Κακό πράγμα η έπαρση…

Ας μην είμαστε γκρινιάρηδες και μίζεροι κι ας αναγνωρίζουμε και το καλό όπου αυτό υπάρχει: στην επανέναρξη του πρωταθλήματος είδαμε δυο ωραία ντέρμπι. Το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, στο οποίο ο Αρης σταμάτησε το αήττητο του ΠΑΟΚ συντρίβοντάς τον με 4-2, είχε πολλά γκολ και σπουδαίο θέαμα. Το κλασικό ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός στο άδειο και παγωμένο Καραϊσκάκη είχε νικητή τον Ολυμπιακό, αλλά κι έναν Παναθηναϊκό που απέσπασε πολλά μπράβο και χειροκροτήματα. Το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης είχε υπέροχους πρωταγωνιστές. Το ντέρμπι του Καραϊσκάκη είχε στρατηγική και αγωνία. Οποιος τα ματς τα είδε δεν έχασε τον χρόνο του. Παραδόξως, αν και τα δύο παιχνίδια είναι ολότελα διαφορετικά σε κάποιες λεπτομέρειες μοιάζουν.

Δίκαιη

Ο Αρης κέρδισε τον ΠΑΟΚ γιατί η ιστορία του ποδοσφαίρου μερικές φορές είναι δίκαιη. Αν μια ομάδα έπρεπε να σπάσει το αήττητο του ΠΑΟΚ αυτή ήταν ο Αρης: θα τα είχε καταφέρει ήδη στο πρώτο εφετινό ματς με τον συμπολίτη, αν ο διαιτητής Σιδηρόπουλος στην Τούμπα δεν αποφάσιζε ότι εκείνη τη βραδιά έπρεπε οι δυο ομάδες να παίξουν μια παράταση. Ο Αρης έχει πετύχει έξι γκολ στον ΠΑΟΚ στα δυο εφετινά τους ματς και απέχει από αυτόν δεκαπέντε βαθμούς – το πράγμα μοιάζει ανεξήγητο, αλλά στα ντέρμπι δεν παίζουν ρόλο οι διαφορές των βαθμών: μετρά η καρδιά και το σχέδιο κι ο Αρης ήταν ανώτερος και στα δύο. Ο γερμανός προπονητής του Αρη Μίχαελ Ενινγκ δεν πείραξε καθόλου την ενδεκάδα της ομάδας, που είχε αποσπάσει ισοπαλία από τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ πριν από τη διακοπή του πρωταθλήματος κι αυτό από μόνο του μαρτυρά πόση μεγάλη εμπιστοσύνη είχε στους παίκτες του. Ο Αρης αποδείχτηκε πιο έτοιμος πνευματικά, δεν έχασε την ψυχραιμία του όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ δεχόμενος ένα φτηνό γκολ στην πρώτη επίθεση που δέχτηκε από τον ΠΑΟΚ, ισοφάρισε γρήγορα με τον Λάρσον κι έδειξε ότι είχε μια μεγάλη βεβαιότητα: τη βεβαιότητα ότι η άμυνα του ΠΑΟΚ έχει προβλήματα.

Τρία

Ο Αρης πέτυχε τέσσερα γκολ και τα τρία από αυτά τα βρήκε από παίκτες που δουλειά τους είναι πιο πολύ η άμυνα: σκόραραν οι δύο στόπερ (ο Βέλεθ και ο Ρόουζ) και ο Σάσα που είναι κόφτης. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνεις την πίστη ότι μπορεί να σκοράρουν την είχαν όλοι κι όχι απλά οι επιθετικοί του Αρη: αυτοί μάλιστα λειτούργησαν πολύ καλά ανασταλτικά. Ο Ιντέγε κράτησε πίσω τους Βαρέλα και Ιγκανσον, ο Φετφατζίδης και ο Μπρούνο Γκάμα «σκίστηκαν» για να μην έχουν τους χώρους που θα ήθελαν ο Γιαννούλης και ο Μάτος. Ο Αρης πρέπει να χαροποίησε τον προπονητή του γιατί έπαιξε σαν γερμανική ομάδα: για τους Γερμανούς ποτέ δεν ήταν πρόβλημα το να δεχτούν δυο γκολ, όταν κατέθεταν στο γήπεδο τη σιγουριά πως μπορεί να βάλουν παραπάνω.

Επαρση

Κι ο ΠΑΟΚ; Ο ΠΑΟΚ πλήρωσε κάτι απλό: τη δυσκολία του προπονητή του να καταλάβει ότι οι τέσσερις σερί νίκες της ομάδας του με μεγάλη μάλιστα ευκολία, δεν είχαν να κάνουν αποκλειστικά με τις ικανότητές της. Ο Πορτογάλος βλέποντας τον ΠΑΟΚ να κάνει υγιεινούς περιπάτους με τον Πανιώνιο, την Ξάνθη, τον Παναιτωλικό και τον Ατρόμητο πίστεψε πως η ομάδα του μπορεί να κερδίσει στο «Βικελίδης» κάνοντας απλά καλή κατοχή μπάλας. Ετσι προτίμησε να βάλει στη βασική ενδεκάδα πριμαντόνες αντί για πολεμιστές (τον Μαουρίσιο, τον Πέλκα και τον Βιερίνια, αντί του Ντούγκλας, του Ελ Καντουρί και του Μπίσεσβαρ) και να στείλει την ομάδα του στην επίθεση επιτρέποντας στους γηπεδούχους να τρέχουν στις αντεπιθέσεις ανενόχλητοι. Η έπαρση στο ποδόσφαιρο πληρώνεται ακριβά κι ο συνηθισμένος να κερδίζει εύκολα ματς ΠΑΟΚ έχει κάμποση.

