Ανοστος πουρές

Τι θα ήταν η σκορδαλιά χωρίς σκόρδο; Ενας πουρές πατάτας μάλλον άνοστος, σαν αυτόν που σερβίρουν στα νοσοκομεία. Οπως θα μοιάζει σε πολύ λίγο και το αγγλικό ποδόσφαιρο. Το σκόρδο του, η παράδοση, μειώνεται μέρα με τη μέρα και μαζί η ένταση της γεύσης που έκανε τόσα εκατομμύρια φιλάθλων να το ακολουθεί.

Στις πύλες εξόδου του Εμιρεϊτς συνωστίζονταν την Κυριακή 15.000 άνθρωποι που προσπαθούσαν να απομακρυνθούν από το γήπεδο ως ένδειξη διαμαρτυρίας για μία ακόμα κακή εμφάνιση της αγαπημένης τους Αρσεναλ.

Εικόνες πρωτόγνωρες για την Αγγλία, να αδειάζει το γήπεδο από το πρώτο ημίχρονο. Η κουλτούρα που αγκάλιαζε το ποδόσφαιρο στη Γηραιά Αλβιώνα έχει υποστεί μετάλλαξη. Η νίκη θεωρείται πια αυτοσκοπός. Τα γεμάτα γήπεδα ομάδων που έχουν ξεχάσει πώς είναι να γεύεσαι το νέκταρ της επιτυχίας μέσα από τις κούπες, τα οποία κάποτε θαυμάζαμε σύντομα θα αποτελούν παρελθόν.

Οι οπαδοί πληρώνουν ακριβό εισιτήριο και έχουν απαιτήσεις. Πολλοί απ’ αυτούς που συνωστίζονταν στις εξόδους του Εμιρεϊτς σήκωναν πανό και πλήρωναν αεροπλάνα για να στέλνουν το μήνυμα «Wenger out».

Ηθελαν μια επιβεβαίωση της δύναμης της εξουσίας που τους προσφέρεται με την απόδειξη της πληρωμής του εισιτηρίου διαρκείας. Να διαπιστώσουν αν περνά ο λόγος τους.

Και ο Πολύφημος ήταν δυνατός. Αυτό δεν σημαίνει πως ήταν και σοφός. Βενγκέρ θα λένε και θα κλαίνε, αν δεν το κάνουν ήδη οι οπαδοί της Αρσεναλ.

Στα νέα ήθη του αγγλικού ποδοσφαίρου προστέθηκε και η μετάγγιση της μεσογειακής κουλτούρας απέναντι στους προπονητές. Στο Νησί τους αποκαλούν μάνατζερ. Κάποτε αντιμετωπίζονταν ως οι σοφοί των συλλόγων και είχαν ανάλογα καθήκοντα. Η απόλυσή τους ήταν κάτι το αδιανόητο και η θεματολογία των αθλητικών σελίδων του ευρωπαϊκού Τύπου πλημμύριζε από αφιερώματα στις αγγλικές ομάδες που είχαν για δεκαετίες τον ίδιο μάνατζερ.

Τις τελευταίες εβδομάδες απολύθηκαν τέσσερις – Ποτσετίνο, Εμερι, Σάντσεθ Φλόρες, Μάρκο Σίλβα – και έπονται κι άλλοι. Οι ήττες έπαψαν να είναι ανεκτές από την ημέρα που συνδέθηκαν με τον μέγα διαφθορέα, το χρήμα.