Τότε και τώρα

Η σκέψη πηγαίνει στον περασμένο Αύγουστο. Ηταν όταν ο ΠΑΟΚ πήγαινε στο Αμστερνταμ και διεκδικούσε ένα «καλό ευρωπαϊκό» εισιτήριο απέναντι στον Αγιαξ. Οι Ολλανδοί βραχυκύκλωσαν για μεγάλο διάστημα, αλλά τελικά κατάφεραν να πάρουν την πρόκριση με τελικό σκορ 3-2. Πώς ήρθε αυτή η νίκη; Λεπτομέρεια: ο άγγλος ρέφερι Πόουσον έδωσε τρία (!) πέναλτι υπέρ του Αγιαξ και στα δίχτυα κατέληξαν τα δύο. Μετά το φινάλε του ματς, ο ΠΑΟΚ… βγήκε στα κάγκελα, διαμαρτυρήθηκε έντονα, φώναξε για αδικίες και τα συναφή, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο δεν βγήκε το παραμικρό. Ο Αγιαξ απλά παρακολουθούσε και ασφαλώς πανηγύρισε την πανάκριβη πρόκριση.

Προχθές το βράδυ, άλλο σκηνικό: ο Αγιαξ με καταπληκτική απόδοση και απαράμιλλη ευστοχία προηγήθηκε δίκαια με 4-1 της Τσέλσι στο Λονδίνο. Ωστόσο, ο ιταλός διαιτητής Ρόκι με τις αποφάσεις του δημιούργησε νέα δεδομένα στο παιχνίδι. Δύο πέναλτι εις βάρος των φιλοξενουμένων και παράλληλα δύο κόκκινες σε παίκτες των Ολλανδών. Με εννιά ήταν δύσκολο να αντέξουν και πάλι καλά που έσωσαν τον βαθμό της ισοπαλίας με το τελικό 4-4. Οταν έληξε η αναμέτρηση, οι άνθρωποι του Αγιαξ, που μήνες μετά δεν είπαν το παραμικρό, ένιωσαν την πίκρα και την αδικία. Δεν είναι μυστικό πως δεν χώνεψαν τον τρόπο που τους ξέφυγε μια σπουδαία επιτυχία. Οταν υπάρχουν τέτοια σφυρίγματα, δεν μπορεί κάποιος να πει ότι ο διαιτητής σε έπαιξε… πρίμα.

Ολοι οι παράγοντες των ομάδων είναι ίδιοι. Στις αδικίες και στα παιχνίδια που έχουν ευνοηθεί. Πάντα τα βλέπουν με τα δικά τους γυαλιά και ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Το θέμα είναι πως όταν ο… δίσκος γυρίζει, πρέπει να συμβιβάζεσαι ευκολότερα. Να προσαρμόζεσαι στις καταστάσεις. Κάτι σαν το μεγάλο ψάρι και το μικρότερο. Υπό μία άλλη οπτική γωνιά, μπορεί να ειπωθεί ότι κάθε διαιτητής κάνει στα παιχνίδια που του δίνουν οτιδήποτε θέλει.

Τρία πέναλτι εις βάρος της ίδιας ομάδας είναι αναμφίβολα κάτι που δεν συνηθίζεται. Οπως και τα δύο πέναλτι και οι ισάριθμες κόκκινες κατά της ίδιας ομάδας. Εκτός αν ορισμένοι θέλουν να πείσουν το κοινό ότι αυτά συμβαίνουν και είναι μέρος του παιχνιδιού. Ισχύει το κατά Πιραντέλο «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε». Ο Αγιαξ έζησε τις δύο διαφορετικές όψεις του φεγγαριού. Τη λαμπερή και τη σκοτεινή. Συμβαίνει. Συμβαίνουν αυτά. Ειδικά στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Και ποιος ξέρει, μπορεί να είναι και σύμπτωση όλα τα προηγούμενα και να είναι άριστες οι διαιτησίες και δίκαιες όλες οι αποφάσεις των «ανθρώπων με τα μαύρα», όπως συνηθίσαμε να τους αποκαλούμε εδώ και πολλά χρόνια…