Περί λογοκρισίας

Εγινε πολλή συζήτηση για τις διαφημιστικές αφίσες της οργάνωσης που διεξάγει καμπάνια κατά των αμβλώσεων κι έγινε ακόμη περισσότερη για την απόφαση να αποσυρθούν ύστερα από παρέμβαση του υπουργού Μεταφορών και, στη συνέχεια, της διοίκησης της ΣΤΑΣΥ. Η συζήτηση εξελίχθηκε σε ένα ντιμπέιτ περί λογοκρισίας, το οποίο όμως εκκινεί από λάθος βάση, γιατί έχουμε την τάση να συγχέουμε τα πράγματα. Διότι είναι διαφορετικό πράγμα η ελευθερία του λόγου από την ελευθερία της επιλογής του βήματος από το οποίο ο καθένας εκφράζεται. Δηλαδή ενώ ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει οτιδήποτε επιθυμεί, αναζητεί βήμα και να το εκφράζει, ο καθένας δεν είναι ελεύθερος να διαφημίζεται όπου θέλει, να μιλάει σε όποιο βήμα θέλει, να δημοσιεύει όπου θέλει κ.λπ.

Με απλά λόγια, η διαφήμιση που πληρώθηκε από μια καμπάνια, από ένα σωματείο που δέχεται δωρεές και προφανώς έχει έσοδα. Είναι ένα εμπορικό προϊόν που πληρώθηκε σε μια επιχείρηση, τη ΣΤΑΣΥ. Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο η υποχρέωση κάθε διαχειριστή δημόσιου χώρου, δημοσίου μέσου, μέσου μαζικής ενημέρωσης, οποιασδήποτε επιχείρησης να δέχεται οποια διαφήμιση προσφέρεται. Ο χώρος του μετρό δεν είναι ένα δημόσιο φόρουμ, δεν είναι ένας χώρος στον οποίο ο καθένας μπορεί να αναρτήσει δωρεάν κι ελεύθερα όποια αφίσα επιθυμεί, ώστε να συνιστά λογοκρισία αν κάποιος τον εμποδίσει.

Επιπλέον, βασίμως κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει αν εμπίπτει στο πεδίο της «ελεύθερης άποψης» η συγκεκριμένη αφίσα. Αποψη είναι να αντιτίθεσαι στο δικαίωμα των γυναικών να κάνουν άμβλωση. Αποψη είναι να βρίσκεις την παραπάνω άποψη αποκρουστική. Είναι αυτονόητο δικαίωμα και οι δυο απόψεις αυτές να μπορούν να κατατίθενται.

Ωστόσο η συγκεκριμένη αφίσα πλαισιώνει τη θέση της με ψευδείς (συνειδητά ή άθελά της) ισχυρισμούς που παρουσιάζονται ως επιστημονικά δεδομένα, όπως ότι π.χ. «το έμβρυο νιώθει πόνο από τη 10η εβδομάδα», πράγμα που εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι δεν ισχύει με μια αναζήτηση σε έγκυρες πηγές.

Δεδομένου ότι μιλάμε πάντα για μια διαφήμιση κι όχι για ένα φυλλάδιο που μας μοίρασαν άγνωστοι στον δρόμο, η ΣΤΑΣΥ, ένας οργανισμός κοινής ωφέλειας του ευρύτερου Δημοσίου, άσκησε το δικαίωμά της να μη θέλει πια να φιλοξενεί διαφημίσεις με ψευδείς ισχυρισμούς.