Για μια κοινωνία αξίων

Η φοίτησή μου στη σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Κολεγίου μου ήταν μια απόφαση προσωπικής μου επιλογής, αφού ήδη ήμουν επιτυχούσα με το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων σε σχολή ΑΕΙ. Πριν από την εγγραφή μου στο τμήμα επιλογής μου πέρασα από συνέντευξη από τον ακαδημαϊκό σύμβουλο του κολεγίου, που είχε και την απόφαση της αξιολόγησής μου, σύμφωνα με τα κριτήρια που θέτει το συνεργαζόμενο πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου η παρουσία μου στο κολέγιο ήταν υποχρεωτική, καθημερινή και πολύωρη, με διδασκαλία που συνδύαζε τη θεωρία με την πράξη, με επαρκή παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια, με θεωρητική διδασκαλία μέσω εφαρμογής Project. Στη διάρκεια των σπουδών μάς δόθηκε η δυνατότητα να αναπτύξουμε την κριτική μας σκέψη και με γνώσεις που αποκομίσαμε από τη συμμετοχή μας σε ημερίδες, σεμινάρια και συνέδρια γίναμε ανταγωνιστικοί και ισάξιοι όλων των αποφοίτων των αντίστοιχων τμημάτων των ελληνικών πανεπιστημίων.

Σε χρόνο παράλληλο όλων των ετών φοίτησής μου άσκησα την πρακτική μου αναλαμβάνοντας και καθήκοντα μέσα στο τμήμα ενός παιδικού σταθμού. Οι εργασίες και οι εξετάσεις κάθε εξαμήνου είχαν καθοριστεί από το πρόγραμμα σπουδών του συνεργαζόμενου βρετανικού πανεπιστημίου του Λονδίνου που πιστοποιεί και την πλήρη αναγνώριση του ακαδημαϊκού τίτλου και όχι μόνο την επαγγελματική (φορέας NARIC αντίστοιχος με το ΔΟΑΤΑΠ). Στο τέλος των σπουδών μου κατέθεσα και την πτυχιακή μου εργασία, η οποία και αξιολογήθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια αξιολόγησης που ισχύουν και στο συνεργαζόμενο πανεπιστήμιο.

Σε μια ελεύθερη αγορά, όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης υποχρεούνται να εφαρμόζουν την αναγνώριση των πτυχίων βάσει των σχετικών οδηγιών (π.χ. 2005/36/ΕΚ) και όσοι επιθυμούν μπορούν να ασκήσουν νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στην Ελλάδα ως αυτοαπασχολούμενοι ή ως μισθωτοί. Επειτα από τόσα χρόνια παραβιάσεων των κοινοτικών οδηγιών, διαμαρτυριών, αντιδράσεων, παρεμβάσεων, αρνήσεων εγγραφής σε επαγγελματικές ενώσεις και μακρόχρονες καθυστερήσεις πέραν της τριετίας στη διαδικασία αναγνώρισης όλων των πτυχίων από τον αρμόδιο φορέα του υπουργείου Παιδείας, οι απόφοιτοι όλων των κολεγίων που απέμειναν να εργαστούν στην Ελλάδα θεωρούν ότι συνεχώς δημιουργούνται νέα εμπόδια που ουσιαστικά είναι και τροχοπέδη για να προχωρήσει η Ελλάδα στην κάλυψη των αναγκών της σύγχρονης κοινωνίας.

Απορώ πραγματικά για τις αντιλήψεις της απόρριψης των ευρωπαϊκών πτυχίων που έχουν σύμπραξη με τα κολέγια στην Ελλάδα, όταν από το ίδιο πανεπιστήμιο απόφοιτοί του δύνανται να αναγνωρίσουν το πτυχίο τους μέσω ΔΟΑΤΑΠ και ακολούθως να ασκήσουν το επάγγελμά τους στην Ελλάδα. Σε μια κοινωνία αξιών ο άξιος και ικανός σπουδάζει, επιμορφώνεται, μετεκπαιδεύεται, καλλιεργεί και προάγει τη γνώση, επιβραβεύεται και καταξιώνεται επαγγελματικά.

Η Αργυρώ Λιβαθηνού είναι απόφοιτος Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και μεταπτυχιακή φοιτήτρια