Πλήρης ημερών

Με σοκάρει αυτή η κρυπτοφθονερή διατύπωση ακόμη κι όταν αναφέρεται σε έναν υπεραιωνόβιο άνθρωπο σαν τον Κερκ Ντάγκλας. Υπερβαίνοντας κατά πολύ το νόμιμο όριο επιβίωσης δεν σημαίνει ότι κλέβεις από τα χρόνια των άλλων. Απεναντίας. Δίνεις και στους άλλους το περιθώριο να απλώσουν τα ποδάρια τους λίγο έξω από την κουβέρτα, να ξεμουδιάσουν κάπως από το άγχος του επικείμενου. Και είναι μήπως τα 103 έτη η κατάλληλη ηλικία για ν’ αφήσει κανείς τον μάταιο τούτο κόσμο; Μέσα στους τόσους και τόσους πρώιμους θανάτους, είναι ασφαλώς προνόμιο και δώρο της φύσης ανεκτίμητο να προλάβεις να αντιδράσεις τόσο στον Μακαρθισμό όσο και στον επονείδιστο Τραμπισμό. Η εμπειρία, αυτή και μόνον αυτή, είναι κατά τη γνώμη μου η απόλυτη μονάδα μέτρησης κι όχι ο χρόνος ο άθικτος, ο ξεφούσκωτος. Από τη μεριά του, ο διάσημος μακαρίτης, το φύσηξε γερά το μπαλόνι, οι νεκρολογίες που δημοσιεύονται αυτές τις μέρες θα σας δώσουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, εμένα ωστόσο μου λείπει μια βασική.
Κόλλησα κι εγώ πέρυσι με τη «Μέθοδο Κομίνσκι» που προβαλλόταν στο Netflix. Κάτι ανεξήγητο με τραβούσε σ’ αυτήν την ιλαροτραγωδία για το γήρας ανδρών επιφανών, που δεν είχε να κάνει μόνον με τα αλφαδιασμένα σενάρια των Αμερικανών που μου τη σπάνε λίγο, ούτε με την εκτυφλωτική, την απείρου ωριμότητος υποκριτική του υιού Ντάγκλας. Ο ίδιος ο υιός, αυτός ήταν το θέμα μου. Πώς γίνεται φερ’ ειπείν να παίζεις τόσο μαστόρικα και σπαραχτικά τον εραστή τρίτης ηλικίας, με τις ματαιώσεις του, την υπερπλασία του φόβου του πείσματος και του προστάτη του, την ώρα που στο σπίτι σε παρακολουθεί από τον δέκτη του ένας βετεράνος του γήρατος, ο ίδιος σου ο πατέρας; Πότε προλάβατε και γίνατε συνομήλικοι; Και είναι άραγε σωστό αυτό ή πρόκειται για μια ακόμα ανωμαλία της φύσης; Καθώς δεν έχω κανένα κονέ ανάμεσα στην πολυμελή οικογένεια Ντάγκλας, το πιθανότερο είναι η απορία μου αυτή να μείνει αναπάντητη εις τους αιώνας των αιώνων. Οπότε θα την απαντήσω εκ των ενόντων. Είναι καλό, μου φαίνεται, να προλάβουμε να αισθανθούμε συνομήλικοι με τους γονείς μας. Και αυτό δεν έχει ως προϋπόθεση την μακροζωία τους. Καθόλου μάλιστα.