Σωστή προσέγγιση

Επαρση δεν είχε ο Ολυμπιακός και για αυτό και κέρδισε τον πολύ καλό Παναθηναϊκό στο άδειο και παγωμένο Καραϊσκάκη. Η ομάδα του Γιώργου Δώνη στο πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι έτρεξε πιο πολύ και κράτησε την μπάλα όσο ποτέ σε αντίστοιχο ματς φέτος. Αν δεν προηγήθηκε αυτό οφείλεται στον τερματοφύλακα Σα και στους αμυντικούς του Ολυμπιακού που έδειξαν μια κάποια ψυχραιμία, αν όχι και σιγουριά. Ο Ολυμπιακός των προηγούμενων χρόνων που φιλοξενούσε τον ΠΑΟ πιστεύοντας πως θα τον διασύρει και κατέληγε να αναρωτιέται τι έπαθε και δεν τον κέρδισε, πιθανότατα δεν θα κέρδιζε το ματς, αφού αλαζονικά δεν θα κοιτούσε να διορθώσει τις αδυναμίες του. Αυτή τη φορά όμως ο Πέδρο Μαρτίνς είχε τη σωστή για την ομάδα του προσέγγιση: βγάζοντας ένα ακραίο κυνηγό, τον Μασούρα, και περνώντας στο ματς ένα μέσο, τον Μπενζιά, επέτρεψε στον Ολυμπιακό να ελέγξει καλύτερα την μπάλα και να σταματήσει την επιθετικότητα του ΠΑΟ. Οταν μπήκε κι ο Χριστοδουλόπουλος αντί του ανέτοιμου Ποντένσε ο Ολυμπιακός πάτησε καλύτερα και έφτιαξε δυο μεγάλες ευκαιρίες: στη δεύτερη ο Ελ Αραμπί σκόραρε και το ματς τελείωσε. Ο ΠΑΟ στο δεύτερο ημίχρονο δεν μπορούσε πια να δημιουργήσει – ο Γιώργος Δώνης ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής, όταν είπε πως οι χαμένες ευκαιρίες πληρώθηκαν ακριβά και πως απέναντι σε καλύτερους αντιπάλους αυτές πρέπει να τις εκμεταλλεύεσαι κάθε φορά που σου προκύπτουν γιατί δεν είναι δεδομένο ότι θα έχεις κι άλλες.

Ο Ολυμπιακός πέρασε πρώτος, αλλά το πρόγραμμά του είναι εντυπωσιακά δύσκολο και οι τραυματισμοί των παικτών του συνεχίζονται: χθες έχασε τον Ποντένσε με θλάση. Ο ΠΑΟΚ έχει πιο βατό πρόγραμμα, αλλά η δυσκολία του στα ντέρμπι είναι τρομερή: δεν έχει κερδίσει φέτος ακόμα κανένα. Ο Αρης αποκάλυψε τις αδυναμίες του – ο προπονητής του ΠΑΟΚ οφείλει για αυτές να προβληματιστεί ενόψει μάλιστα του ντέρμπι με την ΑΕΚ που ακολουθεί. Οποιος έχει τη δύναμη να κοιτάξει τα προβλήματά του μπορεί να γίνει καλύτερος στη συνέχεια: μην ξεχνάμε ότι διανύουμε και μεταγραφική περίοδο – υπάρχει δηλαδή η δυνατότητα να γίνουν και προσθήκες. Αλλά χρειάζεται και κάμποση διάθεση για αυτοκριτική και οι ομάδες αυτές σε αυτό δεν είναι συνηθισμένες: αντί να κοιτάνε τι τους συμβαίνει προτιμούν να κοιτάζουν συχνά η μία την άλλη. Ο ΠΑΟΚ π.χ. την Κυριακή έβγαλε ανακοίνωση κατά της διαιτησίας του ματς Ολυμπιακός – ΠΑΟ. Είναι αστείο αλλά υπερασπίστηκε τα δίκαια (;) του ΠΑΟ, ξεχνώντας ότι στην πρόσφατη αναμέτρησή του με την ομάδα του Παναθηναϊκού, ο Δώνης βγήκε από τα ρούχα του με τη διαιτησία στην Τούμπα. Το ότι ο Γιάννης Αλαφούζος δεν έχει ξεχάσει ότι τον καιρό της συμμαχίας με τον Ιβάν Σαββίδη ο ΠΑΟ διαλύθηκε από τον διαιτητή Κύζα σε ένα ματς στην Τούμπα το παραβλέπω ως λεπτομέρεια: πού να τα θυμούνται αυτά, άνθρωποι που ξέχασαν (;) όσα έγιναν πριν από δύο μήνες;