Ο θεσμικός αναλφαβητισμός πληγώνει…

Μη χάσουμε και το χιούμορ μας. Χιούμορ δεν είναι να κολλάς μια άσχετη φράση με το «μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι»; Δεν έκανε θραύση κάποτε αυτός ο αστεϊσμός στις εφηβικές παρέες; Ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος των σόσιαλ μίντια για να επιστρέψει στην εφηβεία του. Και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίνα Κασιμάτη δεν απόλαυσε στο Facebook παρά έναν τέτοιο εφηβικό διακτινισμό: «Η διεύρυνση γκαζώνει, μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι». Μα είναι τόσο αστείο. Γέλια.

Συμβαίνει όμως με τους διακτινισμούς του είδους: Επιστρέφει κανείς στην κανονική ζωή και χάνει εντελώς το χιούμορ του. Η Νίνα Κασιμάτη έγινε η Νίνα Κασιμάτη έτσι όπως είχε συστηθεί στο ευρύ κοινό πριν από δύο χρόνια, τότε που δεν την ήξερε κανείς για την αγάπη της στο χονδροειδές χιούμορ, αλλά την έμαθαν όλοι για την απέχθειά της στην πολλαπλών αποχρώσεων σάτιρα. Ο Αρκάς, είχε γνωματεύσει, δεν είναι παρά «ένας απροκάλυπτος νοσταλγός παλατιανών πραξικοπημάτων και της χούντας των συνταγματαρχών». Κάποιος που «αναπολεί τη δικτατορία, την αναπαριστά συνειδητά ή υποσυνείδητα και προτρέπει για μία ακόμα».

Να γελάς με το «μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι» και με τίποτε άλλο. Να υποβάλεις όλα τα άλλα στο μαρτύριο του καταγγελτικού σου στόμφου. Τι είναι εκείνοι που αναπαρήγαγαν στα σόσιαλ μίντια το χιούμορ της Κασιμάτη επισημαίνοντας πως δεν ταιριάζει με την ιδιότητά της ως βουλευτή; «Ρουφιάνοι» λέει η Κασιμάτη. Τι κάνει η ΝΔ που ζητάει την αποπομπή της; «Εναν υποκριτικό και χυδαίο αντιπερισπασμό για το φιάσκο του κ. Μητσοτάκη και του κ. Χρυσοχοΐδη, που κάνουν τα στραβά μάτια σε απαράδεκτες αστυνομικές αυθαιρεσίες και στην “αναγκαστικότητα του ξύλου” μίας μειοψηφίας της ΕΛ.ΑΣ, εκθέτοντας δυστυχώς τη μεγάλη πλειοψηφία των αστυνομικών που επιτελούν, παρά τις ελλείψεις και τις δυσκολίες, καθημερινά το έργο τους» απαντά. Μα πόσο πονάει τους «βιοπαλαιστές αστυνομικούς». Μην αμφιβάλλει κανείς, έχει αποδείξει «δια του κοινοβουλευτικού της έργου» πόσο τους σέβεται.

Το χιούμορ εκδικείται. Ακόμη και το δικό της χιούμορ, εγκατέλειψε την Κασιμάτη για να δώσει τη θέση του όχι μόνο στον καταγγελτικό στόμφο απέναντι στους επικριτές της, αλλά και στη φθηνή κολακεία απέναντι στους αστυνομικούς. Το χιούμορ εκδικείται σκληρά. Την εγκατέλειψε για να την παραδώσει στην γκροτέσκα υπεράσπιση ενός Γιάννη Μπαλάφα: «Δεν μου αρέσει το σύνθημα, αλλά δεν έγινε και τίποτα, υπάρχει αστυνομική βία, εγώ είμαι λαϊκός, δεν είμαι από το Κολωνάκι, ξέρω από αυτά, ακούστε αυτό: Τα τέτοια της Πάολα δεν είναι από σιλικόνη, μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι» λέει εκείνος στο στούντιο του Σκάι.

Δεν μπορεί να ξέρει κανείς εάν, ακούγοντας το αστείο του Γιάννη  Μπαλάφα, η Νίνα Κασιμάτη ευφράνθηκε έστω και για λίγο. Μπορεί να υποθέσει όμως ο Μπαλάφας και η Κασιμάτη θύμισαν έναν ΣΥΡΙΖΑ που και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πια να ξεχάσει. Εκείνον τον ΣΥΡΙΖΑ που έμοιαζε με ένα σύνολο από περσόνες χωρίς θεσμική κουλτούρα. Ηταν αυτή η απουσία θεσμικής κουλτούρας, αυτός ο θεσμικός αναλφαβητισμός, που έκανε κάποτε έναν βουλευτή να εκτονώνεται ντελιριακά στα σόσιλα μίντια και τώρα μια βουλευτή να κάνει το χιούμορ που κάνει. Μόνο που αυτή δεν είναι πλέον η περίοδος Πολάκη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Και κάποιος πρέπει να το πει στη Νίνα Κασιμάτη – έστω και με τον τρόπο της Νίνας Κασιμάτη: Ο θεσμικός αναλφαβητισμός πληγώνει…