Η ώρα της ανακοίνωσης

Το κατάλαβαν και οι ίδιοι ότι δεν πάει άλλο με την ονοματολογία για το ποιος/α θα είναι ο υποψήφιος/α για το προεδρικό αξίωμα, το ύπατο αξίωμα της πολιτείας, και επισπεύδουν τη διαδικασία. Διαβάζοντας εδώ κι εκεί (και εμένα, ειδικά, μου το είπε κάποιος από το Υπουργικό Συμβούλιο) ότι η παράταση της διαδικασίας, σε συνδυασμό με τη διάχυση νέας σειράς ονομάτων προσωπικοτήτων, οι οποίοι/ες θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντα του Προέδρου της Δημοκρατίας, μόνο φθορά προκαλεί στον θεσμό και ουδέν προσφέρει, αποφάσισαν από κοινού, σε πρωινό καφέ, να επισπευσθεί η διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος Κυριάκος θα ανακοινώσει – πλην συγκλονιστικού απροόπτου που έλεγαν παλιά οι δημοσιογράφοι – την απόφασή του, την προσεχή Τρίτη, που ο μήνας έχει 21. Η ανακοίνωση, μου ανέφερε ο άνθρωπός μου, με τον οποίο επικοινώνησα δυο – τρεις φορές το βράδυ της Δευτέρας, θα πραγματοποιηθεί κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝουΔου, η οποία συγκαλείται, υποτίθεται, για την επιψήφιση (την επομένη, 22 Ιανουαρίου) του νέου εκλογικού νόμου, αλλά στην πραγματικότητα για να ανακοινώσει ο Κυριάκος το όνομα της «πολύφερνης νύφης», η οποία θα καταλάβει το προεδρικό αξίωμα.

Αντε να δούμε – είναι το μόνο που έχω να πω επί του παρόντος…

Ο Βενιζέλος και τα «αγκάθια»

Το δεύτερο που έχω να επισημάνω αφορά την επιλογή του προσώπου, και εάν αυτή η επιλογή θα καταφέρει να συγκεντρώσει ψήφους και από άλλα κόμματα – αιτία, η οποία, κατά τον συνομιλητή μου που προανέφερα, αποτελεί σοβαρό κώλυμα για τον Ευάγγελο Βενιζέλο. «Δεν συγκεντρώνει κόσμο, αποσυσπειρώνει» μου ανέφερε ο συνομιλητής μου, ίσως εκ των στενότερων συνεργατών του Πρωθυπουργού.

Μα αν ο Βενιζέλος αποσυσπειρώνει, ποιος είναι εκείνος ο οποίος θα προταθεί από τον Πρωθυπουργό και θα καταφέρει να συγκεντρώσει και τις 22 ψήφους του ΚΙΝΑΛ, ρώτησα, άλλα απάντηση δεν έλαβα.

Τούτου δοθέντος, πέρασα γρήγορα στην αντεπίθεση, αναλυόμενος σε μια υπέρ Βενιζέλου… ελεγεία: ότι πολιτικό στέλεχος που να συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, ούτε από πολιτικής πλευράς ούτε από επιστημονικής. Και πως είναι τουλάχιστον ανοησία να αναζητείται υποψήφιος από μια κληρωτίδα γεμάτη ονόματα, όταν υπάρχει αυτός.

Η απάντηση που έλαβα με ξένισε και μου δημιούργησε την αίσθηση ότι ορισμένοι στο περιβάλλον του προέδρου Κυριάκου το «παραζαλίζουν» το πράγμα επιδιδόμενοι σε δίκες προθέσεων που δεν υπάρχουν:

«Ναι, συμφωνώ με όλα αυτά, αλλά ο Βενιζέλος έχει ένα υπερανεπτυγμένο “εγώ”, το οποίο μπορεί σήμερα να είναι εν υπνώσει, διότι ο άνθρωπος τα τελευταία χρόνια υπέστη βαρύτατες ήττες επί προσωπικού και συνειδητοποίησε μερικά πράγματα, αλλά ποιος μπορεί να μας βεβαιώσει ότι αυτό το υπερεγώ δεν θα ξυπνήσει μια ημέρα και θα απαιτήσει συγκυβέρνηση με την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας;».

Καταδίκη χωρίς δίκη

Προσέξτε, παρακαλώ, λογική να σε βγάλει από τα ρούχα σου: ο Βενιζέλος είναι μεν η ιδανική περίπτωση για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει προσφέρει στον τόπο σε κρίσιμες στιγμές, με αδιαμφισβήτητο πολιτικό και προσωπικό κόστος, είναι σοβαρός, μετρημένος και με θέσεις για τη χώρα, την οικονομία, το πολίτευμα, αλλά δεν μπορεί να γίνει πρόεδρος επειδή έχει «δύσκολο» χαρακτήρα. Και δεν είναι που έχει δύσκολο χαρακτήρα, παρότι τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες και έχει βελτιωθεί, είναι που φοβόμαστε ότι αν γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα αρχίσει να διεκδικεί μέρος ή το όλον της διακυβέρνησης της χώρας!

