«Πύρρειος νίκη» για την κυβέρνηση

Η τροπολογία που παρεμβαίνει στο αυτοδιοίκητο υπερψηφίστηκε χθες, χωρίς διαρροές από την κυβέρνηση αλλά μια προσεκτική ανάγνωση βλέπει την όλη νίκη ως πύρρεια. Και μόνον ως τακτική. Στην Πολιτική εξάλλου δεν υπάρχει αδιάφορο πεδίο, τα πάντα έχουν τις επιπτώσεις τους ακόμη και σε μακρινό χρόνο. Και δεν είναι τυχαίο πως σήμερα τα πυρά της κυβέρνησης και της νέας τροπολογίας εκτοξεύονται από διαφορετικές εστίες.

Μπορεί, για παράδειγμα, η κομματική πειθαρχία να επιτεύχθηκε και να βρέθηκαν με συμπαγή τρόπο οι 156 ψήφοι – πλην Αντώνη Σαμαρά – για τη νέα τροπολογία, όμως διαμορφώνεται ένα τοπίο αδιεξόδου πάνω σε τρεις άξονες: Η τροπολογία με προβλήματα χρονικότητας, θεσμικότητας, ουσίας μοιάζει το αποκρυστάλλωμα μιας διχαστικής λογικής από δυνάμεις που πριμοδοτούν μια διαίρεση Βορρά – Νότου και αναπαράγουν τα στερεότυπα του «κράτους των Αθηνών» (πάλαι ΠΟΚ). Φτιάχνει εικόνα μια κυβέρνησης που κάθε φορά θα πρέπει να θέτει ζήτημα πειθαρχίας στην ΚΟ της, λες και οι βουλευτές που εκλέχθηκαν ανά την επικράτεια της χώρας δεν υπηρετούν ένα ενιαίο πολιτικό σχέδιο – πέραν των όποιων διαφοροποιήσεων που δικαίως μπορεί να προκύπτουν αλλά σε δευτερεύοντα ζητήματα. Τρίτον, για να μιλήσουμε με όρους ποδοσφαίρου, σουτάρει την μπάλα μπροστά αλλά με αφύλακτο τέρμα.

Μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής που αφήνει το άρωμα «υπακοή σε πιέσεις» κάνει φανερό πως δεν υπήρχε στην εν λόγω υπόθεση μια γραμμή άμυνας, θεσμική θωράκιση και τήρηση των κανόνων πολύ πριν εκδηλωθεί η κρίση. Κι αυτό είναι ένα μείζον πολιτικό θέμα για μια κυβέρνηση που δημοσκοπικά ακόμη έχει την ηγεμονία, ενώ και η όποια αντιπολίτευση επιχειρείται γίνεται στο πεδίο και την ατζέντα που εκείνη υπαγορεύει και παράγει – ίσως εξαίρεση αποτελεί και όχι τυχαία η επίμαχη τροπολογία. Τέλος, το σήμα που εκπέμπει η κυβερνητική πλειοψηφία είναι ένα σήμα ακύρωσης της όποιας αυτονομίας της Πολιτικής από τα υλικά συμφέροντα και το πεδίο της Οικονομίας. Και όλα αυτά σε μια ευάλωτη συγκυρία όπου οι πολιτικοί θεσμοί επιζητούν μια βαθιά ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών.