Αλλαξαν οι εποχές

Στα χρόνια του ψηφισθέντος αλλά ουδέποτε εφαρμοσθέντος αντικαπνιστικού, η πιο συνηθισμένη απάντηση των καταστηματαρχών όταν δέχονταν παράπονα ότι δεν εφάρμοζαν τον νόμο ήταν ότι «στο διπλανό μαγαζί καπνίζουν». Το επιχείρημα αυτό έκρυβε πολλές φορές τη δική τους ανεπάρκεια: ξέρω ένα υπέροχο wine bar στο πολύβουο Κουκάκι που απαγορεύει το κάπνισμα από την ημέρα που άνοιξε και κάθε βράδυ είναι γεμάτο. Είναι αλήθεια όμως ότι είχαν κι ένα δίκιο οι άνθρωποι. Αισθάνονταν κάπως αδικημένοι – για να μη χρησιμοποιήσω την πιο κοινή λέξη της ελληνικής γλώσσας – όταν έβλεπαν τους καπνιστές πελάτες τους να έχουν εναλλακτική. Να ακουμπάνε δηλαδή τα χρήματά τους στον ανταγωνιστή. Αν το υπουργείο Υγείας εξακολουθήσει να δείχνει την ίδια αποφασιστικότητα, και δεν στρέψει την προσοχή του αλλού όπως συμβαίνει συνήθως στην Ελλάδα, αυτό θα αλλάξει. Η εναλλακτική θα πάψει να υπάρχει. Επειδή οι επιχειρηματίες θα κατανοήσουν επιτέλους ότι το τσιγάρο κάνει κακό στην υγεία. ‘Η επειδή θα φοβούνται τις συνέπειες της παραβίασης του νόμου. Σε ό,τι αφορά το τελευταίο, θα παίξει ρόλο – καλώς ή κακώς – και η γραμμή 1142.

Οταν έγινε γνωστή πριν από λίγο καιρό από τα μέσα ενημέρωσης η επώνυμη καταγγελία για τους γιατρούς που κάπνιζαν σε ένα νοσοκομείο, υπήρξε ένα μούδιασμα. Εντάξει, είναι χοντρό να ανάβεις τσιγάρο σε έναν τέτοιο χώρο. Αλλά κι ο άλλος να πάει να τον καρφώσει; Δεν μπορούσε να μείνει στη σύσταση; Τι θα γίνουμε δηλαδή, κοινωνία χαφιέδων;

Ανοησίες. Εδώ δεν μιλάμε για την εφαρμογή ενός οποιουδήποτε νόμου, όπως για παράδειγμα η έκδοση απόδειξης για την παροχή μιας υπηρεσίας. Μιλάμε για την υγεία μας. Ναι, λοιπόν, θα καταγγείλω τον ιδιοκτήτη ενός εστιατορίου που εξακολουθεί προκλητικά να επιτρέπει το τσιγάρο, αδιαφορώντας όχι μόνο για τους μη καπνιστές πελάτες του αλλά και για τους ανθρώπους που εργάζονται γι’ αυτόν. Δεν θα το κάνω ευχάριστα, δεν έχω σαδιστικές τάσεις. Αλλά δεν θα με πνίξουν κι οι τύψεις.Οταν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, πριν από μπόλικες δεκαετίες, το τσιγάρο – και το ποτό – ήταν απαραίτητο συνοδευτικό της γραφομηχανής. Αν δεν κάπνιζες, έλεγαν, δεν σου κατέβαιναν ιδέες. Στα δειλά παράπονά μου, έλαβα την απάντηση ότι έτσι είχαν τα πράγματα, αν δεν μ’ άρεσε ας άλλαζα δουλειά.

Καλώς ή κακώς, δεν άλλαξα. Αλλαξαν όμως οι εποχές.