Θέλουμε κλασικά κεντρικά μπακ!

Δεν το λέει κανείς, αλλά θα το τολμήσει η στήλη. Καλές οι επιτυχίες της εθνικής ομάδας απέναντι στη Βοσνία, την Αρμενία και τη Φινλανδία, αλλά στα δυνατά ραντεβού, οι δυνατότητες του συγκεκριμένου κεντρικού αμυντικού διδύμου, πρέπει να αξιολογηθούν εκ νέου. Με απλά λόγια: δεκτή η φοβερή προσπάθεια του «πρωτάρη» Χατζηδιάκου και όντως ήταν μια έκπληξη από τις λίγες. Ωστόσο, μπορεί να ανταπεξέλθει σε σειρά δύσκολων αγώνων; Επίσης, θετικά σχόλια απέσπασε η παρουσία του «κάπτεν» Σταφυλίδη στα μετόπισθεν και σε ρόλο «σκούπας». Ας πούμε ότι ο Φαν ‘τ Σιπ το έκανε αυτό προκειμένου να χωρέσει στην ενδεκάδα και τον Γιαννούλη ως αριστερό μπακ. Ωστόσο, ο Σταφυλίδης έκανε ένα σημαντικό λάθος και δώρισε γκολ στον Πούκι. Ηθελε να κάνει… μαγκιά και να περάσει την μπάλα πάνω από το σώμα του φινλανδού επιθετικού; Το πιθανότερο. Αλλά δεν του βγήκε. Και ήρθε το γκολ των (προχθεσινών) φιλοξενούμενων. Ο Σταφυλίδης είναι γρήγορος, συμμετέχει στο παιχνίδι, εμψυχώνει συμπαίκτες. Αλλά   γίνεται παίκτες με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά να παίζουν στο κέντρο της άμυνας; Τότε θα αγωνίζονταν όλοι! Δεν μετρούν καθόλου τα σωματικά προσόντα; Τέτοια καινοτομία από την Εθνική μας; Μπράβο, ωστόσο, για τα πάντα (πρέπει να) υπάρχει μέτρο. Το ξεπεράσαμε.

Καιρός να σκεφθούν άπαντες, δηλαδή κυρίως οι Φαν ‘τ Σιπ και Βίντερ,  τι θα κάνουν με τους αληθινούς οπισθοφύλακες. Τον Σιόβα. Τον Παπασταθόπουλο. Τον Μανωλά. Φυσικά, ουδείς έχει πει ότι δεν θα καλέσει ξανά τους δύο τελευταίους στην ομάδα. Οποιος θυμάται, γνωρίζει ότι το σκεπτικό ήταν περίπου να δει και άλλους ο προπονητής σε ματς που δεν είχαν βαθμολογική σημασία. Το έκανε. Είδε τα πολλά θετικά. Διαπίστωσε και αρκετά, ή κάποια αν προτιμά ο οποιοσδήποτε, αρνητικά. Τα βάζει στο ζύγι και παίρνει τις αποφάσεις του. Που πρέπει να είναι με γνώμονα τη λογική.

Γιατί ναι μεν Σταφυλίδης και Χατζηδιάκος είναι σβέλτοι και έχουν χημεία στο παιχνίδι τους, απέναντι όμως σε αντιπάλους – θωρηκτά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένο ότι θα τα καταφέρουν.

Ο ολλανδός προπονητής  έδωσε πνοή σε μια ομάδα που καιρό πορευόταν χωρίς πυξίδα, χτίζει ομοιογένεια με τους τέσσερις της άμυνας (Μπακάκης, Γιαννούλης, Σταφυλίδης, Χατζηδιάκος), συν τους δύο χαφ (Κουρμπέλης, Γαλανόπουλος) που προσφέρουν ασφάλεια. Εδώ και τρία ματς δεν τους αλλάζει, δεν χαλά το σχήμα. Σωστό. Το βέβαιο, όμως, είναι πως για την επόμενη ημέρα και τα σαφώς πιο απαιτητικά παιχνίδια, χρειάζεται να σκεφθεί όλα τα όπλα που μπορεί να έχει στη φαρέτρα του. Αναλόγως δε, να προχωρήσει.