Λάθος αξίας 100.000 ευρώ

Τη διαμαρτυρία του «έκτακτου από κάθε άποψη» αναγνώστη μου, του οποίου το εξαίρετο κείμενο για τα όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ φιλοξένησα χθες στη στήλη, δέχθηκα, και οφείλω να ομολογήσω ότι εξεπλάγην. Οχι για το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας, αλλά για το «λάθος» που μου επισήμανε και το οποίο εκ των πραγμάτων κάνει ακόμη χειρότερο το θέμα με τα δικαιώματα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου που έσπευσε να αγοράσει… «κοψοχρονιά» το ευαγές ίδρυμα της Αγ. Παρασκευής, βοήθειά μας.

Ενθυμείσθε, υποθέτω, την καταγγελία του αναγνώστη μου: η τωρινή διοίκηση της ΕΡΤ αγόρασε τα δικαιώματα του συγκεκριμένου πρωταθλήματος κατά 200.000 ακριβότερα απ’ ό,τι τα είχε αγοράσει η διορισμένη από τον ΣΥΡΙΖΑ προηγούμενη διοίκηση.

Πού βρισκόταν όμως το λάθος και η δική μου ευθύνη ως προς αυτό; Στο γεγονός ότι διόρθωσα το κείμενο του αναγνώστη / «συνεργάτη» γράφοντας ότι πληρώθηκαν 450.000 ευρώ, αντί του ορθού ότι όχι μόνο εξαγόρασε τα δικαιώματα αντί 450.000 ευρώ συν ΦΠΑ, αλλά από λάθος (;) καταβλήθηκαν στην εταιρεία που διαχειρίζεται τα δικαιώματα 100.000 περισσότερα, ήτοι 550.000 ευρώ συν ΦΠΑ!

Ποιος έκανε το λάθος που συμπαρέσυρε και τη διοίκηση της ΕΡΤ, δεν γνωρίζω. Υποθέτω ότι μετά τη σημερινή μου αποκάλυψη κάποιος θα ευαισθητοποιηθεί και θα το ερευνήσει ώστε να εντοπίσει και τον υπεύθυνο. Πρόκειται απλώς για τυπογραφικό λάθος το οποίο «πέρασε» στην απόφαση που δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια; Δόθηκαν όντως 100.000 ευρώ στην εταιρεία διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, περισσότερα απ’ όσα είχαν συμφωνηθεί; Αγνωστο.

Οπως αγνωστο είναι γιατί η νέα ΝουΔου διοίκηση της ΕΡΤ συμφώνησε να πληρώσει 450.000 ευρώ για μια διοργάνωση, την οποία οι προηγούμενοι είχαν αγοράσει 250.000 ευρώ. Ποιος είναι ο «χουβαρντάς» και γιατί προχώρησε σε κάτι το οποίο παραφύλαγε κόσμος και κοσμάκης μέσα στην ΕΡΤ για να το εντοπίσει.

Ο αρμόδιος υφυπουργός Πέτσας, υποθέτω, θα έχει κάποια εξήγηση για όλο αυτό, και ειδικότερα το πώς είναι δυνατόν η παρούσα διοίκηση της ΕΡΤ να προχωρεί με βήμα ταχύ στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη… (μία ενδιαφέρουσα απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα σχετικά με τη χθεσινή αποκάλυψη της στήλης για την ΕΡΤ, δημοσιεύεται στη σελ. 52).

Σιωπή για τα διόδια

Στο μεταξύ, έχω νέα για τον Χρηστάρα τον Σπίρτζη. Περί των πρακτικών του οποίου ενημέρωσα προχθές το αναγνωστικό μου κοινό, και ειδικότερα για το know how που διαθέτει στο πώς γίνονται σωστά οι δουλειές. Οπως γνωρίζουν οι επιμελείς αναγνώστες μου, αποκάλυψα με (ανατριχιαστικές δε) λεπτομέρειες το πώς «λειτούργησε» ο άνθρωπός μου – σαν καλοδουλεμένη μηχανή, που λέει ο λόγος – στην υπόθεση του διαγωνισμού για τα «ηλεκτρονικά διόδια» και πώς στο τέλος της ωραίας διαδρομής κέρδισε με την αξία της φυσικά η Ιntrakat του κ. Κόκκαλη (με τα υπόλοιπα της «Ακτωρ») τον διαγωνισμό.

Σιωπή, μέχρι να ξεχαστεί (νομίζει…) το θέμα, ο Χρηστάρας, ο «φίλος» μου.

Τζάμπα η προσπάθεια

Του έχω νέα, όχι καλά. Ασχημα. Δυσάρεστα. Απογοητευτικά. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο είχε προσφύγει η δεύτερη κοινοπραξία που έφτασε στο τελικό στάδιο, η NYSZ – Μυτιληναίος, δικαιώνει την κοινοπραξία και εκ των πραγμάτων ακυρώνει τον διαγωνισμό!..

Τζάμπα δηλαδή όλη η προσπάθεια, οι επιτροπές, οι προσφυγές, οι απορριπτικές αποφάσεις της αναπληρώτριας προέδρου της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (ΑΕΠΠ) κυρίας Στ. Κουρή, του Νίκου Παππά. Ο διαγωνισμός κηρύσσεται άκυρος λόγω των μεθόδων που ακολούθησε το υπουργείο Υποδομών και η αρμόδια επιτροπή του διαγωνισμού.

