Ασκήσεις ισορροπίας ανάμεσα σε Κέντρο και Δεξιά
Ο κυβερνητικός λόγος στις δύο κρίσιμες ατζέντες {LF}για το Προσφυγικό και την οικονομία μαρτυρά πως {LF}το Μαξίμου απευθύνεται ταυτόχρονα σε δύο ακροατήρια
Πρώτη ημέρα εργασιών του 13ου τακτικού εθνικού Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2019. (EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ) (File: _V_K9080.jpg )
Το ένα ακρωτήριο εισβάλλει βαθιά στη θάλασσα του Κέντρου, το άλλο βρέχεται από τα νερά της Δεξιάς. Και στις δύο λωρίδες ξηράς – σε τοπία με διαφορετικά χαρακτηριστικά – αναβοσβήνει τακτικά ο ίδιος φάρος. Είναι τα πολλαπλά σινιάλα με τα οποία προσπαθεί να «ισορροπεί» η κυβέρνηση, θέλοντας προφανώς να απευθύνεται και στις δύο μεριές, με διαφορετική αφορμή και αλλιώτικο τρόπο. Το μαρτυρά ο κυβερνητικός λόγος στις δύο κρίσιμες ατζέντες του Μαξίμου – η μία για το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό και η άλλη για την οικονομία. Το αποκαλύπτουν οι δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της ΝΔ. Και τελευταία το αποτύπωσε με ένταση το συνέδριο της ΝΔ. Γιατί εκεί οι ομιλίες δύο «γαλάζιων» Πρωθυπουργών – νυν και πρώην – και το εσωκομματικό παρατεταμένο χειροκρότημα που αμφότεροι απόλαυσαν, η «πάλη» της λογικής και του συναισθήματος, καθώς και οι τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών μετά την κομματική διοργάνωση αποτύπωσαν ουσιαστικά τις δύο «φωνές» του κυβερνώντος κόμματος.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε το βήμα του πανηγυρικού συνεδρίου για να ξεδιπλώσει το ιδεολογικό πλαίσιο της ΝΔ, μιλώντας από τη μία για ένα κόμμα που «δεν ξεχνά τις ρίζες του» και από την άλλη για το νέο δίπολο «πίσω ή μπροστά» που κατά το μητσοτακικό σκεπτικό έχει αντικαταστήσει τα σύνορα «Αριστεράς – Δεξιάς». Ανάπτυξη για όλους, ασφάλεια σε πανεπιστήμια και γειτονιές, φιλελευθερισμός με κοινωνικό πρόσημο, νέες ιδέες και ανοίγματα έξω από κομματικά τείχη βρέθηκαν στο λεξιλόγιο Μητσοτάκη, που για άλλη μια φορά αναβόσβησε τον φάρο του στο κεντρώο ακροατήριο. Από το ίδιο βήμα επέλεξε ο Αντώνης Σαμαράς να στείλει τα δικά του μηνύματα στην καρδιά του παραδοσιακού, συντηρητικού «ακρωτηρίου» με ατζέντα «λαθρο-εποικισμού», Συμφωνίας των Πρεσπών και ελληνοτουρκικών σχέσεων. Και με φράσεις όπως ευθεία απειλή, πολιτική αποσταθεροποίησης, χώρα-κλωτσοσκούφι, ευρωγραφειοκρατία. Το γαλάζιο ακροατήριο εντός του συνεδριακού χώρου λάμβανε με ικανοποίηση τα φωτεινά σινιάλα Σαμαρά και χειροκροτούσε σε κάθε «συμμαχητές και συμμαχήτριες» δια στόματος του πρώην πρωθυπουργού.
