Προθέσεις

«Συντρόφισσες και σύντροφοι, σήμερα σας ζητούν να θάψετε το ΠΑΣΟΚ. Ψηφίστε ό,τι θέλετε. Αλλωστε δεν έχετε απαρτία. Αλλωστε ό,τι και να θάψετε εδώ μέσα σήμερα θα αναστηθεί εκεί έξω αύριο. Δεν ξέρω πώς θα λέγεται, δεν ξέρω πώς θα μοιάζει. Ξέρω όμως ότι ΠΑΣΟΚ θα είναι. Και αυτό το ΠΑΣΟΚ θα μιλήσει σε χιλιάδες. Απλά εσείς σήμερα επιλέγετε από ποια μεριά της ιστορίας θα είστε. Με αυτούς που το έθαψαν ή μ’ αυτούς που το αναγέννησαν». Αυτή είναι η κατακλείδα της γερουλανικής ομιλίας στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Της ομιλίας που οι παρευρισκόμενοι εξέλαβαν ως προειδοποίηση εκείνου που την εκφώνησε πως ετοιμάζει τη δική του κίνηση. Παρότι οι πραγματικές του προθέσεις παραμένουν κάπως ασαφείς στους παροικούντες τον χώρο, αφού μόνος του, μετά στα πηγαδάκια, έσπευσε να διευκρινίσει ότι ο ίδιος δεν σκοπεύει να κάνει κίνηση – απλά κάποιος άλλος ενδεχομένως να κάνει. Μερικά ουσιαστικά ερωτήματα, πάντως, παραμένουν: Πουλάει ο Παύλος Γερουλάνος ή όχι; Είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε να δώσει στην Κεντροαριστερά την εικόνα που της λείπει;

Αριθμός
Εφόσον δηλαδή ηγούνταν του κόμματος, εκείνο θα είχε πιθανότητες να ξεκολλήσει από τα μονοψήφια ποσοστά και να διεκδικήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που κάποτε είχε στον προοδευτικό χώρο; Οι μυημένοι στα κιναλίτικα – πασοκικά εσωκομματικά διατείνονται ότι ο αριθμός των υπογραφών που συγκέντρωσε – πάνω από 2.000 μέσα σε πέντε μέρες, όπως τόνισε – αποδεικνύει πως οι απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις είναι αρνητικές. Το λένε επειδή η φήμη που κυκλοφορεί είναι ότι έγιναν γύρω στα 200.000 τηλεφωνήματα. Δεν δέχθηκαν κλήση μόνο οι σύνεδροι ή τα στελέχη, κλήθηκαν μέχρι και μέλη. Το επιχείρημα, λοιπόν, είναι πως αν επικαλούμενος το απόλυτο τοτέμ του ονόματος «ΠΑΣΟΚ» και του πράσινου ήλιου κατόρθωσε να πείσει μόλις 2.000 ανθρώπους απ’ όσους εμπλέκονται λιγότερο ή περισσότερο στα τεκταινόμενα της Κεντροαριστεράς, δύσκολα θα έπειθε το μεγαλύτερο ακροατήριο των δυνητικών της ψηφοφόρων. Εντάξει, οι κομματικές βάσεις δεν έχουν το αλάθητο στις επιλογές τους. Αλλά από την άλλη, το OK τους είναι αναγκαίο προκειμένου να φτάσει κάποιος να τεθεί στην κρίση του εκλογικού σώματος.