Ο Παπαγγελόπουλος δεν ήταν μόνος

Οταν ολοκληρώνεται η κατάθεση ενός ακόμα μάρτυρα στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής που ερευνά την υπόθεση της Novartis, και αφού δημοσιευτούν κάποια σημεία της, παρεμβαίνει ο ερευνώμενος πρώην υπουργός Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και με δηλώσεις του επιχειρεί να ακυρώσει την προηγηθείσα μαρτυρία. Θεωρεί αναξιόπιστες αυτές τις μαρτυρίες και διαβλητούς ηθικά τους μάρτυρες. Στο τέλος, αν παραπεμφθεί, θα μιλάει για σκευωρία και για στημένη δίωξη.

Ποιους αμφισβητεί ο Παπαγγελόπουλος; Τρεις δικαστές με τους οποίους έχει συνεργαστεί. Ο αντεισαγγελέας Ιωάννης Αγγελής κατέθεσε ότι ήταν «απολύτως βέβαιος πως οι εισαγγελείς διαφθοράς δεν ενεργούσαν με δική τους πρωτοβουλία. Πίσω από αυτούς υπήρχε μια αόρατη δύναμη, ένα τρίτο πρόσωπο που κινούσε τα νήματα χειρισμού της υπόθεσης». Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν η αναφορά του ότι ο Παναγιώτης Πικραμμένος παραπέμφθηκε με την επίκληση ενός ανύπαρκτου βίντεο. Επιπλέον, με μηδενικά στοιχεία παραπέμφθηκαν και πολιτικοί όπως ο Αντώνης Σαμαράς και ο Γιάννης Λοβέρδος. Αλλά «με “υποθέτω” και “αν” κι “εφόσον” δεν ασκείται δίωξη. Πρέπει να υπάρχουν στοιχεία», πρόσθεσε ο δικαστής.

Η πρώην εισαγγελέας κατά της διαφθοράς, Ελένη Ράικου, κατέθεσε ότι ο Παπαγγελόπουλος μετέτρεψε τη Novartis σε πολιτική σκευωρία με κατασκευασμένες κατηγορίες και με στημένους μάρτυρες. Ηταν πεισμένη, είπε, ότι με τις συγκεκριμένες μεθοδεύσεις καταλυόταν το κράτος δικαίου. Εκτιμά, μάλιστα, ότι η άρνησή της να συνεργαστεί με τον πρώην υπουργό την έκανε στόχο ενός τρομοκρατικού παρακράτους.

Και ο πρώην εισαγγελέας οικονομικού εγκλήματος, Παναγιώτης Αθανασίου, εντυπωσιάστηκε επειδή, όπως είπε, του παραγγέλλονταν έλεγχοι κατά εκδότη και του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου. Και πιο πολύ εντυπωσιάστηκε με τη φράση που απέδωσε στον Παπαγγελόπουλο: «Παναγιώτη μου την εξουσία που έχω σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν την είχα ποτέ στη ζωή μου».

Είναι πιθανόν τρεις διαφορετικοί δικαστές που έλαβαν μέρος στην υπόθεση, αίφνης, να συνασπίστηκαν για να πλήξουν τον Παπαγγελόπουλο; Η απάντηση ας μείνει μετέωρη για λίγο καιρό. Αλλά ας έρθει προς προβληματισμό ένα ακόμα δεδομένο: Οι σημερινές εξελίξεις έρχονται ως συνέχεια της κορυφαίας πολιτικής και δικαστικής κίνησης να οδηγηθούν δέκα πολιτικοί στο βήμα της Βουλής ως οιονεί διεφθαρμένοι, καταχραστές του δημόσιου συμφέροντος το οποίο υπηρετούσαν. Οι πολιτικοί αυτοί, για τους οποίους δεν προέκυψαν στοιχεία, αν παραπέμπονταν θα έδιναν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το επιχείρημα ότι η χώρα χρεοκόπησε εξαιτίας του «παλαιού πολιτικού συστήματος». Για να επιτευχθεί αυτό, λένε οι μάρτυρες, ο πολιτικός προϊστάμενος της Δικαιοσύνης άσκησε την επιρροή του στους ανεξάρτητους λειτουργούς της Θέμιδος.

Οι αρμόδιοι για την παραπομπή στη δικαιοσύνη της υπόθεσης, ή μη, προφανώς μελετούν συστηματικά τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα υπόλοιπα στοιχεία. Αυτοί θα αποφανθούν στο τέλος, αυτοί θα διερευνήσουν το βάθος της υπόθεσης και πιθανόν να αναζητήσουν τις πολιτικές προεκτάσεις της και συνολικά τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Είναι προφανές ότι ο Παπαγγελόπουλος δεν δρούσε μόνος. Αν καθίσει στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου, θα απαιτηθεί να μην αποκρυβούν οι λόγοι για τους οποίους έδρασε όπως έδρασε. Αν η υπόθεση Novartis αποδειχτεί σκευωρία μιας οιονεί συριζαϊκής καθεστωτικής αντίληψης, θα ήταν οξύμωρο ένας υπουργός να έδρασε μόνος του.

Το προσεχές διάστημα αναμένεται να ακούσουμε και να μάθουμε πολλά. Για πολλούς.

Εθνοχουλιγκανισμός

Το χειρότερο με το οπαδιλίκι στην ομάδα του ΠΑΟΚ δεν είναι η φανατική προσήλωση στα συμφέροντα του ιδιοκτήτη παιδιών που βρίσκουν νόημα στη φανέλα. Το χειρότερο είναι ότι οι συμβολισμοί της φανέλας μπορεί να οδηγήσουν σε επιλογές τρισάθλιες. Σε κάποιες περιπτώσεις, επιλογές που οδηγούν στον χουλιγκανισμό και στον εθνοχουλιγκανισμό. Σε κάποιες άλλες, αντιδραστικές επιλογές που μπορεί να δηλητηριάσουν τη δημόσια ζωή.

Ο εκβιασμός κατά του πολιτικού συστήματος και του κράτους δικαίου είναι πρωτοφανής.

Είναι αδιανόητο διοικητικός παράγων μιας ομάδας να απειλεί ότι θα κόψει την Ελλάδα στα δύο, να θεωρεί ότι μια δικαστική απόφαση σε κράτος δικαίου είναι απειλή για την εθνική συνοχή και, πρωτίστως, να επικαλείται οπαδούς τους οποίους θα χειραγωγήσει εναντίον αυτής της συνοχής. Είναι αδιανόητο ένας ποδοσφαιρικός παράγων να απειλεί το κράτος του νόμου με στρατιές χούλιγκαν.

Κατανοώ ότι αυτή την απειλή η κυβέρνηση, με τη μεθόδευση που ακολούθησε, επιδίωξε να τη σκεπάσει. Επιδίωξε να κουκουλώσει τη βαθύτατη περιφρόνηση στο κράτος του νόμου για να εξασφαλίσει κοινωνική ειρήνη, την οποία απειλεί ένα χειραγωγούμενο κοινωνικό περιθώριο.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο η χώρα, που είναι ζητούμενο να γίνει κράτος δικαίου, να είναι όμηρος συμφερόντων που τα υπερασπίζουν στρατιές χουλιγκάνων. Δυσοίωνα τα μηνύματα.