Η σκυτάλη πέρασε σε επισημάνεις – δια τηλεοράσεων και ραδιοφώνων – από κυβερνητικά στελέχη. Αυτονόητο για την κυβέρνηση χαρακτήρισε ο υπουργός Μάκης Βορίδης να αναζητά συναινέσεις, αλλά διευκρίνισε ότι «αυτό δεν γίνεται με το να θυσιάσεις τις αρχές σου». Εξίσου αυτονόητο είναι κατά τον Βορίδη, όσα είπε ο Σαμαράς για τη Συμφωνία των Πρεσπών ότι «αν τα Σκόπια προχωρήσουν σε καταγγελία μάλλον μας κάνουν δώρο γιατί μας απαλλάσσουν από μια κακή συμφωνία». Στο ίδιο κλίμα ο Αδωνις Γεωργιάδης προσυπογράφει, όπως είπε, «λέξη προς λέξη μέχρι τελευταίου κόμματος» την ομιλία Σαμαρά, διευκρινίζοντας ειδικά για το Μεταναστευτικό ότι και ο ίδιος «προσωπικά τον όρο λαθρομετανάστης» υιοθετεί πάντα.
Οταν οι δεξιοί τόνοι ανεβαίνουν στον δημόσιο διάλογο, ανοίγοντας βέβαια και σκληρό αντιπολιτευτικό πεδίο στον ΣΥΡΙΖΑ που επιμένει στην «παλινόρθωση του κράτους της Δεξιάς», η μέθοδος Μητσοτάκη είναι «λιγότερο συναίσθημα, περισσότερη λογική». Αυτό διαμηνύουν στενοί συνεργάτες του Πρωθυπουργού, εξηγώντας γιατί ο ίδιος φροντίζει να παρεμβαίνει με μετριοπαθή λόγο, όταν η δεξιά πλευρά της ΝΔ και η αξιωματική αντιπολίτευση ανταλλάσσουν πυρά – κυρίως για το Προσφυγικό. Και συνήθως σπεύδει να μιλήσει με γεγονότα, με ευρωπαϊκές αναφορές ή με επιχειρήματα που μοιάζουν να στέκουν στη βάση της λογικής, όπως το «θέλουμε κανόνες, όχι φράκτες» και «θα θέσω το θέμα στους ευρωπαίους εταίρους». Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, λένε τα πρόσωπα του περιβάλλοντός του, στόχος είναι να μη «θολώσουν» τα νερά του Κέντρου, αντιθέτως να εξασφαλιστεί η ευρύτερη κοινωνική συμμαχία που θα επισφράγιζε την πολιτική κυριαρχία της ΝΔ και στις επόμενες κάλπες. «Συνομιλούμε με όλη την κοινωνία» λέει με κάθε ευκαιρία ο Πρωθυπουργός και κατακεραυνώνει «πρακτικές του παρελθόντος» και «φθαρμένα υλικά του χθες». Και ο ίδιος, με νόημα, ξεχώρισε την παρατήρηση του αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Πάουλο Ρανγκέλ «ότι αν ο λαϊκισμός χτύπησε τη Βόρεια Ευρώπη με το Μεταναστευτικό και τη Νότια με την οικονομική κρίση, στην Ελλάδα χτύπησε και με τα δύο του όπλα. Τα συμπεράσματα είναι χρήσιμα για το μέλλον. Και χρήσιμα από πολλές απόψεις».
Ο ίδιος προτιμά να βγαίνει μπροστά με ατζέντα οικονομίας – όχι τυχαία. Είναι το πεδίο – ατού της κυβέρνησης, όπως αποτυπώνεται και δημοσκοπικά (σε αντίθεση με το Προσφυγικό). Στο Συνέδριο της ΝΔ προέταξε ως βασικό ζήτημα την ανάπτυξη, επεφύλασσε προαναγγελίες για το κοινωνικό μέρισμα και έκλεισε την ομιλία του με τη φιλοδοξία η εικόνα της Ελλάδας σε έναν χρόνο να είναι πιο αισιόδοξη με νέες επενδύσεις, θέσεις απασχόλησης, λιγότερους «φόρους από την πλάτη των Ελλήνων». Ομως και στο ταξίδι του στο Λονδίνο, λίγες ώρες πριν από τη συνάντησή του με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνομιλούσε με διεθνείς επενδυτές, καλώντας τους να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες στην Ελλάδα.














