Σιγουριά

«Ο κ. Μητσοτάκης δεν θα εξαντλήσει την τετραετία» δήλωσε γεμάτος αυτοπεποίθηση ο αρχηγός της αντιπολίτευσης (συνέντευξη στην «ΕφΣυν», 25/1)

Καμία αντίρρηση. Αλλωστε η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις.

Απλώς κάποιος άλλος στη θέση του ίσως να έδειχνε λιγότερη σιγουριά στις εκτιμήσεις.

Αν θυμάμαι καλά, την τελευταία φορά που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε τόσο βέβαιος ήταν όταν έλεγε πως δεν υπάρχει περίπτωση «ούτε μία στο εκατομμύριο» να χάσει από τον Μητσοτάκη στις εκλογές.

Ή όταν έλεγε ότι ο Μητσοτάκης θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις αν διανοηθεί να μην ψηφίσει τον Παυλόπουλο.

Δυστυχώς η ζωή τα έφερε διαφορετικά.

Παρ’ όλα αυτά είναι ενθαρρυντικό ότι ο πρόεδρος δεν απογοητεύεται.

Διαπιστώνει τώρα ότι «η απάτη του κ. Μητσοτάκη και για τη μεσαία τάξη έχει αρχίσει να αποκαλύπτεται». Μια εξέλιξη ασφαλώς ευχάριστη, διότι έτσι θα μάθουμε και εμείς ποια ήταν η απάτη.

Ενώ βλέπει ότι «η φθορά της κυβέρνησης έχει αρχίσει» και ότι «η κοινωνική πλειοψηφία βρίσκεται σε κατάσταση άμυνας και διωγμού».

Κάτι που προφανώς ούτε η κυβέρνηση γνωρίζει, ούτε η κοινωνική πλειοψηφία. Διότι η μεν κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει του κεφαλιού της, η δε κοινωνική πλειοψηφία να αποθεώνει την κυβέρνηση σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Πράγμα που σημαίνει πως η εν λόγω πλειοψηφία είτε δεν αμύνεται καλά, είτε δεν διώκεται αποτελεσματικά.

Αλλά αυτά τα πράγματα θα αλλάξουν.

Πρώτον επειδή, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, “«οι προοδευτικές δυνάμεις δεν μπορούν να έχουν προνομιακές σχέσεις με τη Δεξιά».

Μεταξύ μας, καλά κάνει και το απαγορεύει. Κατάλαβε ο άνθρωπος ότι τα κολλητηλίκια με τον Καμμένο, τον Παπαγγελόπουλο, τη Θάνου, την Κουντουρά ή τον Κόκκαλη αποδείχθηκαν κακά ξεμπερδέματα.

Τουλάχιστον να μην πάθουν κι άλλοι ό,τι έπαθε εκείνος.

Δεύτερον, επειδή απείλησε ήδη πως η απλή αναλογική «θα είναι η θρυαλλίδα για την προγραμματική επανάκαμψη των δυνάμεων της Αριστεράς» (Βουλή, 24/1).

Εχει δίκιο. Αυτό ακριβώς φοβόμαστε όλοι.

Οτι θα μας πέσει στο κεφάλι καμία θρυαλλίδα που γενικά δεν θεωρείται καλό πράγμα στα ελληνικά και θα δούμε ξανά μπροστά μας τον Σπίρτζη ή τον Παππά.

Είπα Σπίρτζης… «Σε όποιον πολιτικό φορέα της προοδευτικής όχθης και να ανήκουμε, οφείλουμε να γιατρέψουμε τις πληγές του παρελθόντος» έγραφε μεγαλόψυχα («ΤΑ ΝΕΑ», 25/1).

Δεν ξέρω αν ειίναι σκηνές από το έργο «Ο Σπίρτζης γιατρός». Αλλά έχω την αίσθηση ότι δεν υπάρχει προοδευτική όχθη στην παγκόσμια γεωγραφία που να λογίζει τον Σπίρτζη στο δυναμικό της.

Ούτε καν ο Καλογρίτσας, μου λένε!