Νομίζω ότι περισσότερο προσβλητική αιτιολόγηση για να τον απορρίψουν δεν υπάρχει. Ενας συνταγματολόγος, με τις περγαμηνές του Βενιζέλου, στο ύπατο αξίωμα της πολιτείας, το οποίο πλην όλων των άλλων «έργο» έχει την επίβλεψη της σωστής λειτουργίας των θεσμών, να παρεκκλίνει σε αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις επειδή θα τον παρακινήσει προς τούτο, ο δύσκολος χαρακτήρας του.

Αυτή πια δεν είναι δίκη προθέσεων, αυτή είναι κανονική καταδίκη σε ισόβια, χωρίς καν δίκη!

Η έκπληξη

Και υπάρχει και η υποψηφιότητα – έκπληξη για την οποία πολλοί μιλούν τις τελευταίες ώρες και τινές ισχυρίζονται ότι θα μας αφήσει κάγκελο, «παγωτό», ενεούς κατά το κοινώς λεγόμενον. Οσοι διακινούν το σχετικό σενάριο λένε ότι είναι ιδανική περίπτωση για το προεδρικό αξίωμα, διότι στο πρόσωπό του συγκεντρώνονται μια σειρά χαρακτηριστικά, τα οποία, ίσως και μόνο του το καθένα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόκριμα για μία προσωπικότητα για το ύπατο αξίωμα της χώρας.

Προσέξτε τι ισχυρίζονται οι διακινητές αυτού του σεναρίου, του οποίου έγινα και εγώ μύστης χθες το απόγευμα σε μια συνάντηση που είχα σε καφέ πέριξ της γνωστής πλατείας (Κολωνακίου):

• έχει πολιτικές καταβολές, έχει διατελέσει δηλαδή μέλος Υπουργικών Συμβουλίων
• προέρχεται από τη λεγόμενη ευρύτερη Κεντροαριστερά
• δεν έχει αντιπαραθέσεις με κανένα από τα τμήματα της Κεντροαριστεράς, αλλά ούτε και με τη Δεξιά, στην οποία είναι αγαπητός ως πρόσωπο και, εκ χαρακτήρος, είναι ευπροσήγορος και φιλικός
• έχει επιστημονική κατάρτιση σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο για την εποχή μας πεδίο
• έχει κανονική καθηγητική καριέρα χωρίς εντάσεις και συγκρούσεις, αλλά είναι και δημοφιλής μεταξύ των φοιτητών του.

Και επειδή η φωτογραφία είναι ελλιπής, για την ακρίβεια φέρει ακόμα μερικά τμήματα τα οποία δεν έχουν συμπληρωθεί, λέω να το κάνω εγώ με τη σειρά μου, ακόμη πιο ζουμερό, πιο juicy όπως θα λέγαμε και στην ευανδρο Ηπειρο, το θεματάκι:

• την περίοδο που εκλεγόταν βουλευτής εκπροσωπούσε νομό κοντινό στην πρωτεύουσα
• όταν μπορούσε, του το επέτρεπαν οι υποχρεώσεις του, παρακολουθούσε ποδόσφαιρο ως οπαδός του Τριφυλλιού, παρά το γεγονός ότι συνονόματός του ποδοσφαιριστής της Εθνικής Ελλάδας αγωνιζόταν επί πολλά χρόνια στον… Ολυμπιακό, πριν κλείσει την καριέρα του στον Πανιώνιο!!!

Ολα στο φως

Οι φωτιές που άναψε στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής με την κατάθεσή της η εισαγγελέας Ελένη Ράικου δεν αποκαλύπτουν απλώς έναν βρωμερό υπόκοσμο που λειτουργούσε κάτω από «γραμμές των οριζόντων» των θεσμών επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπογραμμίζουν επίσης την ανάγκη να ριχτεί άπλετο φως σε όλα αυτά. Εδώ το πράγμα δεν αφορά μόνο το τι έκανε (όπως κατηγορείται) ένας πρώην υπουργός, άλλα το ότι μια ολόκληρη διακυβέρνηση, αυτή του Αλ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, στηρίχθηκε πάνω σε ωμούς εκβιασμούς, απειλές, πειθαναγκασμούς, ομηρείες, ανοιχτή τρομοκρατία, εκτελέσεις συμβολαίων χαρακτήρων και όχι μόνο.

Αυτό το εγκληματικό πολιτικό περιβάλλον, δεν έχει κανένας δικαίωμα να το κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Πρέπει να αποκαλυφθεί και να παραδοθεί στη Δικαιοσύνη για να τύχει της δέουσας αντιμετώπισης. Οτιδήποτε άλλο αποτελεί συγκάλυψη και έμμεση συνεργασία με αυτόν τον υπόκοσμο στο πλαίσιο ενδεχομένως ενός εν δυνάμει, συναλλακτικού εκβιασμού.

Η γυναίκα αυτή, η κ. Ράικου, με παρρησία και με γενναιότητα που δεν εμφάνισαν άλλοι συνάδελφοί της, μάρτυρες στην ίδια υπόθεση, περιέγραψε το πώς δρούσε το εγκληματικό πολιτικό σύστημα, χρησιμοποιώντας τους θεσμούς της πολιτείας, προκειμένου να εδραιώσει και να διαιωνίσει την παραμονή του στην εξουσία. Ποιος μπορεί, πρόεδρε Κυριάκο, να κλείνει τα μάτια μπροστά σε αυτή την ανατριχιαστική πραγματικότητα;