Η εξίσωση ενός οράματος

Πολλά διαδραματίζονται στο πεδίο της οικονομίας και της πολιτικής με πρωταγωνιστές ηγέτες κρατών και μέγκα-επιχειρηματίες.  Μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο γάλλος επιχειρηματίας του ομίλου πολυτελείας LVMH Μπερνάρ Αρνό προσπαθούν να λύσουν μία εξίσωση γύρω από την παράμετρο της μόδας. Πρόσφατα ο Αρνό ταξίδεψε στην πολιτεία του Τέξας για τα εγκαίνια μίας νέας μονάδας παραγωγής  του οίκου Louis Vuitton. Εκεί τον περίμενε ο Τραμπ και το επιτελείο του γύρω από ζητήματα εμπορίου και εργασίας. Ο γάλλος επιχειρηματίας δήλωσε ότι η μονάδα παραγωγής σε τσάντες με το μονόγραμμα LV θα προσφέρει 1.000 θέσεις εργασίας για τα επόμενα πέντε χρόνια.  Στο μεταξύ, σύμφωνα με το Dallas Morning News, το εργοστάσιο απασχολεί σήμερα περίπου 150 άτομα και απολαμβάνει δεκαετή μείωση του φόρου ακίνητης περιουσίας. Στα στάδια επίλυσης της εξίσωσης να σημειώσουμε ότι οι εργαζόμενοι αναπνέουν στον ρυθμό της μυθολογίας του γαλλικού οίκου, καθώς μαθαίνουν να συναρμολογούν τα επιμέρους τμήματα των εικονικών μοντέλων που θα είναι διαφορετικά από τα ευρωπαϊκά αδέλφια τους. Η συνηθισμένη επιγραφή προέλευσης «Made in France» στο εσωτερικό της τσάντας τροποποιείται σε Made in the USA. Η μανία για μία τσάντα με το μονόγραμμα LV έχει μία ιστορία 165 χρόνων. Που ξεκίνησε στη Γαλλία με έναν ταξιδιωτικό σάκο, την εποχή του Ναπολέοντα του Γ΄, τότε που τα ταξίδια άρχιζαν να προκαλούν το ενδιαφέρον σε πολλές ανήσυχες ψυχές που αναζητούσαν την απόλαυση των εμπειριών με τα νέα μέσα μεταφοράς. Στη συνέχεια, ο γιος του Λουί Βιτόν έβλεπε στο τρένο, το ατμόπλοιο και πολλά χρόνια αργότερα, οι απόγονοί του στο αυτοκίνητο και στο αεροπλάνο, τις αλλαγές στη νοοτροπία του ταξιδιώτη. Κι έτσι κάθε φορά δημιουργούσε αποσκευές που έγιναν η ψυχή του ταξιδιού και εξυπηρετούσαν τις νέες του ανάγκες. Ο οίκος Louis Vuitton έχτισε τη φήμη του πάνω στην καινοτομία της κάθε εποχής, προσφέροντας λύσεις και ιδέες και επιμένοντας στη μακρόχρονη εξυπηρέτηση των πελατών του. Οι ειδικές παραγγελίες, η χάραξη του μονογράμματος του πελάτη, οι λίστες αναμονής και ανεύρεσης προϊόντων που έχουν εξαντληθεί, οι επιδιορθώσεις τους, έχουν συμβάλλει στο καλό όνομα του οίκου που αφοσιώνεται στον πελάτη του. Η συνέπεια με την οποία ο οίκος ακολούθησε την εξέλιξη του μοντέρνου ατομικού τρόπου ζωής, σήμερα μετατοπίζεται σε συμφωνία εξομάλυνσης της αρνητικής εικόνας του αμερικανού προέδρου. Ο Ντόναλντ Τραμπε πρέπει να τηρήσει αυτά που υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους που τον πίστεψαν και τον εξέλεξαν: να εξασφαλίσει εργασία στο αμερικανικό έδαφος. Ο παριζιάνος ιδιοκτήτης του LVMH ήδη απασχολεί 33.000 εργαζόμενους στη χώρα του Τραμπ.

Ωστόσο το πεδίο δραστηριοτήτων του ομίλου, χώρος της πολυτελείας και της μόδας, σημαίνει ότι προσελκύει το ενδιαφέρον κυρίως των γυναικών αλλά και των ομάδων που διακηρύττουν δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Σημεία που αποτελούν την αχίλλειο πτέρνα του απρόβλεπτου προέδρου Τραμπ και συχνά πυροδοτούν τον χλευαστικό, αλαζονικό λόγο του. Πώς είναι λοιπόν αποδεκτό από τον κόσμο που πληρώνει για να αγοράσει και να κρατήσει ένα λογότυπο με ιστορία στην καινοτομία να υποστηρίξει τις εμπορικές κινήσεις του ιδιοκτήτη με έναν χαοτικό πολιτικό; Να μην παραβλέψουμε και το γεγονός ότι στην ιδιοκτησία του ομίλου LVMH άλλοι οίκοι υποστηρίζουν  κινήματα και συμπεριφορές με ηθικό πρόσημο: φεμινιστικό ύφος στον Dior, ενάντια στην οπλοκατοχή ο Fenty της Ριάνα, αρνητικός ο Marc Jacobs να ντύσει την Πρώτη Κυρία Μελάνια Τραμπ κ.λπ. Ωστόσο αρκεί μόνο ένα ανασήκωμα των ώμων από την πλευρά του Μπερνάρ Αρνό, μια χειραψία και ένα κόψιμο κορδέλας για να υποδηλώσουν πως τα εγκαίνια στην πολιτεία του Τέξας είναι «business as usual». Αλλωστε τα σύγχρονα οράματα απέχουν χιλιάδες λεύγες από τις εμπνευσμένες ιδέες των πρωτοπόρων της νεωτερικότητας. Σαν εκείνες που υπηρέτησε ο αληθινός Λουί Βιτόν.