Διαβολικά

Η κριτική που ασκεί αυτές τις ημέρες η αξιωματική αντιπολίτευση στο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι άτοπη και άκομψη. Πρώτον, για λόγους αρχής. Δεν εκφράζεις τις διαφωνίες σου όσο ο Πρωθυπουργός βρίσκεται στο εξωτερικό. Ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει όλο τον καιρό να το κάνει, με όσο οξύ τόνο θέλει, είτε στην κατ’ ιδίαν συνάντηση μαζί του είτε δημοσίως.

Δεύτερον, για λόγους ουσίας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έλαμπε ακριβώς στις δικές του συναντήσεις με ξένους ηγέτες. Οταν δέχθηκε τον Ομπάμα στο Μαξίμου, με το ζόρι κρατούσε το χασμουρητό του. Οταν είδε τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο, είπε κάτι περίεργα για «τον διαβολικό τρόπο που αντιμετωπίζει την πολιτική, αλλά είναι για καλό».

Αντίθετα, ο Μητσοτάκης έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε αν ληφθεί υπόψη ότι είχε απέναντί του έναν απρόβλεπτο πολιτικό και ότι η ατμόσφαιρα στην οποία έγινε αυτή η συνάντηση ήταν κυριολεκτικά πολεμική. Ο Αλέξης Χαρίτσης τον χαρακτήρισε βέβαια κομπάρσο των εξελίξεων επειδή δεν απέσπασε καταδίκη του Τραμπ για την τουρκική προκλητικότητα. Αλλά έτσι κάνουν οι εκπρόσωποι Τύπου, λένε και καμιά εξυπνάδα να περνάει η ώρα. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν περίμενε από τον αμερικανό πρόεδρο να πάρει θέση. Γι’ αυτό και ο Πρωθυπουργός αρκέστηκε να του ζητήσει να χρησιμοποιήσει την επιρροή του, και τη φιλία του με τον Ερντογάν, για να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα και να πέσουν οι τόνοι.

Με λίγα λόγια, δεδομένων των συνθηκών, η επίσκεψη ήταν επιτυχημένη. Προκαλεί εντύπωση λοιπόν μια μικρή λεπτομέρεια. Μιλώντας (στα αγγλικά) στο Atlantic Council, και αναφερόμενος στη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί, ο Πρωθυπουργός δήλωσε επί λέξει: «Στηρίζουμε τους συμμάχους μας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές και αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η απόφαση ελήφθη με βάση το αμερικανικό εθνικό συμφέρον. Στηρίζουμε αυτή την απόφαση». Από την ελληνική μετάφραση όμως του κειμένου που παρατίθεται εντός εισαγωγικών στην πρωθυπουργική ιστοσελίδα λείπουν οι τέσσερις τελευταίες λέξεις.

Αν αυτό συνέβη για λόγους χώρου, η κατανόηση και η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένες: και στην εφημερίδα παίζουμε μερικές φορές με τις λέξεις για να χωρέσουμε ένα κομμάτι. Αν αυτός που ανέλαβε τη μετάφραση δυσκολεύτηκε με το ρήμα στη φράση «We stand by this decision», και πάλι δεν είναι προς θάνατον: κι εμείς στο εξωτερικό δελτίο παραλείπουμε καμιά δυσνόητη αγγλική λέξη γιατί βαριόμαστε να ψάχνουμε τα λεξικά.

Αν όμως οι τέσσερις αυτές λέξεις παραλείφθηκαν σκοπίμως, αν δηλαδή το γραφείο του Πρωθυπουργού λογόκρινε τον Πρωθυπουργό για να τον προστατέψει δεδομένου ότι οι περισσότεροι ευρωπαίοι ηγέτες απέφυγαν να υποστηρίξουν ανοιχτά τη δολοφονία του ιρανού στρατηγού, τότε μιλάμε για μια πραγματικά διαβολική παρέμβαση. Που σίγουρα θα έγινε εν αγνοία του Πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έχει να κρύψει τίποτα. Κι έχει πάντα το θάρρος της γνώμης του.