Κατά «μπαχαλάκηδων» και«αστυνομικής αυθαιρεσίας»

Σε δύο κατευθύνσεις κινείται το Κίνημα Αλλαγής για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στα πανεπιστήμια. Μιλώντας στη Βουλή για την επέμβαση της αστυνομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), η Φώφη Γεννηματά σκιαγράφησε τη θέση του κεντροαριστερού φορέα, επιχειρώντας να ισοοροπήσει πάνω σε δύο άξονες:

Από τη μια, η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής χαρακτήρισε σωστή την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ εντός του πανεπιστημιακού ιδρύματος την περασμένη Κυριακή, καθώς αυτή όχι μόνο είχε ως γνώμονα την ασφάλεια των φοιτητών, αλλά οδήγησε και στην αποκάλυψη ενός «οπλοστασίου» που ενδεχομένως αξιοποιούνταν στην επικείμενη επέτειο του Πολυτεχνείου: «Είμαστε απέναντι στα φαινόμενα βίας και ανομίας, που ταλανίζουν την Ανώτατη Παιδεία, στερούν την ευκαιρία για ποιοτική γνώση από τη νέα γενιά στην πατρίδα μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «δεν πρέπει να επιτρέψουμε τον “πόλεμο” με τις μολότοφ, που στο παρελθόν στοίχησε αθώες ανθρώπινες ζωές».

Από την άλλη, ωστόσο, καταδίκασε την «αδικαιολόγητη βία» της αστυνομίας στα επεισόδια της Δευτέρας, θυμίζοντας τη διαφωνία ΝΔ – Κινήματος Αλλαγής για τη διάταξη που αφορούσε στο πανεπιστημιακό άσυλο το περασμένο καλοκαίρι – θεωρώντας, με άλλα λόγια, πως όσα συνέβησαν θα είχαν αποφευχθεί αν η ΝΔ είχε στηρίξει τη δική της πρόταση. Είναι προφανές πως το Κίνημα Αλλαγής, σε ένα θέμα που πολώνει τους δύο κεντρικούς παίκτες, δεν θέλει να ταυτιστεί ούτε με τη ΝΔ ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, και να αναδείξει τη δική του αυτονομία. «Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σ’ ένα διαρκές δίλημμα», σχολίασε χαρακτηριστικά η Γεννηματά. «Είτε θα αποδεχθούμε την ανομία και θα παραδεχθούμε ότι παραδίδουμε τα πανεπιστήμια στην τυφλή βία, όπως επί ΣΥΡΙΖΑ. Είτε θα επιστρέψουμε στις παλιές δεξιές συνταγές, του αυταρχισμού, που επαναφέρει ως κύρια επιδίωξή της η ΝΔ». Ως εκ τούτου, η Χαριλάου Τρικούπη, επιχειρεί να ασκήσει προοδευτική αντιπολίτευση χωρίς βίαιο πρόσωπο, μιλώντας για «ανοιχτά πανεπιστήμια» με τους φοιτητές «πρωταγωνιστές», που δεν θα επιλέγουν κάθε φορά «το λιγότερο κακό».