Χαμηλότερα η Ελλάδα στην ανταγωνιστικότητα
Υποχώρησε δύο θέσεις η χώρα μας σύμφωνα με νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και μας ξεπερνούν Καζακστάν, Ρουμανία, Βουλγαρία

Η Σιγκαπούρη ξεπέρασε τις ΗΠΑ και είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα στον κόσμο, σύμφωνα με νέα έκθεση από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Με την έκθεση «Global Competitiveness Report» για το 2019, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ θέλησε με μετρήσει την επίδραση που έχουν σε μια οικονομία περισσότεροι από εκατό παράγοντες, όπως είναι ο πληθωρισμός, οι δεξιότητες στον ψηφιακό τομέα και στην τεχνολογία και οι δασμοί που επιβάλλονται σε προϊόντα. Βασικοί πυλώνες για την εκπόνηση της τελικής κατάταξης είναι μεταξύ άλλων η βαθμολογία κάθε χώρας στη μακροοικονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα, στις υποδομές, στην υγεία και στο επιχειρείν.
Στη σχετική λίστα βρέθηκαν 141 χώρες. Η Ελλάδα κατατάχθηκε στην 59η θέση φέτος, υποχωρώντας δύο θέσεις από το 2018. Τη χώρα μας εξακολουθούν να ξεπερνούν σε ανταγωνιστικότητα χώρες όπως το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν, η Ρουμανία, η Βουλγαρία και ο Μαυρίκιος. Η Τουρκία βρίσκεται στην 61η θέση, που είναι η ίδια με πέρσι.
Οι ΗΠΑ, που κατείχαν πέρυσι την πρώτη θέση, φέτος υποχώρησαν στη δεύτερη, αν και όπως επισημαίνει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η χώρα παραμένει πάρα πολύ ισχυρή στον τομέα της καινοτομίας. Ακολουθούν στη λίστα το Χονγκ Κονγκ, η Ολλανδία, η Ελβετία, η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Σουηδία, η Βρετανία και η Δανία.
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ κάνει επίσης ιδιαίτερη αναφορά στις μεγάλες ανισότητες που καταγράφονται στην καινοτομία μεταξύ πολλών χωρών του κόσμου, γεγονός που δείχνει τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η παγκόσμια οικονομία.
Οπως αναφέρεται, ο κόσμος βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο όσον αφορά τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές συνθήκες. Η χαμηλή ανάπτυξη, οι αυξανόμενες ανισότητες και η επιτάχυνση της αλλαγής του κλίματος δημιουργούν προϋποθέσεις για να αυξηθούν οι αντιδράσεις μεγάλου μέρους πληθυσμών κατά της παγκοσμιοποίησης, της τεχνολογίας και των ελίτ. Την ίδια στιγμή, όπως σημειώνεται, η κλιμάκωση των εμπορικών και γεωπολιτικών εντάσεων τροφοδοτεί κι άλλο την αβεβαιότητα. Η κατάσταση αυτή εμποδίζει τις επενδύσεις και αυξάνει τον κίνδυνο να υπάρξουν προβλήματα στην προσφορά προϊόντων και ειδικά προβλήματα στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, αιφνίδια αύξηση των τιμών ή ελλείψεις στη διαθεσιμότητα βασικών πόρων.
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ σημειώνει ακόμη ότι το χάσμα της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει την προοπτική ύφεσης. Στην έρευνα περίπου 13.000 στελέχη επιχειρήσεων έκαναν λόγο για μεγάλη αβεβαιότητα για το μέλλον.
Οπως σημειώνεται στην έκθεση, η παροχή έξτρα ρευστότητας ύψους 10 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τις κεντρικές τράπεζες, η οποία είναι χωρίς προηγούμενο και έχει καταφέρει να αποτρέψει μια βαθύτερη ύφεση, δεν αρκεί για να λυθούν τα προβλήματα της κατανομής των πόρων για την αύξηση της παραγωγικότητας και των επενδύσεων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Στις τελευταίες θέσεις του πίνακα ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ βρίσκονται το Τσαντ, η Υεμένη, το Κονγκό, η Αϊτή, η Μοζαμβίκη, η Ανγκόλα, το Μπουρούντι, η Μαυριτανία, η Βενεζουέλα και η Μαδαγασκάρη.
Στην έκθεση επισημαίνεται επίσης ότι βασικοί υπεύθυνοι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα στην καινοτομία πολλές χώρες είναι η αδυναμία αύξησης της παραγωγικότητας. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, στις προηγμένες και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες η αύξηση της παραγωγικότητας άρχισε να επιβραδύνεται το 2000 και δέχτηκε περαιτέρω πλήγμα μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση. Ειδικότερα οι επενδύσεις δέχτηκαν πλήγμα από την αβεβαιότητα, τη χαμηλή ζήτηση και τις αυστηρότερες πιστωτικές συνθήκες.
Επίσης εκτιμάται ότι η χορήγηση ρευστότητας στις τέσσερις μεγάλες κεντρικές τράπεζες του κόσμου μπορεί να συνέβαλε ακόμη και στη διοχέτευση περισσότερων κεφαλαίων προς τη χρηματοπιστωτική αγορά και όχι σε επενδύσεις που ενισχύουν την παραγωγικότητα.













