To παλιό

Ολο το τελευταίο διάστημα υποστήριζαν ότι η παράταση της φημολογίας για το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ευτελίζει τον θεσμό. Και μόλις ο Πρωθυπουργός έδωσε τέλος σε αυτή τη φημολογία, τον κατηγόρησαν ότι έκανε αντιπερισπασμό για να ξεχαστεί το φιάσκο της μη πρόσκλησης της Ελλάδας στη διάσκεψη για το Λιβυκό.

Είναι άπαιχτοι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Η αλήθεια είναι όμως ότι στο τέλος δεν θα μπορούσαν να πουν ΟΧΙ σε μια υποψηφιότητα σαν αυτή της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου. Κι αυτό, επειδή το πρόσωπο αυτό ταιριάζει πολύ περισσότερο από τον απερχόμενο Πρόεδρο στο προφίλ που θέλει να δείξει από εδώ και μπρος το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος εκπροσωπεί το παλιό. Οχι λόγω ηλικίας: ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο ήταν ο καλύτερος πρόεδρος που είχε η Ιταλία μετά τον πόλεμο. Αλλά λόγω των αντιλήψεών του και της εν γένει πολιτείας του. Ηταν ο υπουργός που διόρισε σχεδόν ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους, που πραγματοποίησε εκστρατεία εναντίον του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, που απέτυχε να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές του 2007, που άφησε την Αθήνα να καεί τον επόμενο χρόνο επειδή δεν είχε την τόλμη να τα βάλει με τους μπαχαλάκηδες. Ηταν ο πρόεδρος που σε κάθε ευκαιρία έλεγε κοινοτοπίες για εθνικά μεγαλεία και Μινώταυρους.

Σας θυμίζει τίποτα; Φυσικά: το κόμμα που μας κυβερνούσε μέχρι πριν από λίγους μήνες και κόντεψε να οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία. Ηταν φυσικό λοιπόν να επιμείνει τόσο πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ στην ανανέωση της θητείας του Παυλόπουλου. Χώρια που ήθελε να φέρει και σε δύσκολη θέση το κυβερνητικό κόμμα. Από τη στιγμή όμως που αποκλείστηκε αυτό το ενδεχόμενο, δεν είχε νόημα να δίνει άλλο μια μάχη χαρακωμάτων.

Αν θέλει άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ να διατηρήσει κάποιες ελπίδες να επανέλθει στην εξουσία, θα πρέπει να διακόψει τις «ανάρμοστες σχέσεις» του με την παλαιοκομματική Δεξιά και να ξαναβρεί τις ρίζες του. Η δεξαμενή από την οποία προσδοκά να αντλήσει νέους ψηφοφόρους δεν είναι το καραμανλικό στρατόπεδο, αλλά εκείνη ακριβώς η οικογένεια που έδειξε τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό για την επιλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας: η φιλελεύθερη Κεντροαριστερά.

Με την έννοια αυτή, μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να παγίδεψε τον βασικό του αντίπαλο, του έδωσε όμως και τον τρόπο να βγει από αυτή την παγίδα, προτείνοντας ένα πρόσωπο που όχι μόνο εκφράζει το καινούργιο, αλλά είναι και κοινής αποδοχής. Οι αντιρρήσεις που εκφράστηκαν αρχικά από κάποια στελέχη της αντιπολίτευσης (δεν γνωρίζει τα ελληνοτουρκικά, υποστήριξε τις εξορύξεις στη Χαλκιδική) είναι αστείες και δεν άντεξαν ούτε ένα 24ωρο. Μια ακόμη περιττή κρίση αποφεύχθηκε. Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου θα εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, και με ρεκόρ ψήφων, όπως της αξίζει.