Το τραγούδι {CR}του δον Μάσιμο

Η σκηνή είναι πολύ τρυφερή και πολύ συγκινητική, αξίζει να την γκουγκλάρετε και να τη δείτε. Ο παπάς άλλωστε δεν είναι τυχαίος. Πριν από δύο χρόνια είχε προκαλέσει και πάλι τη μήνι των ακροδεξιών όταν είχε πληρώσει το εισιτήριο εισόδου σε πισίνα για μετανάστες που εργάζονταν ως μάγειροι και γκαρσόνια σε μια εθελοντική οργάνωση. Μια ομάδα νεοφασιστών είχε πάει την επόμενη μέρα στην εκκλησία για να «ελέγξει» πώς λειτουργεί, εκείνος τους υποδέχθηκε με χειραψία και στο τέλος αναγκάστηκαν να φύγουν από την πίσω πόρτα.
Αυτή τη φορά, ο δον Μάσιμο Μπιανκαλάνι ενημέρωσε τους πιστούς της Πιστόια, στην επαρχία της Τοσκάνης, ότι σε μια από τις επόμενες λειτουργίες θα τραγουδούσαν όλοι μαζί τον ύμνο της αντίστασης σε όλους τους ολοκληρωτισμούς, το θρυλικό Bella Ciao. Ο επίσκοπος τού το απαγόρευσε. Αλλά εκείνος δεν έκανε πίσω. Τη συμφωνημένη ημέρα, ολοκλήρωσε τη λειτουργία, ευλόγησε τους πιστούς, τους είπε «πορεύεσθε εν ειρήνη» και με όσους έμειναν, καμιά τριανταριά, άρχισε πρώτος το τραγούδι: «Ενα πρωί ξύπνησα / και βρήκα τον εισβολέα…».
Η Λέγκα αντέδρασε με φρίκη, διακηρύσσοντας ότι κάτι τέτοιες πρωτοβουλίες διώχνουν τους χριστιανούς από την εκκλησία. Η ηγεσία της εκκλησίας εξετάζει τις κυρώσεις που θα επιβάλει στον αντάρτη. Αλλά και η μεγαλύτερη εφημερίδα της Ιταλίας, η Corriere della Sera, είπε στον δον Μάσιμο να κοιτάξει τη δουλειά του και, αν θέλει να κάνει τον μάγκα, να πάει να τραγουδήσει το Bella Ciao στο Χονγκ Κονγκ.
Οι εποχές που ζούμε είναι ιδιαίτερες. Και η εφημερίδα έχει άδικο. Οι επιθέσεις κατά της δημοκρατίας δεν γίνονται μόνο από ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως το κινεζικό ούτε εκδηλώνονται μόνο με τη χρήση ωμής βίας. Οι πιο ύπουλες, και πιο επικίνδυνες, επιθέσεις είναι οι υπόγειες, εκείνες που υπονομεύουν τον κοινωνικό ιστό και καλλιεργούν τον φανατισμό και το μίσος. Ο ακροδεξιός και ξενόφοβος Ματέο Σαλβίνι είναι ένας πρωθυπουργός εν αναμονή. Εχασε πρόσκαιρα την εξουσία επειδή υπερτίμησε τις δυνάμεις του, αλλά στις επόμενες εκλογές η νίκη του είναι βέβαιη. Οι Ιταλοί το γνωρίζουν και προσπαθούν να αντιδράσουν, είτε με τις γνωστές πλέον συγκεντρώσεις-σαρδέλα είτε με πρωτοβουλίες όπως αυτή του δον Μάσιμο.
Ανάλογες κινήσεις αλληλεγγύης και ανθρωπιάς έχουν κάνει και έλληνες ιερείς. Ο μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος, για παράδειγμα, έχει δηλώσει ότι «όποιος αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι ούτε Ελληνας ούτε Ορθόδοξος». Και έχει ιδιαίτερη σημασία να γίνονται τέτοιες δηλώσεις σε μια εποχή που η μία μετά την άλλη πόλη ξεσηκώνεται εναντίον των σχεδίων για άνοιγμα κέντρων φιλοξενίας προσφύγων στην περιοχή τους. Πρόκειται βέβαια για μεμονωμένες φωνές. Η ηγεσία της Εκκλησίας ασχολείται εδώ με πιο σοβαρά πράγματα, όπως η άρνηση της Εξοδίου Ακολουθίας σε όσους επιλέγουν την αποτέφρωση…













