«Οι φίλες μου οι φόνισσες»

Τόσον καιρό να ζω δίπλα, να συναγελάζομαι, να εκτιμώ και να εμπιστεύομαι τόσες κακούργες φόνισσες και να μην το ξέρω; Πού ζω επιτέλους; Επιτρέπεται σ’ αυτήν την εποχή της πληροφόρησης να αγνοώ τόσο βασικά πράγματα; Ευτυχώς ο Θεός να την έχει καλά (γιατί δεν νομίζω ότι την έχει) την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος που ήρθε και με την ανακοίνωσή της μου άνοιξε τα μάτια. Οι ιεράρχες το λένε καθαρά: «Το έμβρυο είναι πλήρης και ακέραιος άνθρωπος από τη στιγμή της σύλληψής του και ως εκ τούτου η εκούσια έκτρωση είναι φόνος». Ο Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά.

Η ανακοίνωση βέβαια συνοδεύεται και από την αντίστοιχη φωτογραφία της Ιεράς Συνόδου, να τη δεις τρομάζει ο άνθρωπος. Μια μαύρη μαυρίλα με τα άσπρα γένια σε πλήρη ανάπτυξη, το βλέμμα άγριο κι εκδικητικό και τον χρυσοποίκιλτο σταυρό να ακουμπάει απαλά επί του παραφουσκωμένου, επίσης ιερού, στομάχου.

Αμέσως έτρεξα στο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο και όντως ζούμε στον 21ο αιώνα. Δεν έχω κάνει λάθος, γιατί έτοιμος ήμουν να ξεσχίσω τα πτυχία μου, ένα ένα όπως έκανε η κυρία Πελόζι πίσω απ’ την πλάτη του Τραμπ (άλλο κάρο με πατάτες) για να σώσει την τιμή της Δημοκρατίας καταλύοντάς την.

Αυτοί οι ιερείς πατέρες σε ποια εποχή ακριβώς ζούνε; Με τι θράσος, αναίδεια, έπαρση και αυταρχισμό αποφασίζουν με το άστε ντούε να καταδικάσουν ένα τόσο αυστηρά γυναικείο θέμα.

Και αφού έβγαλαν αυτήν την απόφαση, γιατί δεν μας λένε και τη μορφή της ποινής;

Θα είναι ισόβια κάθειρξη, θάνατος; Και τι είδους; Απαγχονισμός; Ηλεκτρική καρέκλα; Γιατί υπάρχουν πολύ τρόποι. Αίφνης μια λύση είναι και λιθοβολισμός, σε απευθείας σύνδεση με τα κανάλια. Δεν ξέρω θα υπάρχει ίσως μια κάποια λύση.

Μια ιδέα θα ήταν να συσκεφθούν με την αρμόδια υπουργό την κυρία Κεραμέως η οποία δεν την είδαμε να παίρνει καμία θέση. Ακρα του τάφου σιωπή. Που κανονικά θα έπρεπε να τους πάρει και να τους σηκώσει. Να γίνει η Ιερά Σύνοδος αλλού ο παπάς αλλού τα ράσα. Τα οποία βέβαια δεν κάνουν τον παπά, αλλά λέμε τώρα.

Περιμένω έστω και αργά η πολιτεία να μιλήσει. Αλλά κι αυτοί που να τολμήσουν. Τρέμει το φυλλοκάρδι τους. Είδανε την τύχη του Φίλη που δεν πρόλαβε ν’ ανοίξει το στόμα του κι έφαγε ένα πασαπόρτι απ’ τον τότε πρωθυπουργό κύριο Τσίπρα (τι έχει περάσει κι αυτός ο τόπος;) που ακόμα το φυσάει και δεν λέει να κρυώσει.

Εγώ πάντως κόντρα σε όλα αυτά τα ιερατικά φιρμάνια, θα συνεχίσω να παραστέκομαι, να αγκαλιάζω και να βοηθάω όπως μπορώ όλες τις γυναίκες, φίλες, συγγενείς, άγνωστες αγαπημένες, με όλη μου την ψυχή σε όποια απόφασή τους κι ας έρθει ο κλήρος να μου ξυρίσει τα γένια.

Αντε μην πω τίποτα παραπάνω και πάρει ο διάολος όλη την πολιτική ορθότητα που δεν έχω.

Αντε πια…