Η ανισότητα και η κλιματική κρίση

Για όσους έχουν σκαρφαλώσει στην κορυφή του βουνού, η θέα είναι υπέροχη. Η κλιματική αλλαγή είναι το θέμα της εποχής και πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς καθυστέρηση. Οι κυβερνήσεις, οι εταιρείες και οι ιδιώτες πρέπει να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα.

Οποιος δεν ακολουθεί την ατζέντα – για παράδειγμα, ο Ντόναλντ Τραμπ – είναι ή τρελός ή κακός. Η μεγάλη αμερικανική αντιπροσωπεία στο Νταβός βρέθηκε απομονωμένη – τουλάχιστον δημοσίως. Η ετήσια σύνοδος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ βρήκε την έκκληση της Γκρέτα Τούνμπεργκ πολύ πιο πειστική.

Σε λίγους μήνες θα πραγματοποιηθεί μια σύνοδος πολύ σημαντικότερη από το Νταβός: η σύνοδος του ΟΗΕ για το κλίμα στη Γλασκώβη. Και το πιθανότερο είναι ότι τα αποτελέσματά της θα είναι πολύ κάτω των προσδοκιών των επιστημόνων. Επειδή ορισμένες μεγάλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Βραζιλία, η Αυστραλία και η Σαουδική Αραβία, αντιστέκονται στις πιέσεις να μειώσουν τις εκπομπές τους. Επίσης, όμως, επειδή η θέα από τους πρόποδες του βουνού δεν είναι τόσο καθαρή όσο από την κορυφή. Οταν ο πρόεδρος Μακρόν επέβαλε φόρο στα καύσιμα για να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή, το μήνυμα που του έστειλαν οι πολίτες χαμηλών εισοδημάτων ήταν σαφές: μη μας μιλάς για το τέλος του κόσμου πριν μας πεις πώς θα τα βγάλουμε πέρα μέχρι το τέλος του μήνα.

Η ταχεία δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής απαιτεί πολιτική δράση. Η πολιτική δράση όμως είναι δυνατή μόνο όταν οι κυβερνήσεις έχουν τους ψηφοφόρους μαζί τους. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει όταν τα μέτρα που λαμβάνονται πλήττουν τα κατώτερα στρώματα. Είναι πολύ πιο εύκολο να ανησυχείς για το μέλλον του πλανήτη όταν ζεις άνετα και δεν βασίζεσαι σε τράπεζα τροφίμων.