Το μπόνους των 50 εδρών

Και το θέμα του εκλογικού νόμου θα συζητήσει σήμερα με τους περισσότερους των πολιτικών αρχηγών ο πρόεδρος Κυριάκος, παρότι, όπως αναμένεται, των συναντήσεων θα κυριαρχήσουν το ταξίδι στην Ουάσιγκτον, τα αποτελέσματά του και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι πληροφορίες μου υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος Κυριάκος δεν θα έχει τίποτε να τους πει, τίποτε να τους αναγγείλει. Τίποτε καινούργιο δηλαδή. Ο,τι είχαν διαβάσει στις εφημερίδες, και σε εμάς εδώ κυρίως, για τον καινούργιο εκλογικό νόμο και το περιεχόμενό του, αυτό είναι και τίποτε περισσότερο. Αναφέρω τη βασική του αρχή, που θα τον διατρέχει από την κορυφή ως τα νύχια, ανεξάρτητα από το πώς θα τον ονομάσουν: απλή αναλογική με μπόνους, σύνθετη απλή αναλογική, σκέτη αναλογική, αναλογική με μπόνους.

Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα μου επιβεβαίωσε χθες το μεσημέρι ανώτατη κυβερνητική πηγή, καθ’ όλα αρμόδια για τον εκλογικό νόμο που θα διαδεχθεί τον εκτρωματικό εκλογικό νόμο της ακυβερνησίας που είχε κατασκευάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το μπόνους των 50 εδρών θα κατανέμεται ως ακολούθως:

Οποιο κόμμα έρθει πρώτο με ποσοστό 25%, αυτό θα παίρνει ως μπόνους 20 έδρες, τουτέστιν θα αγγίζει τις 95 έδρες εν συνόλω. Από εκεί και πέρα, και όσο ανεβαίνει κάποιο κόμμα εκλογικά, το μπόνους θα κατανέμεται αναλόγως, με στόχο κόμμα που θα συγκεντρώνει 40%, να παίρνει ολόκληρο το μπόνους των 50 εδρών.

Δεν ξέρω ποιος εκ των αρχηγών των κομμάτων θα το δεχτεί αυτό το σχέδιο εκλογικού νόμου. Γνωρίζω όμως ότι ο πρόεδρος Κυριάκος θα το ψηφίσει έστω και μόνος του, και από εκεί και πέρα όλα είναι ανοιχτά – ακόμη και πρόωρες εκλογές με τον εκλογικό νόμο ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορέσει εν συνεχεία να ισχύσει ο δικός του, ο οποίος θα παρουσιαστεί, πλην των άλλων, ότι εξασφαλίζει και την κυβερνησιμότητα στη χώρα…

Αμεσα στη Βουλή

Ενισχυτικό της προηγούμενης αναφοράς να θεωρηθεί παρακαλώ και το ισχυρό (πιο ισχυρό δεν γίνεται…) ενδεχόμενο ο εκλογικός νόμος να ψηφιστεί άμεσα τις επόμενες δύο εβδομάδες, ήτοι προ του τέλους του Ιανουαρίου. Και ειδικότερα, εδώ προσέξτε λιγάκι μη χάσετε κάτι, πριν από την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Γιατί (θα) το κάνει αυτό ο πρόεδρος Κυριάκος; Για να τους έχει όλους μέσα στο παιχνίδι. Να μην αφήσει δηλαδή κανένα περιθώριο σε κανέναν να μείνει αμέτοχος από τις συγκεκριμένες εξελίξεις. Τούτων δοθέντων, οφείλω να ομολογήσω ότι διαφαίνεται πλέον μια άκρως ενδιαφέρουσα περίοδος για το επόμενο, μικρό, χρονικό διάστημα, μέχρι να βγει ο χειμώνας και να επιστρέψουν τα χελιδόνια στις φωλιές τους από το μακρινό ταξίδι στην Αφρική.

Και για τα δύο αυτά, ψήφιση εκλογικού νόμου και ψηφοφορία για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα ενημερώσει τις πολιτικές δυνάμεις ο πρόεδρος Κυριάκος κατά τη διάρκεια των σημερινών συναντήσεων που θα έχει με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Το προφίλ του Προέδρου

Μια που αναφέρθηκα στα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, μου ειπώθηκε χθες, από (άλλη) κυβερνητική πηγή, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος, εφόσον ερωτηθεί από κάποιον από τους πολιτικούς αρχηγούς, δεν θα κρατήσει για τον εαυτό του πού έχει καταλήξει σε ό,τι αφορά το προφίλ του νέου Προέδρου.

Μπορεί να μην τους αναφέρει το όνομα, διότι αν το αναφέρει – όπως λένε και στην εύανδρο Ηπειρο «καλύτερα πες το στον μύλο και στην εκκλησιά παρά σε πολιτικό αρχηγό» – ο τελευταίος, βεβαιωμένα, ακόμη και για λόγους τακτικής θα το κάνει βούκινο. Για να το «κάψει» ή για να το πατρονάρει. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, δεν θα το κρατήσει μυστικό.

Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Κυριάκος θα το ρίξει στην περιγραφή. Του είδους ο υποψήφιός μου είναι μετρίου αναστήματος προς το ψηλός, μορφωμένος κατά βάση, με καλό όνομα στην ελληνική κοινωνία και σοβαρές αναφορές στο εξωτερικό, διαθέτων ηλικία η οποία του επιτρέπει να ανταποκριθεί επαρκώς στις βασικές υποχρεώσεις του ρόλου του. Τέτοια ωραία ψυχανεμίζομαι ότι θα αρχίσουν να συμβαίνουν από σήμερα στις 12 το μεσημέρι, οπότε και είναι προγραμματισμένη η πρώτη συνάντηση του προέδρου Κυριάκου με τον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο…

(Εκτός και αν οι άλλοι δεν έχουν την παραμικρή απορία – έχουν πάρει τον Κώστα Τασούλα, τον πάντων γνώστη, και τους έχει μαρτυρήσει το μυστικό…)

Μπερδεμένοι

Επανέρχομαι όμως στα προηγούμενα, του εκλογικού νόμου και της μουρμούρας που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό της ΝουΔου για την κατανομή του μπόνους, και γιατί να ξεκινήσει από τόσο χαμηλά (από το 25%) η διάθεση, και μήπως αυτό δείχνει προς τα έξω μια φοβία και μια αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας του κόμματος στο εκλογικό σώμα.

Κορυφαίος υπουργός με τον οποίο συζητήσαμε σχετικά χθες μου έλεγε ότι ορισμένοι συνάδελφοί του της Κοινοβουλευτικής Ομάδας «τα έχουν μπερδέψει τα πράγματα». «Ζουν ακόμη με τον θρίαμβο της 7ης Ιουλίου. Οπότε σημειώθηκε μια σημαντική πολιτική αλλαγή και η χώρα άλλαξε σελίδα».

«Αυτό όμως έχει αλλάξει πια. Και δεν μπορεί να λειτουργούμε με βάση τις δημοσκοπήσεις, που ακόμη και αυτές καταγράφουν μια κάμψη της δυνάμεώς μας, απολύτως φυσιολογική, διότι ασκούμε πλέον κυβερνητικό έργο. Η άποψή μου λοιπόν είναι ότι για κορυφαία ζητήματα όπως ο εκλογικός νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργούμε με βάση το τι λένε οι δημοσκοπήσεις. Και θα προσθέσω και κάτι ακόμη: καμιά κυβέρνηση δεν κέρδισε δεύτερες εκλογές με το ποσοστό που πήρε στην πρώτη νικηφόρα της εκλογική αναμέτρηση. Αρα με 36% πρέπει να υπάρχει κυβέρνηση στη χώρα, ανεξάρτητα από την αυτοδυναμία, που είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο».

Διαφωνώ; Οχι, δεν διαφωνώ, μια χαρά τα λέει ο άνθρωπος…

Κανόνι

Η χθεσινή ειδησεογραφία είχε πολλές και διάφορες αναφορές στην οικονομική κατάρρευση του Χρήστου Καλογρίτσα και των υπ’ αυτόν επιχειρήσεων. Θα αναφέρω απλώς ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι το τέλος μιας σύντομης μεν, αλλά τόσο οδυνηρής διαδρομής στη διάρκεια της οποίας ο Καλογρίτσας, που δεν είναι άμοιρος ευθυνών σχετικά με το τι του συνέβη, κατανόησε επακριβώς ότι «κει που κρέμαγαν οι καπετάνιοι τα ντουφέκια, κρεμάνε τώρα οι Γύφτοι τα νταούλια» – χρησιμοποιώ μια έκφραση που θα την καταλάβει απολύτως εκείνος πρώτ’ από όλους.

Σε κανέναν φυσικά δεν αρέσει να παίζει και να χάνει. Αλλά ετούτος εδώ, ο Καλογρίτσας, δεν έχασε απλώς, καταστράφηκε εντελώς δίνοντας βάση στα όσα του υποσχόταν μια «τσογλανοπαρέα» (η ηπιότερη των εκφράσεων που χρησιμοποιεί ο ίδιος για να περιγράψει τους Αλέξη, Παππά και Σία), αδυνατώντας να καταλάβει ότι απλώς τον χρησιμοποιούσαν. Φορώντας την προβιά μιας αλεπούς νόμισε ο άνθρωπος ότι ήταν αλεπού πραγματική, αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από πιόνι αυτής της «τσογλανοπαρέας». Τώρα τηλεφωνεί σε πολλούς και διαφόρους (και σε μένα) «να συναντηθούν να τα πουν». Τι να πούμε, κυρ-Χρήστο μου; Αν δεν αποφασίσεις να τους «δώσεις», δεν έχει καμιά σημασία η κουβέντα. Χάσιμο χρόνου είναι…