Απορίες από το Λονδίνο

Οσοι παρακολουθούν από κοντά το ποδόσφαιρο, δεν μπορεί, κάποιες απορίες θα έχουν για την έως τώρα πορεία του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μια διαδρομή που αφήνει γλυκόπικρη γεύση στον κόσμο. Αφενός γιατί η ομάδα έχει όντως προοδεύσει, τόσο με τις επενδύσεις που έγιναν από τη διοίκηση, όσο και από την ομοιογένεια που αποκτάται με ίδιους παίκτες και προπονητή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είναι μυστικό ότι ουδεμία ελληνική ομάδα στο παρελθόν κατάφερε να αγωνιστεί σε τέτοιον ρυθμό και σε αγγλικό γήπεδο, έχοντας αντίπαλο μια ισχυρή βρετανική ομάδα. Εκεί, οι σέντρες είναι… ξυραφιές και οι αντίπαλοι πέφτουν με… χίλια σε κάθε φάση. Σπουδαίο, λοιπόν, από που πέτυχε ο Ολυμπιακός.

Γιατί, όμως, δεν έφτασε στον θρίαμβο; Μια επιπόλαιη ανάλυση είναι πως τούτο συνέβη επειδή κατέρρευσε στο δεύτερο ημίχρονο. Ναι, ευκολάκι ως άποψη. Αλλά είναι η πραγματικότητα; Ο Ολυμπιακός λίγο προτού εκπνεύσει το πρώτο 45λεπτο δέχθηκε το 1-2 και αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα συνδυασμένης επίθεσης της Τότεναμ ή κάποιας φοβερής ατομικής ενέργειας ποδοσφαιριστή. Ηταν αποτέλεσμα μιας γκάφας του Μεριά, ενός λάθους που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα. Επρόκειτο για ψυχρολουσία. Σοκ. Πώς να συνέλθεις όταν δέχεσαι τέτοιο γκολ; Γιατί ήταν ένα άλλο ματς πριν και εντελώς διαφορετικό μετά αυτό ειδικά το γκολ της Τότεναμ. Οσοι το αγνοούν, δεν αντιλαμβάνονται ούτε τους κανόνες του παιχνιδιού και κυρίως έχουν πλήρη άγνοια της ψυχολογίας. Οπως μακριά από την πραγματικότητα είναι αυτοί που δεν είδαν πως στην ισοφάριση η σωστή διαιτητική απόφαση έπρεπε να είναι επανάληψη του πλαγίου. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Δεν είναι αυτά δικαιολογίες, αλλά η ωμή αλήθεια. Και απορίες για το τι θα συνέβαινε αν δεν υπήρχαν αυτά τα όχι μικρά γεγονότα που καθόρισαν την πορεία του ματς. Και πάνω απ’ όλα τα λάθη του Μεριά συνολικά στη διοργάνωση. Ο στόπερ που έκανε τσαφ προχθές, ενώ δεν μπορεί κανένας να λησμονήσει πως στο Βελιγράδι απέτυχε σε εύκολη φάση να δώσει προβάδισμα στον Ολυμπιακό, προτού έλθουν τα γκολ της νίκης για τον Αστέρα. Ισως εκείνη η φάση να χαρακτηρίζει περισσότερο από όλες την παρουσία του στόπερ σε αυτό το Τσάμπιονς Λιγκ.

Αλλη απορία; Τελευταία. Γιατί ο Ολυμπιακός δεν παίζει το ίδιο και στα εντός συνόρων, εκτός έδρας παιχνίδια. Κάτι θα φταίει. Ας το βρουν οι αρμόδιοι. Αλλά η ένταση στο Λονδίνο και απέναντι στην Τότεναμ των πολλών αστέρων, ήταν κάτι μαγικό και συνάμα μοναδικό. Πώς εδώ οι άσοι παίζουν σε τόσο χαμηλές στροφές;