Σαν να μην έχει μείνει κάτι καίριο να ειπωθεί

Τι κι αν είναι φαβορί για Oσκαρ; Σε όλη αυτή την περίοδο των µεγάλων βραβείων έχει ένα και µοναδικό σµόκιν. Πλύνε – βάλε. Λίγο µετά την απονοµή των βραβείων SAG, όπου και κέρδισε για την ερµηνεία του στο «Joker», ο Χοακίν Φοίνιξ, φορώντας ακόµα το σµόκιν πήγε µε άλλους ακτιβιστές σε ολονύκτια διαµαρτυρία έξω από σφαγείο ζώων. Και θα συνεχίσει να διαδηλώνει έξω από το Κογκρέσο κάθε Παρασκευή. Κι ας δηλώνει βυθισµένος στις εσωτερικές του συγκρούσεις. «Δεν γνωρίζω ούτε έναν που να µην έχει».

«Ο Γκριν είχε γράψει για τον ναρκισσισµό θανάτου. Ο άνθρωπος κλείνεται σε ένα ιδεώδες και λέει µέσα του ή αυτό ή τίποτα. Ετσι αποκλείεις τον άλλον, τη διαφορετικότητα του άλλου, τη συνάντηση µε τις δυσκολίες του, το γέλιο, τον ανταγωνισµό, την άµιλλα. Οµως το να µην υπάρχει ο άλλος, να µη σου αποκρίνεται, ισοδυναµεί µε την κόλαση. Ο Μακάριος της Αιγύπτου έλεγε ότι κόλαση είναι να µη συναντάς τα µάτια του άλλου». Σάββας Σαββόπουλος, ψυχίατρος, συγγραφέας του βιβλίου «Επτά παραµύθια ζωής. Είναι η νόσος ένα αµετάφραστο µήνυµα;»

Τον Θωµά Ιακόµπι, δηµοσιογράφο της Ντόιτσε Βέλε, τον αναγνώρισαν ακροδεξιοί επειδή είχε κάνει το ντοκιµαντέρ «Χρυσή Αυγή: Προσωπική Υπόθεση». «Με χτυπούσαν για περίπου πέντε λεπτά. Δεν περίµενα τίποτε άλλο από αυτούς, δεν έχουν τίποτε άλλο από βία και µίσος. Νόµιζα ότι µε τόση αστυνοµία γύρω µπορούσα να κάνω τη δουλειά µου, έκανα λάθος. Δεν θα κρυφτώ όµως και δεν θα φοβηθώ. Και θα βγει και αυτό στη δεύτερή µας ταινία που ετοιµάζουµε για τη Χρυσή Αυγή».

Το µεσαίο της όνοµα είναι Pirate (πειρατής). Εγραφε µουσική από τα 6 της χρόνια. Στα 13 της ανάρτησε στο SoundCloud το πρώτο της τραγούδι «Ocean Eyes». Γρήγορα έγινε σουπερστάρ. Στα 18 της γίνεται η πιο νεαρή καλλιτέχνις που τραγουδά σε ταινία Τζειµς Μποντ. Η Μπίλι Αϊλις, µε τον εφηβικό goth πεσιµισµό, είναι ένα κορίτσι της εποχής. «Δεν θέλω κανείς να ξέρει κάτι για µένα. Γι’ αυτό φοράω φαρδιά ρούχα. Να µην έχει κανείς άποψη για το τι υπάρχει από κάτω». Η ειλικρινής φωνή µιας γενιάς.

Ακόµα και στο Νταβός, ανάµεσα σε ιδιωτικά τζετ και πολυτελή πάρτι – µε µεγάλο ανθρακικό αποτύπωµα, αµφότερα – η αντιµετώπιση της κλιµατικής αλλαγής ήταν κύριο θέµα. Ο σερ Ντέιβιντ Ατένµπορο, ο µεγάλος ντοκιµαντερίστας Φυσικής Ιστορίας τα λέει εδώ και δεκαετίες. Στην τελευταία του ταινία «Μια ζωή στον πλανήτη», που ο 92χρονος φυσιοδίφης δηµιούργησε ως «µαρτυρική κατάθεση και όραµα για το µέλλον», δείχνει πως «ο άνθρωπος έχει υπερβεί τα όρια του πλανήτη. Ο κόσµος µας είναι ένα µοναδικό θαύµα κι εµείς το οδηγούµε στην παρακµή».

Νονός της ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης. Οπως έλεγε η Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ «αν είχα γεννηθεί έναν χρόνο µετά, ο Φλέµινγκ θα είχε εφεύρει την πενικιλίνη και θα είχα σωθεί. Εζησα µε µια αναπηρία, η οποία όµως δεν µε εµπόδισε να χορέψω, να κολυµπήσω, να χαρώ τη ζωή». Αρχισε να γράφει ως αντίβαρο για την αρρώστια. «Είναι η υπεραξία της ίδιας της ζωής που εξαρτάται από σένα αν θα σε εµπνεύσει ή όχι». Εφυγε όπως έγραψε. Μπαίνοντας «στον ουρανό του τίποτα µε ελάχιστα».