Η προφητεία που αγνόησαν όλοι

Δεν χρειαζόταν να ήσουν ο προφήτης Ωσηέ για να προβλέψεις αυτά που θα εκτυλίσσονταν στην ποδοσφαιρική Ελλάδα στην εποχή του VAR.

Ολα όσα συμβαίνουν σήμερα ξεκινούν από μία μεγάλη παρεξήγηση για το τι ακριβώς είναι το VAR και τον ρόλο του διαιτητή στη νέα εποχή. Η αθλητική ηγεσία έχει επίσης μεγάλο μερίδιο ευθύνης γιατί το διαφήμισε ως πανάκεια για τις αρρώστιες του αθλήματος.

Το VAR δεν διορθώνει λάθη. Δουλειά του είναι να δίνει μία δεύτερη ευκαιρία στον διαιτητή σε καθοριστικές στιγμές του αγώνα για να πάρει τη σωστή απόφαση.

Υπάρχουν, ωστόσο, δύο πολύ σημαντικοί παράμετροι που εκτοξεύουν την αμφισβήτηση και ενδυναμώνουν την ένταση των διαμαρτυριών.

Η πρώτη παράμετρος είναι η εξάλειψη του άλλοθι των διαιτητών στα λάθη. Στην προ-VAR εποχή και ο πιο διεφθαρμένος ρέφερι μπορούσε να επικαλεστεί τον ανθρώπινο παράγοντα σε μια λανθασμένη απόφαση. Ποιος άνθρωπος άλλωστε δεν κάνει λάθη;

Η δεύτερη ευκαιρία που προσφέρει στον διαιτητή η χρήση του VAR καταρρίπτει το άλλοθί του και η ενοχή βαραίνει αποκλειστικά τους ώμους του. Επομένως κάθε λάθος θα θεωρείται πλέον σκόπιμο.

Η άλλη παράμετρος είναι η ουρά του διαβόλου. Πόσες και πόσες φάσεις που βλέπαμε σε επανάληψη στην προ-VAR εποχή δίχασαν την ποδοσφαιρική κοινότητα χωρίς ποτέ να καταλήξουμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο; Σκεφτείτε σε τι δίλημμα μπορεί να μπει ένας διαιτητής που έχει στη διάθεσή του μερικά δευτερόλεπτα για να αποφασίσει.

Ολα αυτά ήταν γνωστά και αναμενόμενα για το VAR. Οπως αναμενόμενο είναι τις επόμενες εβδομάδες να δώσει η ΚΕΔ στη δημοσιότητα τα ποσοστά των σωστών αποφάσεων των διαιτητών για τα οποία είμαι βέβαιος ότι θα αγγίζουν τουλάχιστον το 95% προκειμένου να δικαιώσει τη χρήση της τεχνολογίας και να δώσει έμμεση απάντηση σε όσους διαμαρτύρονται.

Ας το πάρουμε απόφαση. Ο διαιτητής παραμένει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και όπως δήλωνε πριν από μήνες ο επικεφαλής της τεχνικής επιτροπής διαιτησίας της Ισπανίας, Κάρλος Βελάσκο Καρμπάγιο «αν θέλουμε ένα τέλειο ποδόσφαιρο θα πρέπει να αλλάξουμε τους κανονισμούς».