Η κοροϊδία του «πρωτογενούς πλεονάσματος»

Από τη δήλωση του υφυπουργού Οικονομικών, αρμοδίου για τη Δημοσιονομική Πολιτική, Θεόδωρου Σκυλακάκη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2019 κράτησα δύο σημειώσεις, οι οποίες καταδεικνύουν εμμέσως πλην σαφώς δύο αντίστοιχες «κατάρες» που δέρνουν την ελληνική οικονομία από τη συνεχώς καιόμενη βάτο της δημοσιονομικής πραγματικότητας.

Η πρώτη σημείωση αφορά την ανακοίνωση ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα διαμορφωθεί το 2019 σε 4,92 δισ. ευρώ και μάλιστα πάνω από τον στόχο. Η είδηση θα ήταν ευχάριστη αν δεν μετριαζόταν από την επιφύλαξη των τεράτων και σημείων που θα συμβούν «στα εκτός του κεντρικού κράτους νομικά πρόσωπα της γενικής κυβέρνησης», όπως με υπολανθάνοντα τρόμο δήλωσε ο κ. Σκυλακάκης. Διότι, το ζητούμενο στην Ελλάδα της σπατάλης των εθνικών πόρων δεν είναι η εξασφάλιση υψηλών «ματωμένων» πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά η… αξιοποίησή τους, δηλαδή η διάθεσή τους για τη μείωση του χρέους, για την οποία, υποτίθεται, πραγματοποιούνται τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η περίπτωση του 2018 είναι εφιαλτική και σίγουρα θα επαναληφθεί και το 2019. Οχι μόνο δεν μειώθηκε το χρέος κατά 5,8 ποσοστιαίες μονάδες από την επίδραση του υψηλού, στα ίδια περίπου επίπεδα, πρωτογενούς πλεονάσματος και αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ, αλλά αυξήθηκε κιόλας κατά 5 περίπου ποσοστιαίες μονάδες. Αυτό το «κουφό» οφείλεται στην επίδραση (προσθήκη) κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες των δαπανών ή αναλήψεων υποχρεώσεων δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, που δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αλλά αυξάνουν το χρέος, και των ισχνών εισπράξεων από αποκρατικοποιήσεις, οι οποίες δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αλλά θα μείωναν το χρέος. Δηλαδή, το χρέος το 2018, αντί να μειωθεί ως ποσοστό του ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς, αυξήθηκε θεαματικά εξαιτίας της «κατάρας» αυτής!

Η δεύτερη σημείωση αφορά την ανακοίνωση για συνεχή, επί πολλά χρόνια, υποεκτέλεση του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων κατά 500 περίπου εκατ. ευρώ, αλλά και την επισήμανση ότι και οι δαπάνες που εμφανίζονται δεν είναι…. πραγματικά επενδυτικές, αλλά… καταναλωτικές! Πρόκειται για μια ακόμα, δεύτερη, «κατάρα» που «χτυπά» την ελληνική οικονομία και την καταδικάζει σε πολύχρονη ύφεση ή ισχνή ανάπτυξη. Υπογραμμίζω ότι μια από τις αιτίες των χαμηλών ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας ήταν η περικοπή των δημόσιων επενδύσεων, οι οποίες μειώθηκαν σημαντικά κατά τη μακρά περίοδο της δημοσιονομικής προσαρμογής, δηλαδή των Μνημονίων, από 5,7% του ΑΕΠ το 2009 σε 4,4% το 2017 και 3% το 2018 και άλλο τόσο το 2019! Μάλιστα, η υπέρβαση του ετήσιου στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα την τελευταία τριετία ήταν αποτέλεσμα και της επαναλαμβανόμενης περικοπής του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης για να εμφανίζεται… μικρότερο έλλειμμα και, συνεπώς, υψηλότερο… πρωτογενές πλεόνασμα. Κοροϊδία, δηλαδή…