Γενιά μαχητών της ζωής

Η κρίση άλλαξε τις ζωές μας, τις ανάγκες μας, τις προοπτικές μας, κονιορτοποίησε τις βεβαιότητές μας, διέλυσε τις χίμαιρές μας. Το αποτύπωμά της πιο βαθύ, πιο βαρύ σε μια γενιά νέων ανθρώπων που γνώρισαν μετά το σχολείο έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από αυτόν των γονιών τους, με τη βαριά ευθύνη των τελευταίων.
Η κρίση έφερε μια νέα κοινωνική διαστρωμάτωση στους νέους ανθρώπους. Κάποιοι παρέλυσαν από τον φόβο του αβέβαιου μέλλοντος, αποστασιοποιήθηκαν από τη δημιουργική ζωή και πορεύονται με τα επιδόματα και τις πενιχρές συντάξεις των γονιών και των παππούδων τους. Κάποιοι θαρραλέοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον τόπο της μαρτυρικής αβεβαιότητας, την ανεργίας και του σκοτεινού μέλλοντος και μετανάστευσαν. Υπάρχει όμως και η γενιά των ηρωικών, των μαχητών της ζωής, που έμεινε στη χώρα και προσπαθεί να αλλάξει τη ζωή της, εδώ στα δύσκολα, στα ζοφερά. Είναι τα παιδιά που συναντώ στα πολυκαταστήματα να δουλεύουν πέντε ώρες καθημερινά, 6 μέρες τη βδομάδα για 300 ευρώ. Να κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να στηρίξουν μια ζωή οικονομικά ανεξάρτητη από τους γονείς τους. Παιδιά με σπουδές, με μόρφωση. Γεμάτα ευγένεια, αξιοπρέπεια και θέληση για δημιουργία. Τα διακρίνω στις μικρές επιχειρήσεις που ξεφυτρώνουν, σχετικές με τις νέες τεχνολογίες, με το Διαδίκτυο, τα φυσικά προϊόντα, τις νέες καλλιέργειες, τις νέες υπηρεσίες. Παιδιά που αντιμετωπίζουν την αβεβαιότητα με θάρρος, παίρνουν ρίσκα για το μέλλον τους, σε μια κοινωνία που έχει για θρησκεία τη βεβαιότητα, τη μονιμότητα, το έτοιμο, το βόλεμα, το εύκολο. Συναντώ στους δρόμους τα νέα παιδιά της Αστυνομίας που για 600 και 700 ευρώ καθαρά παίζουν τη ζωή τους κορόνα-γράμματα καθημερινά για την προστασία μας, χλευαζόμενοι από τους μόνιμους «προοδευτικούς» του Δημοσίου. Ζω καθημερινά τους νέους επιστήμονες, ερευνητές που για 600 ευρώ καθαρά παράγουν κορυφαία επιστήμη μέσα στα πανεπιστήμιά μας και τα ερευνητικά μας κέντρα. Ολοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι κρατούν την οικονομία ζωντανή και ανταγωνιστική και δίνουν τον απαραίτητο χρόνο στη χώρα να κάνει τις αναγκαίες διορθώσεις για ένα καλύτερο αύριο. Είναι μέσα από αυτούς τους μαχητές της ζωής που θα ξεπηδήσουν οι αυριανοί κορυφαίοι επιχειρηματίες, κορυφαίοι επιστήμονες, κορυφαίοι τεχνίτες. Ευχή είναι να ξεπηδήσουν και οι νέοι πολιτικοί της πραγματικής ζωής, αυτοί με τη συναίσθηση και την ενσυναίσθηση που απαιτεί η πολιτική.
Ζοφερή αντίθεση σε αυτή την εικόνα της θαρρετής και ουσιαστικής μάχης για ζωή οι αυτόκλητοι υπερασπιστές-επαναστάτες των βόρειων προαστίων που εκτονώνουν εκ του ασφαλούς την επαναστατικότητά τους κάθε χρόνο στα Εξάρχεια και το κέντρο της Αθήνας. Οι καλοζωισμένοι γόνοι των βολεμένων, τα παιδιά κάποιων «προοδευτικών» πολιτικών με παχυλούς τραπεζικούς λογαριασμούς που αυτόκλητα έχουν συνηθίσει να καίνε την Αθήνα, δήθεν υπερασπιζόμενοι τους πραγματικούς μαχητές της ζωής. Μέρες που είναι…
Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι καθηγητής
Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και Ερευνητής στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ














