Ατολμία

O ερχόμενος Απρίλιος θα είναι κρίσιμος για τα εξωτερικά θέματα της Ελλάδας. Κι αυτό, γιατί θα γίνουν δύο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις που μπορεί να αλλάξουν προς το δυσμενέστερο τα δεδομένα. Και να αναδείξουν με δραματικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής ατολμίας.

H πρώτη θα διεξαχθεί στις 12 Απριλίου στη Βόρεια Μακεδονία. Και ο προφανής κίνδυνος είναι να την κερδίσει το VMRO, για τις προθέσεις του οποίου πήραμε ένα δείγμα αυτές τις ημέρες με τη φωτογραφία της υπηρεσιακής υπουργού Εργασίας (που ανήκει σε αυτό το κόμμα) μπροστά σε μια ταμπέλα με το παλιό όνομα της χώρας. Το ευτύχημα είναι ότι τρεις εβδομάδες νωρίτερα θα έχουν ολοκληρωθεί οι δημοτικές εκλογές στη Γαλλία. Ο Εμανουέλ Μακρόν θα έχει δείξει στους συμπατριώτες του πόσο σκληρός μπορεί να γίνει στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, μπλοκάροντας για παράδειγμα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας. Οπότε μπορεί στη συνέχεια να κάνει μια θαυμάσια kolotoumba, να ανοίξει πάλι η ευρωπαϊκή προοπτική για τις χώρες αυτές και να πάρει ο Ζάεφ μια ανάσα.

Η δεύτερη αναμέτρηση θα γίνει στις 26 Απριλίου στην κατεχόμενη Κύπρο. Η μάχη που θα δοθεί θα είναι κι εδώ ανάμεσα σε έναν ευρωπαϊκή και έναν εθνικιστή: τον Μουσταφά Ακιντζί και τον Ερσίν Τατάρ. Ο πρώτος βρίσκεται τον τελευταίο καιρό στο στόχαστρο της Αγκυρας επειδή δήλωσε το αυτονόητο: ότι θα ήταν τρομακτικό να προσαρτηθεί η Βόρεια Κύπρος από την Τουρκία. Και ότι εκείνος θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να επανενωθεί το νησί ως κοινή πατρίδα των Κυπρίων. «Δεν έχω συνεργαστεί ποτέ ξανά με τέτοιο αναξιόπιστο πολιτικό», δήλωσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Αρα καλά τα πάει ο Ακιντζί.

Τι συμφέρει την Ελλάδα και στις δύο περιπτώσεις; Να νικήσουν οι μετριοπαθείς, φυσικά. Αυτούς τους μετριοπαθείς, όμως, δεν τους στήριξε όταν έπρεπε με τη δύναμη που έπρεπε. Ο Ζόραν Ζάεφ χτυπήθηκε αλύπητα από το κόμμα που βρίσκεται σήμερα στην εξουσία, όχι τόσο για τις θέσεις που υποστήριζε όσο επειδή ήταν συνομιλητής του Τσίπρα. Μεγαλοστελέχη της Νέας Δημοκρατίας πρωταγωνίστησαν στις διαδηλώσεις εναντίον του. Θα είναι άραγε ευχαριστημένα αν χάσει τις εκλογές;

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης από τα Τέσσερα Φανάρια της Λεμεσού, πάλι, υπονομεύτηκε πρώτα από τον πρόεδρο Αναστασιάδη. «Εκείνος κι εγώ ανήκουμε στην ίδια γενιά», είχε πει όταν εξελέγη, τον Απρίλιο του 2015. «Αν δεν μπορούμε να λύσουμε τώρα τις διαφορές μας, θα μεταβιβάσουμε ένα τεράστιο βάρος στις επόμενες γενιές». Οι διαφορές δεν λύθηκαν, κυρίως λόγω της υπαναχώρησης του προέδρου της Κύπρου στο Κραν Μοντανά. Στην Ελλάδα, οι ψύχραιμες φωνές καλύφθηκαν για άλλη μια φορά από τις κραυγές των φανατικών. Και οι φόβοι του Ακιντζί φαίνεται ότι θα επαληθευτούν.

Αν δεν γυρίσουν οι επόμενες γενιές να μας μουτζώσουν, θα είμαστε τυχεροί.