφορών έχει πλέον τελειώσει, αλλά όχι η αντιπαράθεση.

Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων του γαλλικού προέδρου Μανουέλ Μακρόν είναι τόσο μεγάλες όσο και αναγκαίες. Στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος υποχρεωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, τα λογιστικά συστήματα για τον προσδιορισμό των παροχών παρέχουν πάρα πολλές προβλέψεις ανάλογα με τον τομέα και το επάγγελμα. Το σύστημα είναι το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής διαδικασίας που αποσκοπεί στην επέκταση της κοινωνικής προστασίας για την τρίτη ηλικία με βάση τις επικρατούσες αρχές της εποχής μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι προτάσεις της κυβέρνησης Μακρόν είναι τολμηρές. Ωστόσο, δεν αποσκοπούν στη διακοπή των καθεστώτων συντάξεων, ούτε υπονομεύουν την ευρύτερη αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών. Οι συνολικές συντάξεις για ένα δεδομένο έτος θα εξακολουθήσουν να χρηματοδοτούνται από εισφορές κοινωνικής ασφάλισης από τα εισοδήματα των ενεργών εργαζομένων κατά το ίδιο έτος. Η νόμιμη ελάχιστη ηλικία συνταξιοδότησης των 62 ετών, που ορίστηκε το 2010, θα παραμείνει προς το παρόν αμετάβλητη. Το νέο σύστημα θα εξακολουθεί να κοστίζει περίπου το 14% του ΑΕΠ, που είναι πολύ υψηλότερο από ό,τι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Το κοινό υποστηρίζει την αρχή της ισότητας, αλλά είναι καχύποπτο για τις προτεινόμενες αλλαγές. Επειδή τόσο πολλοί γάλλοι πολίτες συμμετέχουν στη διατήρηση του status quo, οι απεργοί είχαν αρκετά ισχυρή δημόσια υποστήριξη. Οι απεργίες δεν μπορούν να συνεχιστούν για πάντα. Στο τέλος της ημέρας η κυβέρνηση διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να εγκρίνει ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων, ενδεχομένως ένα που περιλαμβάνει μερικές παραχωρήσεις. Εχοντας προωθήσει την υπόσχεση της μεταρρύθμισης, η Μακρόν δεν έχει την πολυτέλεια να εγκαταλείψει την προσπάθεια τώρα. Ούτε η Γαλλία.

* Ο Ραφαέλ Αντάς-Λεμπέλ είναι πρώην πρόεδρος του κρατικού συμβουλίου Conseil d’État και διετέλεσε πρόεδρος του συμβουλευτικού συμβουλίου για τις συντάξεις (Conseil d’orientation des retraites) από το 2006 έως το 2015