Ευρωπαϊκές στροφές και ανηφόρες για τον ΣΥΡΙΖΑ

Οχι, δεν είσαι ό,τι δηλώσεις.

Είσαι ό,τι λένε οι πράξεις σου.

Ο,τι μαρτυρούν τα καμώματά σου.

Και τα καμώματα του ΣΥΡΙΖΑ, στο πέρασμά του από τη διακυβέρνηση της χώρας, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, δείχνουν έναν αριστερό σχηματισμό που πολιτεύτηκε σαν συντηρητικό κόμμα αλλά θα ήθελε πολύ να έχει την «ελευθερία» δράσης μιας εξωκοινοβουλευτικής αριστερίστικης ομάδας.

Τα έκανε όλα γρήγορα, χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Αμέσως, στο φτερό, συμμάχησε με τους ακροδεξιούς Ανεξάρτητους Ελληνες για να κυβερνήσει.

Με ταχυδακτυλουργική χάρη και ταχύτητα έκανε Ναι το Οχι του δημοψηφίσματος για το ευρώ.

Χωρίς καμιάν αντίσταση, αλλά αντιθέτως με περίσσεια επιμέλεια, δούλεψε για τα αιτούμενα πλεονάσματα, υπερφορολογώντας τη μέση ελληνική οικογένεια και στραγγίζοντας τους συνταξιούχους.

Γρήγορα, πολύ γρήγορα, και μέσα στα προκαθορισμένα χρονικά πλαίσια που είχαν θέσει πιεστικά οι Ευρωπαίοι, «καθάρισε» με τη Συμφωνία των Πρεσπών!

Δίχως κανένα πρόβλημα δέχτηκε στους κόλπους του τους… «τοξικούς» μέχρι πρότινος πασόκους που, αφού έκαναν σαματά μεγάλο για τα πρώτα μνημόνια, μετά με προθυμία ψήφισαν τα υπόλοιπα συριζοφερμένα μνημόνια, από… άλλα κοινοβουλευτικά έδρανα – γιατί το θέμα για κάποιους, ως φαίνεται, ήταν και είναι τα… έδρανα.

Και άλλες πολλές «γυριστές» που εφημερίδα μία δεν φτάνει για να περιγραφούν.

Μπαλαρίνα ο ΣΥΡΙΖΑ, πιρουέτα στην πιρουέτα όμως ήρθε η ζάλη και μετά η πτώση.

Και τώρα αναζητά την ταυτότητά του, ψάχνει το πρόσωπό του. Με τόσες «επεμβάσεις» έχει χάσει τη φυσιογνωμία του. Η υπερβολική δόση πολιτικού botox τού έχει αφαιρέσει την έκφραση.

Το πρόβλημα είναι διπλό και δυσεπίλυτο, απόρροια της διγλωσσίας του και της διπλής εικόνας του των προηγούμενων χρόνων.

Αλλο έξω, άλλο μέσα στη χώρα.

Εξω: ένας πειθαρχημένος πλέον ΣΥΡΙΖΑ που, από άτακτος και απρόβλεπτος μαθητής στην τάξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μετατράπηκε σε… φύτουλα.

Μέσα: …«ανυπότακτος», ενθαρρύνοντας την ήσσονα προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα και σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, και «αντάρτης» μέσω… τρίτων, επιτρέποντάς τους να λένε και να κάνουν ό,τι θέλουν, όποτε θέλουν, χωρίς κανένα τίμημα και δίχως τιμωρία.

Και τώρα τι γίνεται;

Τώρα λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ με μιαν ακόμα πιρουέτα στρέφεται προς τη Σοσιαλδημοκρατία, με αμφίθυμη όμως διάθεση: και θέλει και δεν θέλει.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένας, είναι πολλοί και πολλές. Και μπορεί μεν ο αρχηγός κάνοντας προσωπική πολιτική να θέλει να εντάξει τον σχηματισμό του στις τάξεις της Σοσιαλδημοκρατίας, αλλά οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες φαίνεται να επιθυμούν την παραμονή στο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Και… άλλο πράγμα είναι να είσαι αρχηγός ενός κόμματος και ταυτοχρόνως πρωθυπουργός και τελείως διαφορετικό πράγμα είναι να είσαι αρχηγός ενός κόμματος αλλά… στην αντιπολίτευση.

Αρα της μεγάλης στροφής που ανομολόγητα επιθυμεί ο αρχηγός θα πρέπει να διανύσει πολλές ανηφορικές στροφές-φουρκέτες στο εσωτερικό έδαφος του πολυδαίδαλου ΣΥΡΙΖΑ.

Και σε κάθε περίπτωση ό,τι και να δηλώσεις σε προδίδουν οι πράξεις σου.

H Συλβάνα Ράπτη είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΚΙΝΑΛ, πρώην ευρωβουλευτής