H διαίρεση της ψήφου και η ήττα της Αριστεράς

Oχι, δεν ευθύνεται μόνο ο Τζέρεμι Κόρμπιν. Η συντριπτική ήττα που υπέστη η βρετανική Αριστερά την περασμένη εβδομάδα οφείλεται και στη διαίρεση της ψήφου που προκάλεσαν οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες. Για μια ακόμα φορά, προσφέροντας τον εαυτό του ως πλυντήριο ψήφων του βρετανικού φιλελευθερισμού, το κόμμα λειτούργησε σαν απλός συνταξιδιώτης του βρετανικού συντηρητισμού. Ο Μπόρις Τζόνσον του χρωστάει μεγάλη ευγνωμοσύνη.

Η εσφαλμένη ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων είναι η παραδοσιακή ανοησία των μετεκλογικών αναλυτών. Ο Μπόρις Τζόνσον κατήγαγε στις εκλογές μία μεγάλη κοινοβουλευτική νίκη, η λέξη κλειδί όμως είναι το «κοινοβουλευτική». Το 43,6% της ψήφου που απέσπασε ήταν μόλις κατά 1,2% μεγαλύτερο από εκείνο της Τερίζα Μέι και δεκάδες βουλευτές του εξελέγησαν με λιγότερο από το 50% της ψήφου. Οι περισσότερες από αυτές ήταν έδρες που οι Εργατικοί θα είχαν κερδίσει αν δεν ήταν παρόντες οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες.

Οσο για τη θεωρία ότι οι εκλογές ήταν ένα «δεύτερο δημοψήφισμα» για το Brexit, τα κόμματα που είναι εναντίον του Brexit ή υπέρ ενός δεύτερου δημοψηφίσματος κέρδισαν περισσότερες ψήφους από τον Τζόνσον, έστω και αν υποθέσουμε ότι κάθε ψήφος στους Τόρις ήταν υπέρ του Brexit. Ναι, οι ψηφοφόροι του leave συνέρρευσαν στους Συντηρητικούς, ιδίως στον Βορρά, και άρα είναι πιθανότατα βραχυπρόθεσμοι. Αλλά η ψήφος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών αυξήθηκε κατά 1,3 εκατομμύρια ή 4,1%, ενώ του Κόρμπιν έπεσε κατά 2,6 εκατομμύρια. Του Τζόνσον αυξήθηκε κατά μόλις 304.000. Η πραγματικότητα είναι ότι η κεντροαριστερή ψήφος διαιρέθηκε με καταστροφικό τρόπο.

Με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες χωρίς ηγεσία και σε σύγχυση, πρέπει να είναι καιρός για αυτούς να κάνουν το σωστό και να διαλυθούν. Μία συγχώνευσή τους με τους Εργατικούς θα εμψύχωνε τη μετριοπαθή πτέρυγα των Εργατικών και θα άμβλυνε την επιρροή των κορμπινικών.