Φύλλο συκής{CR}

Το πόσο αστεία ήταν η ανακοίνωση του προέδρου της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν την επομένη της επίθεσης των βούλγαρων ρατσιστών και νεοναζί στους μαύρους παίκτες της Εθνικής Αγγλίας, αποδείχθηκε από την απόφαση της πειθαρχικής επιτροπής της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας να χαϊδέψει τα αφτιά της Βουλγαρίας.

Αυτή η πομφόλυγα «δέσμευση» για την εξάλειψη της «αρρώστιας» του ρατσισμού μοιάζει με φύλλο συκής που καλύπτει τις αμαρτωλές σκέψεις.

Τα τείχη της πολιτικής πίσω από τα οποία κρύβονται τόσα χρόνια οι πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι γραφειοκράτες και οι σιλεντιάριοί τους αποδείχθηκαν αυτή τη φορά πολύ χαμηλά για να κρύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις.

Ενα από τα βασικά επιχειρήματα για να επιβληθεί η μικρότερη δυνατή τιμωρία στη Βουλγαρία – μία αγωνιστική κεκλεισμένων των θυρών – ανέφερε πως σε αντίθετη περίπτωση θα έμοιαζε ως νίκη των ρατσιστών.

Πως οι νεοναζί αποκτούν δύναμη και επιβάλλουν την ατζέντα τους μέσω αποκλεισμών των ομάδων.

Δεν είναι έωλο το επιχείρημα. Θα ήταν ωστόσο περισσότερο πειστικό αν δεν υπήρχε το κακό προηγούμενο της Βουλγαρίας. Η UEFA της έδωσε δύο ευκαιρίες να πάρει μέτρα κι αυτή τα πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων. Οι Βούλγαροι κράτησαν όμως τις ωτασπίδες για να μπορούν να δηλώνουν μετά πως δεν άκουσαν ήχους ζούγκλας.

Η ατιμωρησία της Βουλγαρίας ανοίγει ουσιαστικά τον ασκό του Αιόλου στο ζήτημα των ρατσιστικών επιθέσεων γιατί δημιουργεί προηγούμενο. Οποια χώρα βρεθεί στο μέλλον στη θέση της θα επικαλεστεί τα συγκεκριμένα γεγονότα και τη συγκεκριμένη απόφαση για να βγει λάδι.

Η συγκεκριμένη υπόθεση ανέδειξε ένα ακόμα θέμα που δεν τιμά την UEFA. Απέδειξε πως γι’ αυτήν μεγαλύτερη σημασία έχει η προστασία των χορηγών της στις μεγάλες διοργανώσεις, όπως συνέβη με το πρόστιμο-μαμούθ των 100.000 ευρώ που επέβαλε το 2012 στον Δανό Μπέντνερ γιατί διαφήμισε στοιχηματική εταιρεία σε αγώνα του Euro, παρά την εξάλειψη φαινομένων όπως του ρατσισμού.

Το μπούμερανγκ βρίσκεται ήδη στον αέρα και σύντομα θα επιστρέψει με κακές διαθέσεις σ’ αυτούς που το πέταξαν.