Μεταμόρφωση

Από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας αναδείχθηκε σε βασικό παίκτη της αντιπολίτευσης, αναδύθηκε στα φωτογραφικά κλικ και η σύντροφός του Μπέτυ Μπαζιάνα. Αναμενόμενο. Οταν πρόκειται για έναν πολύ νέο αρχηγό κόμματος που αφήνει πίσω του ενδυματολογικά και συμπεριφορικά στερεότυπα, το κοινό θέλει να ανοίξει το πλάνο να δει και τη σύντροφό του. Και την είδε. Μία συνομήλική του γυναίκα, ένα συμπαθές «κορίτσι της διπλανής πόρτας» που έμοιαζε να νιώθει αμήχανα όταν ο φακός έπεφτε πάνω του και υποστήριζε, από την κορυφή έως το φλατ πέδιλο Μοναστηρακίου, το «Δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του αντρός μου, είμαι ο εαυτός». Βέβαια, για να μην εγκλωβιστούμε κι εμείς σε στερεότυπα, θα μπορούσε να πιστεύει ακριβώς τα ίδια και να φοράει πένσιλ φούστα με σχίσιμο και ψηλοτάκουνες γόβες. Αλλά δεν φορούσε αυτά, φορούσε τα άλλα.

Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες της κυβερνητικής εξουσίας. Εχω την εντύπωση ότι, αρχικά, προσπάθησε να τους αντισταθεί, να βγάλει γλώσσα στο πρωτόκολλο. Ολοι θυμόμαστε το «φουστανάκι» στο πρώτο επίσημο ταξίδι στην Ουάσιγκτον ή το ρουμπινί κομπινεζόν στο Πεκίνο. Στη συνέχεια όμως μοιάζει να διαπίστωσε ότι ο κόσμος φαίνεται πιο όμορφος όταν τον κοιτάς από δεκάποντες γόβες και το σώμα πολύ ωραιότερο με φορέματα από ακριβά υφάσματα ραμμένα sur mesure. Απόλυτο δικαίωμά της να θέλει να πετάξει από επάνω της το «κορίτσι της γειτονιάς». Και το έκανε με τεράστια επιτυχία.

Η κυρία Μπαζιάνα, τελικά, υπηρέτησε πιστά την εικόνα της πρωθυπουργικής συντρόφου. Εμεινε όμως στη σκηνική παρουσία, δεν μπήκε ποτέ στο πετσί του ρόλου ούτε καν απέξω δεν πέρασε. Επί τεσσεράμισι χρόνια δεν την είδαμε ούτε μια φορά να δίνει το παρών εκεί όπου οι γυναίκες υπέφεραν. Παρά τις δηλώσεις της, στράγγιξε μέχρι τέλους το ποτήρι της εξουσίας. Αποδεικνύοντας ότι, εκεί που η ζωή είναι πιο εύκολη, πιο λουσάτη και χωρίς ανταγωνισμό, μια χαρά μπορεί να είναι του (πρωθυπουργού) «αντρός» της.