Ούτε έξυπνοι, ούτε σοφοί

Τη 13η Νοεμβρίου 2017 γράφτηκε μία από τις μαύρες σελίδες στην ιστορία της Εθνικής Ιταλίας. Ηταν η μέρα που η Σκουάντρα Ατζούρα έμενε εκτός Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά μετά το 1958.

Προπονητής της ήταν ο Τζιανπιέρο Βεντούρα. Γερασμένος σωματικά (69 ετών) και ποδοσφαιρικά είχε επιλεγεί από τον κατά δύο χρόνια μεγαλύτερό του πρόεδρο της ιταλικής ομοσπονδίας Κάρλο Ταβέκιο να οδηγήσει την Ιταλία στο Μουντιάλ της Ρωσίας και στη νέα εποχή.

Σκουριασμένα μυαλά που αδυνατούσαν να αντιληφθούν το κακό που ερχόταν αλλά και αργότερα, αυτό που συνέβη. Μετά το κάζο του αποκλεισμού από τη Σουηδία στα πλέι οφ ο Βεντούρα έφυγε από την πίσω πόρτα του ξενοδοχείου σαν κλέφτης, ενώ αρνήθηκε να παραιτηθεί. Ηθελε την αποζημίωση των 866.000 ευρώ ως κοινός μισθοφόρος και δεν το έκρυβε. Αντίθετα προσπαθούσε να κρύψει κάτω από το χαλί τις αντιπαραθέσεις του με τους παλιούς παίκτες με τους οποίους συγκρούστηκε δύο ημέρες πριν από το κρίσιμο ματς με τη Σουηδία.

Ο γερο-Ταβέκιο που εκλέχτηκε επικεφαλής μιας εκ των σημαντικότερων ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών του κόσμου κουβαλούσε πέντε καταδικαστικές αποφάσεις. Για παραχάραξη τίτλου, για φοροδιαφυγή, για μη απόδοση των κρατήσεων για κοινωνική ασφάλιση, για παραποίηση εκθέσεων.

Φυσικά ο ιταλός παράγοντας είχε γίνει ένα με την προεδρική καρέκλα και αρνιόταν να την εγκαταλείψει. Εφυγε τελικά μαζί με την καρέκλα. Η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή.

Η αποτυχία στον αγωνιστικό χώρο είναι συνήθως το τελευταίο επεισόδιο μιας σειράς αστοχιών που προηγήθηκαν εκτός γηπέδων.

Οι έξυπνοι μαθαίνουν από το λάθη τους. Οι σοφοί από τα λάθη των άλλων. Η ελληνική ομοσπονδία δεν είχε την ικανότητα να αναλύσει τα όσα συνέβησαν στη γείτονα. Ετσι, ανέθεσε στον έλληνα «Βεντούρα» το δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης της Γαλανόλευκης.

Ακόμα και μετά την τριάρα από την Ιταλία, όταν πια ήταν προφανής η θνησιγενής επιλογή, οι κλαρούχοι της ποδοσφαίρου μας επέμεναν στο λάθος τους. Και δυστυχώς σ’ αυτή την περίπτωση δεν ισχύει το αρχαίο «η δε κακή βουλή τω βουλεύσαντι κακίστη».