Τα θολά μάτια της δεκαετίας

Ο αφέτης της σύγχρονης Οδύσσειας των Ελλήνων, Ολι Ρεν, πάτησε τη σκανδάλη τον Μάρτιο του 2010 χρησιμοποιώντας δύο ελληνικές λέξεις. Είπε «καλό κουράγιο» και το ρίγος διαπέρασε τη ραχοκοκαλιά.

Η μεγάλη περιπέτεια διήρκεσε δέκα χρόνια, όσο και η περιπλάνηση του ομηρικού Οδυσσέα. Είναι αυτές οι συμπτώσεις που κάνουν τους αρχαιολάγνους να μειδιούν.

Κίκονες και Κύκλωπες βρέθηκαν στον δρόμο μας. Παλέψαμε, ξεφύγαμε. Φάγαμε λωτούς επαναλαμβάνοντας λάθη του παρελθόντος, ανοίξαμε το ασκί που δεν έπρεπε, πέσαμε πάνω σε Λαιστρυγόνες, μαγευτήκαμε από τη σύγχρονη Κίρκη που φορούσε δερμάτινα μπουφάν και καβαλούσε μοτοσικλέτες, κατεβήκαμε στον Αδη. Οι Σειρήνες παραπλάνησαν πολλούς, τόσους ώστε να ταλαιπωρηθούμε τελικά όλοι, ξεφύγαμε από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη και πλησιάζουμε πια στην Ιθάκη.

Ο απολογισμός της δεκαετίας ετοιμάζεται. Ποιοι έχασαν τα περισσότερα; Οι συνταξιούχοι θα πουν «εμείς». Οι νέοι θα μιλήσουν για ανεργία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αναφερθούν στις περικοπές, τα κομμένα δώρα, τη δουλειά που διπλασιάστηκε, τις υπερωρίες που δεν πληρώνονται.

Δίκιο έχουν όλοι. Μα περισσότερο απ’ όλους δίκιο έχουν αυτοί που χτυπήθηκαν όντας στην πέμπτη ή έκτη δεκαετία της ζωής τους, που είχαν στις πλάτες τους τις περισσότερες υποχρεώσεις και εργάζονταν στον ιδιωτικό τομέα.

Ανθρωποι με στρωμένη ζωή, με παιδιά σε ηλικία που μπαινόβγαιναν σε φροντιστήρια, δάνεια σπιτιών, ίσως και αυτοκινήτων και φουσκωμένες πιστωτικές.

Ναι, αυτοί έχουν πολλά να πουν. Τα περισσότερα. Γιατί είναι αυτοί που βρέθηκαν ξαφνικά στο κενό.

Αυτοί που κατά χιλιάδες πετάχτηκαν στον δρόμο της ανεργίας, έχασαν όλα όσα έχτιζαν για είκοσι και τριάντα χρόνια. Εργασιακά δικαιώματα, αποζημιώσεις, μελλοντικές συντάξεις κατέληξαν στις χωματερές μαζί με το μέλλον τους. Κατάντησαν μουσαφίρηδες στο ίδιο τους το σπίτι. Μπαταχτσήδες σε ΔΕΗ και νερό. Αλλαξαν διατροφικές συνήθειες για να αντεπεξέλθουν στα έξοδα.

Αναγκάστηκαν να κάνουν δουλειές του ποδαριού για 300-400 ευρώ. Πρόσωπα θλιμμένα, με μάτια θολά από τα κρυμμένα δάκρυα. Ποιος θα πάρει σήμερα στη δούλεψή του έναν πενηνταπεντάρη;

Ανθρωποι που καταδικάστηκαν σε κοινωνικό Καιάδα γιατί κάποιοι συμπολίτες τους που έτυχε, ναι, έτυχε – ακριβώς έτσι – να βρεθούν σε νευραλγικές θέσεις στη λειτουργία του κράτους έκαναν λάθος υπολογισμούς.

Τα θύματα της σύγχρονης Οδύσσειας που θα καταγραφούν στο μέλλον ως κάποιο νούμερο στατιστικής, όπως συνέβη στο παρελθόν και θα συμβεί ξανά στο μέλλον. Γιατί οι λωτοί ευδοκιμούν σε ηλιόλουστα και ζεστά μέρη όπως τούτο που μας φιλοξενεί.