Τούτου δοθέντος, και αφού καθαρογραφεί η σχετική απόφαση, το υπουργείο Υποδομών είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένο να ακυρώσει τον ύψους 400 εκατ. ευρώ διαγωνισμό και να προκηρύξει καινούργιο, ο οποίος θα τελεσφορήσει, ακόμη και αν προκηρυχθεί αύριο, που λέει ο λόγος, σε περίπου δύο χρόνια. Δεν πρέπει τώρα να καθίσει κανείς να υπολογίσει τα διαφυγόντα έσοδα του Δημοσίου, έστω για τα δύο αυτά χρόνια που θα μεσολαβήσουν μέχρι την ανάδειξη του νέου αναδόχου του έργου, να δούμε και πόσο μας κόστισαν τα τσάμικα του Σπίρτζη; Εγώ νομίζω ότι πρέπει. Αλλά ποιος να αναλάβει την πρωτοβουλία δεν ξέρω…

Συνταγή σύγκρουσης

Σιγά σιγά, αλλά με επιμονή, στήνει ο ΣΥΡΙΖΑ το σκηνικό της σύγκρουσης ενόψει της Κυριακής. Η ιστορία που θα αφηγηθώ εν συνεχεία αποτελεί μια καλή απόδειξη ότι η Κουμουνδούρου αντί να σκύψει με προσοχή πάνω στο εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου, να το μελετήσει, να το αναλύσει και να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα για τη συνέχεια, επιχειρεί να ξεφύγει από το αναγκαίο καθήκον με κόλπα παλαιάς κοπής και καταδικασμένες ιστορικά μεθόδους.

Είναι γνωστά τα όσα συνέβησαν την περασμένη Δευτέρα στην ΑΣΟΕΕ, σωστά; Νεαροί χθες επιχειρούν, κατά το πρότυπο των όσων συνέβησαν το 1973 στην οδό Πατησίων έξω από το Πολυτεχνείο, να κολλήσουν αφίσες στα διερχόμενα τρόλεϊ. Τελικά καταφέρνουν να κολλήσουν ένα ανυπόγραφο πανό που γράφει με τεράστια κόκκινα γράμματα «Λαέ, χτυπάνε τα παιδιά σου». Γίνεται ένα μικροεπεισόδιο, παρεμβαίνει η Αστυνομία και συλλαμβάνει μέσα σε ένα αυτοκίνητο, την ώρα που την κοπανάει, αυτόν που κόλλησε το πανό. Φυσικά τον κατεβάζει από το αυτοκίνητο και τον μεταφέρει στο αστυνομικό τμήμα για τα περαιτέρω. Βγαίνει η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και καταγγέλλει το… αστυνομικό κράτος Μητσοτάκη, τον Χρυσοχοΐδη, την ΕΛ.ΑΣ. και όποιον βρίσκει πρόχειρο.

Και πολύ καλά κάνει, θα προσθέσω. Διότι τι έκανε το παιδί; Σε ένα τρόλεϊ πήγε και έβαλε το πανό του. Δεν το τοποθέτησε ούτε στου Τσίπρα το αυτοκίνητο, ούτε στου Τζανακόπουλου, ούτε στου Παππά. Ούτε καν στης μάνας του και του πατέρα του. Αλλά σε ένα απλό τρόλεϊ. Το οποίο πληρώσαμε όλοι εμείς να αγοραστεί και επίσης πληρώνουμε τη συντήρησή του, τον οδηγό του, όλα.

Ερωτώ: υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ακόμη ότι έχει σωτηρία αυτή η χώρα; Τον ενημερώνω ότι δεν έχει!

Σε δύσκολη θέση

Η Βουλή αναστενάζει στις αποκαλύψεις του Φρουζή για τα πηγαινέλα στην Κουμουνδούρου προς συνάντηση Τσίπρα, Παππά και υπολοίπων, αλλά το αφτί του Τσίπρα δεν ιδρώνει. Ο Αλέξης ο άχαστος είναι σε φάση «εντάξει, μωρέ, ο Φρουζής τα λέει, και τι έγινε». Βασικά τίποτε δεν έγινε, ο Φρουζής τα λέει, όμως ο τζίρος της εταιρείας του, της Novartis, επί ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύτηκε στα ουράνια και επιπλέον υπάρχει και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή κατά των γενοσήμων και ως εκ τούτου φθηνών φαρμάκων, και άλλα πολλά και διάφορα, που ως ενδείξεις μάς λένε πως εδώ υπήρχε ένας έρωτας μεγάλος. Και που ως έναν βαθμό εξηγεί το γεγονός γιατί ο Φρουζής δεν κλήθηκε στα τέσσερα χρόνια που ψήνεται το σκάνδαλο να εμφανιστεί ενώπιον οποιασδήποτε δικαστικής Αρχής. Αν εμφανιζόταν, τι θα έλεγε άραγε; Και πώς θα το μάζευαν, όταν προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να εμπλέξουν δέκα στελέχη της αντιπολίτευσης στο σκάνδαλο; Δεν ήταν εύκολο το εγχείρημα. Γι’ αυτό και το απέφυγαν, όπως ο διάολος το λιβάνι…

Και επίσης αυτά που εκστομίζει ο Φρουζής σε ρυθμό πολυβόλου εξηγούν σε μεγάλο βαθμό γιατί ο Τσίπρας οργάνωσε όλο αυτό το έργο με τον Πολάκη και τον Τζανακόπουλο ως μέλη της Προανακριτικής – για να μην μπορέσει να καταθέσει ο Φρουζής. Για σκεφτείτε τι θα συνέβαινε αν μετείχαν της Επιτροπής. Μόνο αυτό…