Το παράπονο του Αλέξη

Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε σθεναρά τον κ. Παπαγγελόπουλο, μιλώντας για ρεβανσισμό εκ μέρους της αντιπολίτευσης. Δεν εξήγησε βέβαια πού ακριβώς τον εντόπισε. Καλό θα ήταν να συνηθίσει πια να εξηγεί. Η περίοδος των φτηνών συνθημάτων, των κατηγοριών για επικοινωνιακές ανάγκες πέρασε. Τουλάχιστον τρεις δικαστικοί έχουν κάνει σοβαρότατες καταγγελίες κατά του κ. Παπαγγελόπουλου, δύο από τους τρεις προστατευόμενους μάρτυρες έχουν αλλάξει τις καταθέσεις τους, ενώ ο ένας απ’ αυτούς αναφέρθηκε σε ασφυκτικές πιέσεις και τρομοκρατία.
Τι ακριβώς ζητάει ο κ. Τσίπρας; Μήπως ζητάει να κουκουλωθούν όλα; Γνωρίζει πολύ καλά ότι αν κληθούν όλοι αυτοί που πρέπει, δίπλα στον κ. Παπαγγελόπουλο ενδέχεται να βρεθούν αρκετοί ακόμα. Είναι προφανές ότι συνωμοσία από έναν μόνο δεν στήνεται. Εχω την αίσθηση, που πηγάζει από τα γεγονότα, ότι ενεργό ρόλο έπαιξαν πολιτικοί, δικαστικοί, δημοσιογράφοι, ένα σύνολο που λειτουργούσε σχεδόν παρακρατικά. Θα φανεί όμως. Ο κ. Τσίπρας παριστάνει πως ξέχασε ότι είναι ο ίδιος και οι συνεργάτες του που προσπάθησαν με θεσμική ανευθυνότητα να ενοχοποιήσουν δέκα πολιτικούς τους αντιπάλους στη βάση αστήρικτων κατηγοριών. Ηδη οι φάκελοι των επτά μπήκαν στο αρχείο. Ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη. Αντίθετα ο ολοκληρωτισμός του τον οδηγεί στο να αφήνει ακόμα υπονοούμενα. Θα καταλάβει ότι υπάρχουν πολιτικοί που δεν θέλουν να περάσουν στην ιστορία για τους λόγους που μάλλον θα περάσει ο ίδιος. Λαϊκισμός, πολιτική ανευθυνότητα, θεσμικός ολοκληρωτισμός, δημοκρατικό έλλειμμα. Η Προανακριτική πρέπει να λειτουργήσει άψογα, με τη στοιχειοθέτηση κατηγοριών με βάση στοιχεία και όχι χαλκευμένες καταγγελίες.
Ο κ. Τσίπρας μίλησε με τον γνωστό διχαστικό του λόγο, αλλά αυτή τη φορά και με ένα παράπονο. Τον στεναχώρησε το γεγονός ότι η αντιπολίτευση δεν παρέπεμψε και τον ίδιο σε Προανακριτική Επιτροπή. Αισθάνεται, όπως φαίνεται, πως δεν έχει αφορμές για την αντιπολίτευση που συνηθίζει να κάνει και ψάχνει τον τρόπο να δυναμιτίσει το πολιτικό κλίμα για να δημιουργήσει συνθήκες μετωπικής αντιπαράθεσης. Μάλλον θα ήθελε ξανά να μιμηθεί ατυχώς τον Α. Παπανδρέου παριστάνοντας ότι ξεχνάει ότι το κόμμα του, μαζί με τη ΝΔ, τον παρέπεμψε το 1989.
Εμείς εξαρχής κινηθήκαμε απολύτως θεσμικά, στη βάση των υπαρχόντων στοιχείων που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τη Δικαιοσύνη. Αυτό θα συνεχίσουμε να πράττουμε. Δεν θα ανεχθούμε τη συγκάλυψη ευθυνών ή παράνομων πράξεων. Ας μην ανησυχεί κανείς. Αν υπάρξουν στοιχεία, για κανέναν δεν θα υπάρχει ασυλία. Οσον αφορά τον κ. Παπαγγελόπουλο, είναι φανερό πως αισθάνεται ότι βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Δεν απαντάει επί της ουσίας και επιτίθεται στους κατηγόρους του με τρόπο που επιβεβαιώνει την πολυπραγμοσύνη του, με συναντήσεις και συζητήσεις σε θέματα που δεν θα έπρεπε να εμπλέκεται ως αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης. Η όλη εμφάνισή του στη Βουλή αναδείκνυε τη δυσκολία της θέσης του. Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα της επιλογής του τρόπου που θα υπερασπιστεί τον εαυτό του. Θα χρειαστεί πάντως να χρησιμοποιήσει πιο πειστικά επιχειρήματα.
Ο,τι και να λέει ο κ. Τσίπρας, η Βουλή έπραξε το δημοκρατικό της καθήκον και κίνησε διαδικασία διερεύνησης της αλήθειας. Η πρόκληση βρίσκεται στα χέρια της Επιτροπής τώρα. Νομίζω ότι σύντομα πολλά χαμόγελα θα παγώσουν.













