Καμπάνιες

Παρά τη νεροποντή, η εκδήλωση – μεσοβδόμαδα – της Ενωσης Ελλήνων Δημοσιολόγων και του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας για την πορεία του αναθεωρητικού εγχειρήματος, τράβηξε το ενδιαφέρον του νομικού κόσμου. Δεν είχε σχέση, βέβαια, με αντίστοιχες ημερίδες του παρελθόντος, αλλά τουλάχιστον εξέπεμπε το μήνυμα ότι η συζήτηση για τις αλλαγές στον συντακτικό χάρτη της χώρας δεν περιορίζεται εντός των κοινοβουλευτικών τειχών, αφήνοντας όλους τους άλλους αδιάφορους. Ο προεδρεύων της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής, Ευριπίδης Στυλιανίδης, εμφανίστηκε υπό μάλης με την τελική πρόταση, που θα ξεκινήσει να συζητείται την προσεχή Δευτέρα στην Ολομέλεια, ενώ ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο μεγάλος απών από τη θεσμική συζήτηση στο Κοινοβούλιο, δεν μπορούσε να απουσιάζει, τουλάχιστον από αυτό το βήμα. Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου εκπροσώπησε την αξιωματική αντιπολίτευση, καθιστώντας σαφές στους διοργανωτές και το μυημένο ακροατήριο πως εκείνη θα «σκαντζάρει» τον Γιώργο Κατρούγκαλο, όταν ο επί των συνταγματικών της Κουμουνδούρου απουσιάζει εκτός Αθηνών. Απαντες το εξέλαβαν ως σημάδι ότι η ενσωμάτωσή της στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ολοκληρωθεί.

Το ύφος σχεδόν όλων στον πρώτο όροφο του ΔΣΑ ήταν απολογητικό. Και περίπου σε αυτό το κλίμα αναμένεται να κινηθεί και η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Η συνταγματική αναθεώρηση είναι (και πάλι) λειψή. Η σημερινή πλειοψηφία θα ρίξει την ευθύνη στις ιδεοληψίες της προηγούμενης και στο τέλος της μέρας το μόνο που θα έχει εντυπωθεί στον συλλογικό νου από την αναθεωρητική στιγμή θα είναι η αλλαγή στη διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι άλλες έξι παρεμβάσεις υπηρετούν περισσότερο την ανάγκη να μη δείχνει το συνταγματικό καλάθι άδειο. Η αναφορά Στυλιανίδη ότι «δυστυχώς, η ευκαιρία ακρωτηριάστηκε εν τη γενέσει της» αποτελεί το πρελούδιο.

Μια εβδομάδα μετά, με την ολοκλήρωση της τελικής ψηφοφορίας στην Ολομέλεια, η συζήτηση για την προεδρική εκλογή μπορεί να ξεκινήσει κι επισήμως. Η δυνατότητα της παρούσας Βουλής να εκλέξει Πρόεδρο ακόμη και με σχετική πλειοψηφία, σε μια πέμπτη καταληκτική ψηφοφορία, καθώς προέχει «να μη διακόπτεται σκοπίμως η δημοκρατική λαϊκή εντολή προς μία κυβέρνηση», είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανοίξει έναν μεγαλύτερο χορό ονομάτων – με πιθανούς και πιθανές υποψηφίους. Ανεπισήμως, η συζήτηση   έχει ανοίξει από το βράδυ της 7^ης Ιουλίου – και το πλέον πρόσφατο όνομα, της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, που διακινείται σε υπουργικά και βουλευτικά γραφεία, δεν εκπλήσσει. Σχεδόν σε κάθε προεδρική εκλογή, η ηγεσία του Συμβουλίου της Επικρατείας περιλαμβάνεται στη λίστα εκλεκτών για μια μεταπήδηση στο Προεδρικό Μέγαρο. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, από τη μεθεπόμενη Δευτέρα η δημόσια συζήτηση θα επικεντρωθεί στο εάν πρέπει να κλείσει στη μία θητεία ο κύκλος του Προκόπη Παυλόπουλου στο ύπατο αξίωμα.

Ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Στυλιανίδης επεδίωξαν να πλατιάσει στον ΔΣΑ η συζήτηση για την προεδρική εκλογή και, πολύ περισσότερο, να επεκταθεί στον ρόλο Παυλόπουλου και τη δική του θέση στην επικείμενη κούρσα. Απέφυγαν τη συζήτηση όχι τόσο γιατί διαφέρουν η οπτική και οι προσδοκίες τους, αλλά επειδή κινούνται με τη βεβαιότητα ότι για πρώτη φορά η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν θα εξαρτηθεί από την αριθμητική και τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς, αλλά αποκλειστικά από την πρωθυπουργική βούληση. Νωρίτερα την ίδια μέρα, ωστόσο, είχε φροντίσει να ανοίξει τη συζήτηση ο Νικήτας Κακλαμάνης, διαμηνύοντας πως «όταν έχεις έναν άνθρωπο που ιδεολογικά προέρχεται από την παράταξή σου και μπορείς να τον εκλέξεις με 240 ψήφους, δεν χρειάζεται να ψάχνεις γι’ άλλον». Το επιχείρημα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έκρινε το 2015 τον Παυλόπουλο ως υπουργό και όχι ως Πρόεδρο», ακολουθεί συμπληρωματικά – για να ακολουθήσουν κι άλλοι. Οι απορίες του αντιπρόεδρου της Βουλής, που διερωτάται «πού θα βρισκόταν η Ελλάδα εάν το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν στην προεδρία  ο Παυλόπουλος», θα μπορούσε να είναι προσωπικές, αν δεν αποτελούσαν τη βάση μιας καμπάνιας που προετοιμάζεται…