Τζόνσον, ένας αμετανόητος σεξιστής

Η έκθεση για τη ρωσική παρέμβαση στη βρετανική πολιτική, η οποία μπορεί να αποδειχθεί επιζήμια για τον Μπόρις Τζόνσον, έχει αποκρυφθεί. Την ίδια ώρα, μια δεύτερη υπόθεση, στην οποία θα διερευνηθεί ευνοϊκή μεταχείριση του Τζόνσον για την Τζένιφερ Αρκούρι, αναβάλλεται μέχρις ότου να μην μπορούν οι ψηφοφόροι να αλλάξουν γνώμη.

Ωστόσο, υπάρχει ένα ντοκουμέντο με αρκετά εμετικά αποσπάσματα, κυρίως για τις γυναίκες, που αποδεικνύει ότι κάθε μορφής ανηθικότητα, ενδεχομένως έχοντας αποκλείσει τη βία προς τα ζώα, έχει ήδη χρησιμοποιηθεί. Αν υποθέσουμε ότι ο Τζόνσον δεν θα σκοτώσει τo σκυλί του πριν από τις 12 Δεκεμβρίου, το φρικτό κωμικοπολιτικό μυθιστόρημά του «Εβδομήντα δύο Παρθένες» αποδεικνύει ότι είναι απαραίτητη η επανεξέταση του χαρακτήρα του, αν τουλάχιστον οι γυναίκες πεισθούν να το διαβάσουν.

Πράγματι, οι γυναίκες που είναι έτοιμες να ανεχθούν έναν ηγέτη που συνδυάζει μια φαινομενική αποστροφή σε προληπτικά μέτρα με μια ιστορία απαράμιλλης απιστίας θα μπορούσαν ακόμη να αλλάξουν γνώμη από το αναπόφευκτο μήνυμα των «Εβδομήντα δύο Παρθένων»: ότι ο Τζόνσον αξιολογεί ολόκληρο το φύλο τους με κριτήριο την ετοιμότητά τους να καταλήξουν στο κρεβάτι. Η ερευνήτρια που πρωταγωνιστεί στο βιβλίο φαντασιώνει πάνω απ’ όλα την υποταγή σε ένα «απόλυτο αρσενικό». Βέβαια, βρίσκουμε τον αφηγητή Τζόνσον να ακολουθεί την ακριβώς αντίθετη προσέγγιση για θηλυκούς χαρακτήρες· καμιά γνώση δεν «επισκιάζει» τη σωματική εμφάνιση. Ακόμη και μια δολοφόνος τρομοκράτης παρουσιάζεται πάνω απ’ όλα όμορφη «με κατακόκκινα χείλη και δέρμα εξαιρετικά χλωμό για Παλαιστίνια».

Ο Τζόνσον, το βιβλίο του οποίου δημοσιεύτηκε το 2004, θα μπορούσε ενδεχομένως να συγχωρεθεί για τον σεξισμό του και την άσχημη γλώσσα. Ολα δείχνουν όμως ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις γυναίκες παραμένει ο ίδιος.