Εγωκεντρική ελευθεριότητα

Πέντε παιδιά τραυματίστηκαν σε τροχαίο, χθες, στη Βούλα. Το ατύχημα συνέβη όταν ένα αυτοκίνητο παραβίασε το STOP και έπεσε πάνω στο σχολικό. Αν όντως έγινε έτσι, προφανώς ο παραβάτης θα παραπεμφθεί για τα περαιτέρω. Αν το ατύχημα δεν είχε συμβεί, όμως, η παραβίαση του STOP από τον συγκεκριμένο οδηγό θα ήταν τμήμα της φυσιολογικής καθημερινότητάς του, τόσο φυσιολογικό όσο η ανάσα του ή ότι πίνει νερό.

Είμαστε παράξενοι άνθρωποι. Αγενείς στην οικογένεια, στο σχολείο, στη ζωή. Επιδειξίες μιας ιδιαιτερότητας που, κι ας μην υπάρχει, επιμένουμε να την επιδεικνύουμε – όπως συμβαίνει στο ζεϊμπέκικο. Περίεργα αυτοκαταστροφικοί σε συνήθειες και έξεις (π.χ. στον τρόπο που καπνίζουμε), με μια πεποίθηση ότι το κακό δεν θα συμβεί σ’ εμάς. Και ατίθασοι, απέναντι στους κανόνες, τους οποίους παραβιάζουμε όπου βρεθούμε κι όπου σταθούμε. Ολα αυτά είναι συστατικά ενός πολιτισμικού ιδιώματος που θα το έλεγα εγωκεντρική ελευθεριότητα – ό,τι πρέπει για τα «κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας».

Μέρος αυτής της ελευθεριότητας είναι και η οδηγική συμπεριφορά. Μας αρέσει να οδηγούμε σαν να είμαστε μόνοι μας στον δρόμο. Η παραβίαση των κανόνων είναι σαν έθιμο. Περνάμε με κόκκινο, δεν σταματάμε στα STOP, συχνά δεν φοράμε ζώνη ακόμα και στα μεγάλα ταξίδια (ή κράνος, οι οδηγοί μηχανών), δεν δίνουμε προτεραιότητα στους πεζούς, οδηγούμε μιλώντας στο κινητό και το βράδυ, πολύ συχνά, γκαζώνουμε έχοντας πιει ένα ποτήρι παραπάνω. Παρκάρουμε όπου μπορούμε, στα ζόρικα πάνω στα πεζοδρόμια ή στις διαβάσεις των αναπήρων, και δικαιολογούμαστε διότι το κράτος δεν μας έχει αφήσει υποδομές, οπότε έχουμε την αίσθηση του survivor σε εχθρικό περιβάλλον. Κι αν πάρουμε κλήση, ψάχνουμε πάση θυσία «βύσμα» για να μας τις σβήσει – χρησιμοποιώντας τότε την άλλη πλευρά του εαυτού μας, τη δουλική, την κλαψιάρικη.

Υπάρχει τρόπος να αλλάξει αυτή η θεώρηση των πραγμάτων. Μόνο ένας. Να πάρει το κράτος στα σοβαρά τον ρόλο του και να κάνει ό,τι και με το κάπνισμα. Να ανακοινωθεί ότι η Τροχαία θα μας ρημάξει στις κλήσεις και στη συνέχεια να το κάνει. Να αναπροσαρμοστούν μεγάλα πρόστιμα στις κατ’ επανάληψη παραβάσεις και να αρχίσει να εφαρμόζεται σοβαρά point system.

Η κυβέρνηση που θα συνδυάσει τη θητεία της με την αυστηρή εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας θα μείνει στην ιστορία ως εκπολιτίστρια μιας κοινωνίας ημιαγρίων. Και ο άγριος φοβέρα θέλει.