Ανισότητα και οικονομική ανάπτυξη

Εχει εξεταστεί σε βάθος το θέμα του τρόπου σχεδιασμού και λειτουργίας νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών που μπορούν να διατηρήσουν υψηλότερα συνολικά ποσοστά ανάπτυξης. Η ανισότητα θεωρούνταν ως τώρα ξεχωριστό ζήτημα. Το πρόβλημα όμως είναι ακόμη πιο σύνθετο.

Εάν το υπάρχον σύστημα έχει πρόβλημα, ο ευκολότερος και δικαιότερος τρόπος για να διορθωθεί θα είναι με ένα μεσαίο φόρο περιουσίας. Οι λεπτομέρειες μπορούν να συζητηθούν, αλλά ένας φόρος επί πλούτου άνω των 50 εκατομμυρίων δολαρίων θα επηρεάσει μόνο το πλουσιότερο από το 0,1% όλων των Αμερικανών. Επιπλέον, εάν τα εμπόδια στην είσοδο στην αγορά αποτελούν πρόβλημα, τότε θα πρέπει να λάβουμε μέτρα κατά των μονοπωλίων.

Εάν τα παραδοσιακά κριτήρια, τα οποία αναπτύσσονται στην εποχή πριν από το Internet, αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, τότε πρέπει να τα αναθεωρήσουμε. Και εάν οι πλούσιοι άνθρωποι αγοράζουν πολιτική πρόσβαση, με αποτέλεσμα η οικονομία να γίνεται πιο στρεβλωμένη και λιγότερο δίκαιη, τότε θα πρέπει να αλλάξουν οι κανόνες πολιτικών εκστρατειών χρηματοδότησης και πίεσης. Στις ΗΠΑ, η επιβολή ενός υψηλότερου συντελεστή φόρου επί πλούτου άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων (ή σε παρόμοιο πολύ υψηλό επίπεδο) θα επηρέαζε μόνο 600 άτομα περίπου, αλλά θα έστελνε ένα ισχυρό μήνυμα ότι η επιρροή τέτοιων ατόμων θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η έλλειψη ανισότητας στη σύγχρονη εποχή δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που έχουν διαμορφωθεί από πλούσιους. Το εκκρεμές μπορεί – και πρέπει – να στραφεί και προς την άλλη κατεύθυνση. Οι οικονομολόγοι δεν μπορούν πλέον να αντεπεξέλθουν στην ανισότητα ως ένα θέμα ξεχωριστό από την ενίσχυση της απασχόλησης και των εισοδημάτων. Η αντιμετώπιση αυτού μέσω ενός φόρου περιουσίας, σε συνδυασμό με αποτελεσματικότερες πολιτικές αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας και επιβολής της νομοθεσίας αυτής, έχει καταστεί ουσιώδης για τη διατήρηση της οικονομικής ανάπτυξης, μεταξύ άλλων με την ενθάρρυνση της δημιουργίας και της ανάπτυξης νέων επιχειρήσεων.