Κι αυτή {LF}δεν έχει τέλος {LF}η παρτίδα

Δηλαδή, αλήθεια τώρα. Κάθε φορά που βλέπουμε τον Στέφανο Τσιτσιπά να παίζει τένις, σκεφτόμαστε πως οι Ελληνες είμαστε τόσο αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουμε, τόσο ταλαντούχοι και τόσο αποφασισμένοι; Αυτός ο 21χρονος είναι δημιούργημα του εαυτού και της οικογένειάς του. Η κατάκτηση του ΑΤΡ στο Λονδίνο την Κυριακή προκάλεσε την επόμενη λογική ερώτηση: Είναι αυτός που θα σπάσει τα σερί της παλιοσειράς – Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς; Πολύ πιθανό. Στέφανε δεν είμαστε εθνικά υπερήφανοι. Είμαστε πολύ χαρούμενοι για σένα.

Διάλεξαν το όνομά τους από έναν στίχο του Λου Ριντ. Οι Waterboys ήρθαν στα μέρη μας και μας θύμισαν πως είναι «The whole of the moon». Στον δημιουργό τους Μάικ Σκοτ αρέσουν οι λογοτεχνικές αναφορές, οι ποιητικοί στίχοι και οι επιρροές από ροκ ήρωες. Υπάρχει διαφορά με παλαιότερα; «Παλιά ακούγαμε μουσική όλοι μαζί, αγοράζαμε τα ίδια άλμπουμ. Σήμερα ο καθένας είναι στον δικό του μικρόκοσμο. Εναν όμορφο αλλά αυτόνομο μικρόκοσμο. Η μουσική δεν έχει πια την ίδια δύναμη να ενώσει τον κόσμο».

Ηταν επί μια δεκαετία στενός φίλος του Τζέφρι Επστάιν του μεγιστάνα που κατηγορήθηκε για σεξουαλική εκμετάλλευση δεκάδων ανήλικων κοριτσιών. Μια από αυτές περιέγραψε πως ο Επστάιν την πίεσε να συνευρεθεί με τον πρίγκιπα Αντριου, τρίτο παιδί της βασίλισσας Ελισάβετ, «που ίδρωνε ενοχλητικά». Η υπεράσπιση του πρίγκιπα; «Δεν ήμουν εγώ γιατί τότε είχα μια ιατρική κατάσταση λόγω της οποίας δεν ίδρωνα. Τώρα δεν την έχω πια». Το παλάτι τον ανάγκασε να παραιτηθεί από τα δημόσια καθήκοντά του. Και ο βρετανικός Τύπος σχολιάζει εκτενώς τον «άνθρωπο που δεν ίδρωνε».

«Ακολουθήσαμε τις εντολές του προέδρου». Με αυτή τη φράση ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ενωση Γκόρντον Σόντλαντ έριξε μια βόμβα στην Ουάσιγκτον, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν υπήρξε εκβιασμός της ουκρανικής κυβέρνησης. Σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση ο Σόντλαντ περιέγραψε έναν χαοτικό Λευκό Οίκο, έναν μη-εκλεγμένο όπως ο Ρούντι Τζουλιάνι, δικηγόρος του προέδρου να κινεί τα νήματα και τον Τραμπ να παίζει προσωπικά παιχνίδια. Η παραπομπή έρχεται όλο και πιο κοντά.

Η Αλεξάνδρα Δηµοπούλου, ήταν η δασκάλα που άνοιξε το σχολείο των Αντικυθήρων πέρσι τον Δεκέμβριο. «Το σχολείο είχε κλείσει το ’94», λέει. «Μπαίνοντας μέσα ένιωθες ότι πήγαινες σε άλλη εποχή – η παλιά ξύλινη έδρα, τα ξύλινα θρανία, ο μαυροπίνακας με το τρίποδο». Η αναχώρηση ήταν δύσκολη το καλοκαίρι, κυρίως για τους τρεις μαθητές της. Οι 25 κάτοικοι την αποχαιρέτησαν με αγάπη. «Μου λείπει φέτος το νησί. Πίστευα ότι θα ήμουν πάλι εκεί να συνεχίσω όλα όσα ξεκίνησα. Αλλά το ΕΣΠΑ δεν με άφησε…».

Το 1965 το περιοδικό Life κυκλοφόρησε έχοντας στο εξώφυλλό του μια εικόνα του σουηδού φωτογράφου Λέναρτ Νίλσον: ένα έμβρυο 18 εβδομάδων μέσα στον αμνιακό σάκο – προκαλώντας αίσθηση διεθνώς. Αυτές τις ημέρες η φωτογραφία εκτίθεται στο Παρίσι και όλοι αναρωτιούνται εάν πρόκειται για την πιο σημαντική φωτογραφία του 20ού αιώνα. «Ο Νίλσον», λέει ο επιμελητής της έκθεσης, «ήθελε να κάνει το αόρατο ορατό. Και να μας δείξει το συναρπαστικό ταξίδι που κάνουμε. Αυτό που μας ενώνει όλους».