Περισσότεροι ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί

Τα κρούσματα βίας βλέπουμε ότι πληθαίνουν στα σχολεία. Τα τελευταία χρόνια γονείς καταφέρονται κατά εκπαιδευτικών, μαθητές εναντίον εκπαιδευτικών, μαθητές εναντίον μαθητών, μια γκρίζα εικόνα που γίνεται όλο και πιο έντονη. Ολοι το καταλαβαίνουμε: μιλάμε για το τέλος της οικονομικής κρίσης, αλλά η οικονομική και κοινωνική κρίση έχει «ριζώσει» στο σχολείο, επηρεάζει τη καθημερινότητά του. Μεχρι και η βαθμοθηρία και η επαγγελματική εξελιξη των μαθητών σε μια κοινωνία ακραία ανταγωνιστική οδηγούν στη βία στα σχολεία (η αγορά εργασίας, το επαγγελματικό μέλλον, η «επόμενη μέρα» του μαθητή αποτελούν άγχη που προκαλούν συνεχείς εντάσεις). Επιπλέον υπάρχει μια έξαρση φασισμού, λαϊκισμού και βίας στον πολιτικό και κοινωνικό βίο. Και στη χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη. Πώς μπορούν τα παιδιά να μείνουν έξω από αυτό;

Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να γενικευτεί το πρόγραμμα των ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία, να προστατευτεί ο σχολικός χώρος. Μιλάμε όλοι καθημερινά για φαινόμενα έντασης που βιώνουμε και ίσως αυτό το περιστατικό στην Αμαλιάδα ήταν απλά ένα ακραίο περιστατικό βίας, ωστόσο φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε στα σχολεία μαχαίρια.

Αυτό που πιστεύω εγώ είναι ότι χρειάζεται σταθερή και καλή συνεργασία μεταξύ των συλλόγων διδασκόντων, γονέων και μαθητικής κοινότητας ώστε να εκτονώνονται οι κρίσεις, να θεσμοθετούνται οι καλές συμπεριφορές. Να υπογράφουμε ένα είδος κοινωνικών και εκπαιδευτικων «συμβολαίων» στην αρχή της κάθε νέας σχολικής χρονιάς. Και βέβαια υποστήριξη των σχολείων με ενίσχυση των υποστελεχωμένων κοινωνικών δομών και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Σημερα κάθε αντίστοιχη δομή καλύπτει περίπου 100 με 200 σχολεία…

Ο Νικηφόρος Κωνσταντίνου είναι πρώην πρόεδρος της ΟΛΜΕ