{T16}Φράνκαμπ, ο μικρός Σπανούλης{T16}!

Δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, όπως έλεγαν οι αρχαίοι Ελληνες, αλλά όντως οι ξένοι παίκτες είναι… λαχεία!

Λαχεία που κληρώνουν για τις ομάδες, οι οποίες είτε κερδίζουν εκατομμύρια, είτε πιάνουν απλώς τον λήγοντα, είτε καταλήγουν σαν τον Γιώργο Κωνσταντίνου στην κωμωδία «Ξύπνα, Βασίλη»!

Τα γράφω όλα αυτά εξ αφορμής του Κόνερ Φράνκαμπ, που δεν δρέπει απλώς δάφνες στο φετινό πρωτάθλημα, αλλά οργιάζει κάθε Σαββατοκύριακο και αποτελεί τον βασικό λόγο για τον οποίο το Ρέθυμνο νιώθει πολύ άνετα…

Επτά νίκες είναι αυτές, διάβολε, όχι παίξε γέλασε…

Τι εστί Φράνκαμπ; Ο αμερικανός γκαρντ, ο οποίος μοιράζεται με τον σεσημασμένο killer Κιθ Λάνγκφορντ το ρετιρέ στον πίνακα των σκόρερ της Basket League και λόγω της αραιής και ατίθασης κώμης του θυμίζει κομματάκι τον εμβληματικό ποδοσφαιριστή του Αθηναϊκού Βασίλη Τζαλακώστα!

Θυμίζει όμως και τον Σπανούλη με τον οποίο – και μακριά από κάθε τάση προς την ιεροσυλία – τον αντιπαραβάλλει ο Βαγγέλης Ζιάγκος: «Δεν συγκρίνω αξίες, ταλέντα, τίτλους και καριέρες, αλλά ο Φράνκαμπ είναι όντως ένας μικρός Σπανούλης. Τα τελευταία χρόνια δεν έχω ξαναδεί άλλον παίκτη στην Ελλάδα που να διαθέτει τέτοια αυτοσυγκέντρωση, τόση προσήλωση στο παιχνίδι του και να είναι σκέτο κομπιούτερ στη διαχείριση των συναισθημάτων, είτε κάνει προθέρμανση, είτε εκτελεί το τελευταίο σουτ που ξέρει ότι θα κρίνει το αποτέλεσμα».

Υστερα από 16 αγωνιστικές είναι φανερό πως ο Φράνκαμπ δεν αποτελεί πυροτέχνημα. Οι Κρητικοί τράβηξαν τον πρώτο λαχνό και καρπώνονται τα κέρδη μιας ριψοκίνδυνης επιλογής που προέκυψε από το βουλγαρικό πρωτάθλημα στο οποίο αγωνιζόταν πέρυσι ο λεγάμενος.

Απορώ μάλιστα που δεν τον έχει αρπάξει ακόμα κάποια ξένη ομάδα, όπως συμβαίνει πολύ συχνά πλέον με τα λαβράκια που παρεπιδημούν στο ελληνικό πρωτάθλημα, όπως ο Σαντ Ρος, ο Παρκς και πάει λέγοντας…

Ο Φράνκαμπ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Κάνσας και στο Γουιτσίτα Στέιτ και το 2012 στο Κάουνας αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας Παίδων των ΗΠΑ, η οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Οκτώ χρόνια αργότερα πίνει τσικουδιές και ευχαριστιέται τη ζωή του στο Ρέθυμνο…